Po latach nadrobiłem „Brazil”. Co tu dużo pisać – jeden z najlepszych filmów Gilliama, gdzie w pełni mógł rozwinąć skrzydła jak twórca. Wizualna są pierwszorzędne. Retrofuturyzm jest obecny na każdym kroku  i działa kontekście na poły onirycznego dystpijnego świata. Film to z jednej strony doskonała satyra na konsumpcjonizm i biurokrację a z drugiej całkiem sprawnie wpasowuje się w klimat „1984” Orwella. Oczywiście nie jest wielką tajemnicą, że film Gilliama to przetworzenie słynnej książki, zresztą początkowo miał on mieć tytuł „1984 ½”.



Jonathan Pryce w jednej ze swoich najlepszych ról, o ile nie najlepszej. Wtóruje mu świetny drugi plan z Hoskinsem, de Niro i  Kim Greist na czele.

Co do zakończenia, to cóż… nic nie jest tak proste jak by się chciało.

Wracając zaś do strony formalnej, cały czas byłem pewien, że osiedle Lowry’ego  to miniatury tymczasem to prawdziwy kompleks mieszkalny we francuskim miasteczku  nieopodal Paryża.