Ehhh. Pierwszy raz sagę Kinga przeczytałem w tym roku, gdzieś tak na wiosnę. Praktycznie pochłonąłem ją za jednym zamachem bo jest to kawał genialnego fantasy. Znakomicie wykreowany, klimatyczny świat będący fajną mieszanką absolutnie wszystkiego. Do tego świetni, niebanalni bohaterowie, bardzo intrygujący motyw główny i dużo głębi czy poważnych wątków. Saga obecnie stoi na 3 miejscu moich ulubionych, zaraz za LOTR i "Wiedźminem" rzecz jasna.

Za film trzymałem kciuki do końca. Niestety, rozczarowałem się. Choć zacznę od kilku niepodważalnych plusów muszę, z pozycji fana książki i człowieka który większość decyzji przyjmował z entuzjazmem, przyznać, że jest to słaby film i tragiczne "fanfiction". 

Aha, nie zdradzam kluczowych twistów fabularnych, co wazniejsze rzeczy biorę w spoiler, ale nie wszystko więc możecie poznać jakieś szczegóły zdarzeń. Nic co prawda nie stracicie, ale...

+ Trio aktorskie. Przede wszystkim Tom Taylor którego jest tu chyba najwięcej. Dla chłopaka to debiut na dużym ekranie, ale debiut absolutnie świetny. Stara się jak może, wszystkie jego emocje są naturalne i przede wszystkim to JEST Jake Chambers. Dokładnie taki jaki jest w książkach. Z jednej strony zagubiony, ale także szlachetny, odważny i lekko naiwny. Ba, jego postać pod względem charakteru jest napisana całkiem dobrze. Szczerze mówiąc nie sądziłem, że będzie go aż tyle w filmie. 

Cieszę się również, że miałem rację co do Idrisa Elby. Oczywiście, Roland w filmie jest po prostu źle napisaną postacią, pozbawioną swojej tajemniczej, niesamowitej przeszłości, odartą z motywacji i głębi. Ale Elba ewidentnie wiedział kim Roland ma być i z całych sił stara się zagrać tego kogo powinien dostać w scenariuszu. Elba świetnie odgrywa doświadczonych, złamanych życiem ludzi, na dodatek od Rolanda bije charyzmą, majestatem, jest jednocześnie groźny - wszystkimi tymi cechami Roland cechował się w książkach. Szkoda, że scenariusz nie idzie w parzę ze staraniami Elby.

Walter też (szczególnie jeśli chodzi o miejsce w historii) różni się od pierwowzoru. Ale nie powiedziałbym, że Matthew gra tu źle, ba, gra bardzo dobrze. W kilku scenach autentycznie udaje mu się zbudować postać nieobliczalną, groźną. Świetnie gra też te nieliczne "walterowe" momenty w których próbuje być nieco bardziej psychopatycznym żartownisiem. Swoje słabo opisane dialogi Matthew przekształca w coś co bardzo dobrze się ogląda. Naprawdę oczekiwałem każdej sceny z Walterem, właśnie dla Matthew. Niesamowicie scenariusz marnuje całą trójkę.

+ Sporo smaczków i nawiązań. Naprawdę sporo i to chwali się twórcą. Mamy Sombrę, mamy nawiązanie do Calla czy moje ulubione, (chyba, że coś pomyliłem) "cameo" . 

+ Film ma kilka dobrych scen. Przede wszystkim te początkowe na pustynii, mają one w sobie pierwiastek książkowego klimatu. Zaskakująco dobrze wypada także strzelanina we wiosce (głównie dzięki Elbie). Wieża wygląda fajnie, pod względem designu pasuje do książkowego opisu, ale brak pola róży i w ogóle fakt, że ją pokazali...no, o tym potem. Fajnie wypadła też nauka Jake w strzelaniu, był to też jedyny moment gdzie użycie credo Rewolwerowców miało sens.

+/- muzyka, nie była jakaś niesamowita, kompletnie jej już nie pamiętam i nie mam ochoty odpalenia sobie jakiegoś kawałku na YT (jak miałem po Małpach), ale w samym filmie pasuje ona dobrze to scen, porządnie je uzupełnia, momentami nawet sugeruje próby budowania napięcia.

+/- Katheryn Winnick jest spoko. Generalnie nie ma tu prawie nic do zagrania, ale w każdej scenie stara się jak może by podnieść poziom aktorstwa (który w drugim planie jest wyjątkowo mizerny). Aż szkoda, że zmarnowali ją do tej roli.

- zniszczenie całej magii i historii Wieży. Ochrona przed inwazją potworków z kosmosu? WTF ?!!! Jeszcze ten potworek który ginie w najbardziej żenujący, prostacki i głupi sposób. Wieża w książkach była mistyczną, monumentalną budowlą, owianą tajemnicą, czytelnik spotyka się z nią w finale 7(!!) tomu dzieki czemu przez wiele godzin tworzy się niesamowita podjarka i chęć poznania jej sekretów .Wieża nie jest czymś czego Rewolwerowcy bronią, zawiera ona odpowiedź na tajemnice życia i jest symbolem życiowej podróży, celu. A tutaj to jakaś budowla którą każdy zna, każdy widział i w ogóle brońmy bo jak nie to INWAZJA. Jeszcze kompletnie spłycili promienie (przynajmniej je usunęli wizualnie), wywalili całą Ścieżkę Promienia, światy i STRAŻNIKÓW! 

- od kiedy to Jake miał ojca z którym był w świetnych relacjach, od kiedy Jake ma schematycznego ojczyma? Od kiedy Jake ma świetne relacje z matką? Od kiedy rodzice Jake nie są bogaci a on nie chodzi do renomowanej szkoły? Od kiedy to ich relacja nie jest wyjątkowo trudną, skomplikowaną, ale jednocześnie przepełnioną trudną miłością? Dlaczego zdecydowali się usunąć całe przygody Jake? W których ten najpierw ma masę koszmarów, zwidów, przeprowadza "śledztwo", decyduje się na naprawde odważne czyny? Gdzie jego gosposia? Czemu z Jake zrobili drugiego Percye'go Jacksona?

- koncertowo spaprana historia Rolanda. Rewolwerowcy z Gilead są armią broniącą Wieżę i to w jej obronie zginęła ich armia? O nią toczyła się wojna która zniszczyła świat? O ile pamiętam to temu gościowi który rozpoczął wojnę z Gilead chodziło o coś innego a Wieża była dodatkiem. Przecież nawet w bitwie o Jericho nie chodziło o Wieżę. Spłycono i popsuto także motywacje Rolanda czyniąc z niego złamanego rycerza który chce się zemścić. To zupełnie inny Roland od tego książkowego. Popsuto też jego relację z Walterem, zamieniając ją w zwykłą historię zemsyt, okazuje się, że oni też walczyli regularnie. Ich finałowy pojedynek to gówno, zwłaszcza w porównaniu z spotkaniem w książce.

- z Waltera zrobili Crimson Kinga którego nawet nie zasugerowali wcześnie. Spoko. Szkoda, że jego rola nie pasuje do charakteru który próbuje wytworzyć dla niego Matthew (który ma super chemię z Elbą tak w ogóle). Kompletnie olano prawdziwe motywacje Waltera. Dano mu jeszcze moce X-Menów. A w książce przecież chodziło o to, że tak naprawdę nie znaliśmy pełnej potęgi Waltera/Randalla. Zabrano mu już jednak niektóre atuty jak (tak, uwaga) w książkach KULE przez Waltera PRZELATAUJĄ bądź je łapie. Ani tu ani w Bastionie nie da się go ruszyć zwykłą bronią.

Rozbawiła mnie też scena w której Sayre mówi do Człowieka w Czerni "Walter Padick"....co? Skąd niby ten przydupas zna pierwotne nazwisko O'Dima skoro o ile się nie mylę pojawia się ono tylko RAZ w dialogu (bo Walter czasami sobie myśli o sobie) i to Człowiek w Czerni podaje je Rolandowi?

- zakończenie i wszystko co z nim związane.

- w filmie świat przedstawiony jest nieciekawy, wykastrowany, pozbawiony tajemniczości i rozmachu, ale jednocześnie pokazywany tak chaotycznie, że zasady nim kierujące są kompletnie nie zrozumiałe. Choć ja czytałem książkę, ale gdybym oglądał film bez lektury uznałbym, że to jakiś prototyp uniwersum pisany w gimnazjum przez jakiegoś młodocianego pisarza.

- warstwa wizualna jest po prostu solidna i to jest jej NAJWIĘKSZY problem. Wieża to materiał za który powinien wziąć się ktoś z własnym stylem, wizją, ona powinna znaczącą się różnić od wszystkiego innego. A nie różni się. Nie ma tu napięcia, specyficznego klimatu (nie czuć kompletnie westernu). Horror? Kiedy oni się nauczą, że nie wystarczy dać wyskakującego z cienia potworka i pająka spacerującego po ziemi aby zrobić horror?! Kompletnie bezpłciowy, nieciekawie zrobiony film.

Sceny walki mają swoje plusy i wyglądają zazwyczaj okej po za finałowym starciem (i dziwnymi pozycjami Matthew) oraz niepotrzebnymi zbyt efekciarskimi momentami w Dixie Pig.

- film jest za krótki i brakuje mu wielu rzeczy (z montaża wywalono m.in Susan) 

- wszystko inne

To nie jest film tak zły jak "Mumia". Kiedy wyłączyć myślenie, da się to oglądać. Jest krótki więc czas mija szybko. Pewnie jakbym oglądał na kompie to bym nawet speedruna nie stosował. No i ma świetnych aktorów którzy są straszliwie zmarnowani, a ewidentnie znają pierwowzór i bardzo chcieli pokazać się z dobrej strony.

Zawód roku. FUCK YOU ARCEl, FUCK YOU GOLDSMAN, FUCK YOU HOWARD!

Ocena: 4/10