I tak i nie, w sumie Tony to cholernie wielowymiarowa postać idealnie przedstawiona przez Gandolfiniego. Facet miota się ze swoim życiem i w sumie jest tylko coraz bardziej nieszczęśliwy - no, ale to też bezwzględny kawał uja (no sorry, to za Christophera). Póki co jestem na 4 sezonie (ale znam mniej więcej fabułę więc spoilery mi niestraszne).  Oglądam sobie w spokoju i zwracam uwagę na te scenopisarskie i aktorskie niuanse i porównuje ze współczesnymi serialami typu mystery box i kurczę jaka to jest przepaść. HBO miało wtedy swój złoty okres zakończony piątym sezonem Gry o tron.

Jak dla mnie to jest gigantyczny przeskok pomiędzy AJ-ejem z pierwszego i drugiego sezonu, tak jakby Chase nie był do końca pewien powinien być Tony jako ojciec. Pierwszy sezon widać, że stara się budować wieź z synem, drugi sezon AJ nagle staję się jakiś taki... tępy, co zniechęca do niego jego ojca.