[Mierzwiak]

To nie tak jak myślisz, kotku - nie tak złe jak można by się spodziewać, nawet zaskakująco ok w porównaniu z tragicznym zwiastunem. Kilkukrotnie film mnie autentycznie rozbawił, szkoda tylko że przez półtorej godziny jedzie na dokładnie JEDNYM żarcie. Trochę to mało jak na pełny metraż, ale grunt że bywa zabawnie i ogląda się bez bólu.

[Bakchos]

No dokładnie, całkiem to niezłe było, w porównaniu do innych rodzimych komedii romantycznych. Takie fajne, sympatyczne i zabawne i przynajmniej nie przesadzone.

Nie cytujemy postów, które są zaraz nad naszym, gdyż nie zawiera to za grosz logiki ;)

[mroziek]

Co gryzie Gilberta Grape'a - powiem krótko...Najlepsza rola Leonarda DiCaprio. Gdybym nie znał go jako aktora, byłbym przekonany że naprawdę jest upośledzony. Zagrał genialnie, aż chce się zacytować jednego kolesia z filmwebu który napisał tak : "Leo pobił w tym filmie Macka z Klanu! Mysle, ze nawet Macius nie zagrałby tak doskonale roli upośledzonego chłopca, jak to uczynił DiCaprio. "
Podsumowując...bardzo dobra Depp, Genialny DiCaprio, świetna historia. <ok>

[Mefisto]

The Yes Men - ale bynajmniej nie "Yes Meni naprawiają świat", tylko wcześniejszy filmik z ich udziałem. Cóż, na kolana nie padam, ale przyznam im, że są zaangażowani, pomysłowi i potrafią zrobić w przysłowiowe jajo cały świat w danym zagadnieniu. Jest trochę do śmiechu, ale i do przemyśleń nad kondycją współczesnej gospodarki i polityki nad nią, tych największych państw (choć film mam już lat 7, to przypuszczam, że niewiele się zmieniło).

7/10

[Mental]

Aviator
reż. Scorsese

długo zwlekałem (powód: kategoria wiekowa + biografia, a ja za biografiami nie przepadam), ale wreszcie obejrzałem i stwierdzam, że to świetny film. Di Caprio Leonardo w najlepszej swojej roli.

9/10

[jarod]

A mnie ten film nie podszedł. Scenariusz mi się nie podoba, konkretnie rzecz biorąc. Wygląda to tak, jakby scenarzysta najpierw przeczytał biografię Hughesa, oznaczając tymi żółtymi samoprzylepnymi karteczkami co ciekawsze miejsca, a potem napisał skrypt tylko w oparciu o te oderwane od siebie epizody - nie troszcząc się specjalnie o wzajemne ich powiązanie. "Hołd dla epoki", poważniejsza wersja Eda Wooda Burtona, studium szaleństwa, opowieść o trudach związku dwojga ekscentrycznych indywidualistów - Aviator łapie zbyt wiele srok za ogon, w rezultacie każda mu się wymyka, zostawiając w garści kilka piór zaledwie. Dorzucenie taniego hollybiograficznego chwytu pod postacią traumy z dzieciństwa oddziałującej na życie bohatera jeszcze pogarsza sprawę. Pod względem technicznym, reżyserskim i aktorskim (Blanchett!!!) film jest znakomity, ale to w końcu Scorsese. Wszystko się rozbija o ten cholerny skrypt...

[Perfik]

jarod napisał(a):Scenariusz mi się nie podoba, konkretnie rzecz biorąc. Wygląda to tak, jakby scenarzysta najpierw przeczytał biografię Hughesa, oznaczając tymi żółtymi samoprzylepnymi karteczkami co ciekawsze miejsca, a potem napisał skrypt tylko w oparciu o te oderwane od siebie epizody - nie troszcząc się specjalnie o wzajemne ich powiązanie.

Czy tak przypadkiem nie wygląda 99% biografii made in hollywood?

[jarod]

Yo, o to mi z grubsza chodzi :-) Ale ten film swoją fragmentarycznością i stopniem kompresji bije na głowę większość takowych. Życie Hughesa to materiał na miniserial co najmniej, a nie na trzygodzinny film...

[military]

Conan barbarzyńca - zarąbisty film. Surowe mięso, jeśli mogę się tak wyrazić. Powalający realizm scenografii i kostiumów - jeśli ktoś jest brudny, to jest ujebany, a jeśli konstrukcja ma wyglądać na prostą, to jest tak prymitywna, że jeszcze słychać uderzenia kamieni, którymi ją zbijano. Zajebisty małomówny bohater, zajebisty czarny charakter, zajebista krwawa walka. I PRZEZAJEBISTY soundtrack. Film ma wady, ale one się nie liczą z prostego powodu: po obejrzeniu go miałem ochotę wziąć toporek i iść zabijać. 9/10

[Hannibal]

military napisał(a):Film ma wady, ale one się nie liczą z prostego powodu: po obejrzeniu go miałem ochotę wziąć toporek i iść zabijać

Może to jest właśnie jedna z wad:)

[wujo444]

to ja też o Arnim:

Pamięć absolutna

Verhoevena wkład w SF jest niepodważalny. Dicka tak samo. Mieszanka nie mogła wyjść źle :) Arni po prawdzie szaleje nie mniej niż zwykle, ale nie możemy być pewni, czy aby na pewno dzieje się to w rzeczywistości. Szybka akcja, ładne efekty specjalne, nutka niepewności, gibająca się Stone... Tylko się zastanawiam, skąd pogląd, że na Marsie nie ma atmosfery :P to i zwykła grawitacja (także poza bazą) to takie niedopilnowane babole, które jednak nie wpływają zbyt mocno na fabułę.

10-/10 <ok>

[Gal Anonim]

Temat jest: http://forum-kmf.fc.pl/viewtopic.php?t=899

[wujo444]

no wybacz, nie pamiętam wszystkich tematów na forum :/

[Danus]

Jest opcja szukaj, nie musisz pamiętać!

[wujo444]

musze pamiętać przeszukac forum :P

widzę, że zasada nietworzenia dyskusji w tym wątku poszła się... :roll:

[mariusz]

Nawiązując do wypowiedzi dotyczących Aviatora dodam, że podobała mi się pierwsza część filmu - o samolotach i kulisach kręcenia Aniołów piekieł. Szczególnie zapamiętałem scenę jak Hughes siedzi przy stole z rodziną Katharine Hepburn, wydaje się, że nie ma nic do powiedzenia, a kiedy pada hasło "samoloty" od razu się ożywia i zaczyna gadać do momentu aż ktoś mu przerwie zmieniając temat. Świetnie przemyślana i zagrana scena, w której idealnie widać, co jest największą pasją głównego bohatera.
Niestety w drugiej części filmu, kiedy to pokazano chorobę psychiczną Hughesa, film już nie miał takich emocji, chociaż DiCaprio nadal podtrzymywał wysoki poziom, zawiódł moim zdaniem reżyser.

[simek]

Jarod o Aviatorze napisał(a):A mnie ten film nie podszedł. Scenariusz mi się nie podoba, konkretnie rzecz biorąc. Wygląda to tak, jakby scenarzysta najpierw przeczytał biografię Hughesa, oznaczając tymi żółtymi samoprzylepnymi karteczkami co ciekawsze miejsca, a potem napisał skrypt tylko w oparciu o te oderwane od siebie epizody - nie troszcząc się specjalnie o wzajemne ich powiązanie. "Hołd dla epoki", poważniejsza wersja Eda Wooda Burtona, studium szaleństwa, opowieść o trudach związku dwojga ekscentrycznych indywidualistów - Aviator łapie zbyt wiele srok za ogon, w rezultacie każda mu się wymyka, zostawiając w garści kilka piór zaledwie. Dorzucenie taniego hollybiograficznego chwytu pod postacią traumy z dzieciństwa oddziałującej na życie bohatera jeszcze pogarsza sprawę. Pod względem technicznym, reżyserskim i aktorskim (Blanchett!!!) film jest znakomity, ale to w końcu Scorsese. Wszystko się rozbija o ten cholerny skrypt...

<ok> Drugi raz go obejrzałem wczoraj i dominowało wrażenie, że Martin się zagalopował, próbował ogarnąć więcej niż mógł i musiał nadrabiać szaleńczym tempem, mniej ciekawymi epizodami, fragmentarycznością. Na poziomie poszczególnych scen Scorsese oczywiście daje radę, ale nie umiał tego do kupy poskładać, nie wiem, czy to wina reżysera, scenarzysty, reżysera. Pewnie każdy trochę zawalił.

[Snuffer]

Fearless Petera Weira - o cholera, dalej jestem pod wrażeniem. Piękny film, z taką rolą Bridgesa że klękajcie narody. Końcówka tak mocna że trudno łzy powstrzymać.
Piękna opowieść o życiu, o śmierci, o odpowiedzialności. Cholernie polecam.

[Glut]

Brzmi jakbyś opisywał Fisher Kinga. ; )

[Joe Chip]

Noc i mgła ( 1955 )

Krótkometrażowy dokument Alana Resnaisa o Holocauście. Dobre uzupełnienie wcześniej obejrzanego "Shoah" tym razem z wykorzystaniem archiwalnych ( niekiedy drastycznych ) filmów i zdjęć. Tytuł odnosi się do pamięci, która by chciała zepchnąć te przeżycia w zapomnienie.

Żyć ( 1994 )

Yimou Zhang opowiada o rodzinie żyjących pod systemem maoistycznym. Robotnikom dano władzę a intelektualistów wytrzebiono co znajduje odzwierciedlenie w osobistej tragedii bohaterów. Ładnie opowiedziana ta historyjka lecz do "...czerwonych latarni" to temu trochę brakuje.