To co MCU robi z pająkiem to porażka. Cała trylogia aby Peter w końcu pojął, że z wielką mocą wiąże się wielka odpowiedzialność, co wiedział już przy jego debiucie w MCU (rozmowa Parkera ze Starkiem w Civil War). Scenariusz pisany na kolanie, który kompletnie marnuje powrót znanych nam z poprzednich serii postaci. Zostają wprowadzeni w nudny, kompletnie nie emocjonujący sposób, bez krzty pomysłu jak ich rozwinąć jako postacie, bez krzty pomysłu jak ich wykorzystać do pokazania widowiskowej akcji. Starzy bohaterowie mimo, że minęło prawie 20/10 lat od ich ostatnich filmów, praktycznie w ogóle nie są popchnięci jako postacie. Andrew samotny jak po zakończeniu ASM2, Tobey w skomplikowanej relacji z MJ jak po zakończeniu SM3. Nawet dialog w filmie o najdziwniejszych przeciwnikach z jakimi walczyli musiał dotyczyć tych, których widzieliśmy w ich filmach (i akurat jedynych których nie zobaczyliśmy w No Way Home) zamiast wspomnieć tam jakiś faktycznie dziwaków znanych z komiksów, co chociaż sugerowałoby, że miedzy ich filmami, a No Way Home mieli jakąś historię... Starzy bohaterowie nie dostają kompletnie żadnej sceny, dialogu czy akcji, która może równać się z tak ikonicznymi scenami jakie znamy z trylogii Raimiego. Zamiast napisać im wątek, który byłby zaskakujący dla widza, leniwie postanowili zaskoczyć widza tylko samym pojawieniem się ich, ukrywając ich w kretyńskim marketingu, nie zapraszając aktorów nawet na premierę filmu. Into the SpiderVerse pokazał jak można to zrobić dobrze, mrugając do widza okiem, że Peter B. Parker to trochę taka wersja Tobeya po latach. Działająca jako postać która uczy czegoś nowego pająka, ale także uczy się czegoś o sobie. Więc dlaczego nie poszli za ciosem i ani Tobey ani Andrew nie rozwijają się w tym filmie nic - po prostu są i kompletnie nic nie wnoszą do tego filmu. Wszystko robione na szybko, bez serca, bez większego planu. Film zmarnowanych szans, który marnuje poprzednich Pająków, marnuje poprzednich villanów, którzy nagle stają się takimi samymi skrzywdzonymi przez los postaciami, których można uleczyć w 2 godziny. Marnuje także cały lore pająka i szanse, na zobaczenie w końcu postaci jaką znamy z mainstreamu. Zaklęcie, które miało powodować, że każdy zapomina kim jest Spider-Man, nagle powoduje, że każdy zapomina kim jest Peter Parker, zabijając wszystkie relacje, które były do tej pory tworzone między nim, a innymi postaciami. Co z tego, że w kolejnych filmach Peter będzie musiał szyć swój kostium i ukrywać swoją tożsamość, skoro nie ma dla kogo tego robić - nie ma kogo chronić, bo nikt go nie zna? Nie dostaniemy już klasycznych scen ukrywania tożsamości przed May i zakradania się do mieszkania. Zamiast ciotki powinien zginąć Ned, który jako jedyny powinien zostać przyjęty do MIT, natomiast nieprzyjęcie Petera powinno byś spowodowane, nie przez bycie postrzeganym jako przestępca, a przez najzwyklejsze trudy w łączeniu nauki i superbohaterowania. To te ludzkie problemy były zawsze siłą postaci. Myślę, że nie dostaniemy w MCU już sensownej wersji Goblina, skoro dostaliśmy go już tutaj, a w filmie jest powiedziane, że Oscorp w tym świecie nie istnieje. Nie widzę też sensu wprowadzania do MCU Octopusa, skoro już go dostaliśmy. Dostaniemy za to dziwne połączenie MCU z kretyńskim Venomem Hardyego, z którym to raczej nie ma sensu robić motywu opętanego pająka w czarnym kostiumie - zwłaszcza gdy Petera nikt nie zna. Dawno nie wyszedłem tak rozczarowany z kina, smutny i wkurwiony. Nie rozumiem jak mając tak popularną postać jaką jest Spider-Man, gdzie produkcja nie wiążę się praktycznie z żadnym ryzykiem, bo z góry wiadomo, że film swoje zarobi, robią coś tak na odwal, zatrudniając jakiś partaczy... Przykre.