[simek]

Podaj przykład. Serio. Wiesz, takiego największego przegięcia we wszechświecie.

[Mierzwiak]

Pierwszy lepszy przykład z brzegu, brytyjska okładka Children of Men:



Idąc twoim tokiem rozumowania, film ze świetnym plakatem nie może być zły, tymczasem przypadki "poster lepszy od filmu" są standardem i naprawdę fajne grafiki promują totalne rzygi.

Czuję się jakbym tłumaczył coś 5-latkowi :???:

[hanys]

Ta okładka na Blu rzeczywiście fatalna, ale to przecież jest tylko w tym wydaniu, w większości przypadków film jest reprezentowany przez te dwa plakaty, a tu już raczej tragedii nie ma :

[Craven]

Snuffer napisał(a):Chris Evans jest fantastyczny, Brandon Routh który przyjmuje kolejną jajcarską rolę pokazując że ma dystans do siebie (pamiętacie Zacka & Miri? :) ) no i świetne cameo Toma Jane'a.

Evansa w ogóle coraz bardziej lubię. Totalnie odstaje od większości beznadziejnych picusiowatych aktorów młodego pokolenia. Routha dłuższą chwilę nie poznawałem :). Cameo Jane'a właśnie takie cosik bez wykopu.

BTW Winstead, która normalnie nie robi na mnie wrażenia, tu była bardzo apetyczna.

simek napisał(a):Obejrzę to może odszczekam, ale aż takie różnicy między beznadziejnością okładki a poziomem filmu nie przewiduję. Są granice.

Trailer widziałeś? Jak Cię nie weźmie, to i film Ci nie siądzie.

[mariusz]

Z życia ViP-ów (1963)
Reżyser Anthony Asquith i scenarzysta Terence Rattigan gwarantują wysoki poziom, ale w formie statycznej i teatralnej. Gdyby w obsadzie nie było tak wielu znakomitych aktorów to nie chciałoby mi się oglądać do końca. Z powodu mgły samolot nie może wystartować i ludzie są zmuszeni czekać - to czekanie sprawia, że ludzie zaczynają myśleć, jak rozwiązać swoje problemy, dla niektórych opóźnienie samolotu wychodzi na dobre, zaczynają się bliżej poznawać i łatwiej podejmują decyzje. Elizabeth Taylor, Richard Burton, Maggie Smith, Orson Welles to tylko niektóre gwiazdy filmu. Oscarem wyróżniono Margaret Rutherford, która zagrała najzabawniejszą rolę, to przede wszystkim dzięki scenarzyście czeka się głównie na sceny z jej udziałem. Wspomnę chociażby o scenie w
samolocie:
- Prosimy o zapięcie pasów!
- Cholera, nie wzięłam pasa!

[Joe Chip]

36 komnata Shaolin ( 1978 )

Oglądałem to ostatnio jeszcze za czasów kaset VHS i teraz odświeżyłem sobie. Pamiętałem ten tytuł jako znakomity i po powrocie istotnie jest to dobra rzecz. Chyba jedyne kung-fu gdzie najlepsza część filmu tyczy się treningu, nie pojedynków. Fabuła to standard, liczy się około godzinna część nauk głównej postaci w klasztorze gdzie osiąga kolejne levele wtajemniczenia i równoczesnego wewnętrznego samodoskonalenia się. Podobno sequel - "Powrót do 36 komnaty" też jest niezły.

[mariusz]

36 komnata... to jeden z moich ulubionych filmów kung fu. Znakomite są sceny przechodzenia przez sadzawkę do sali obiadowej, noszenie wiader z ostrzami przymocowanymi do rąk, walka trzyczęściową pałką i wiele innych.

Ostatnio oglądałem także znakomity film tego gatunku Rzeźnik Wing z Sammo Hungiem, który z nieco absurdalnej komedii zmienia się w krwawą opowieść o zemście. Film zawiera klasyczne elementy gatunku, ale nie brakuje też oryginalnych, zabawnych pomysłów.

[military]

Serpico - lubię takie klimatyczne, leniwie snujące się filmy. W tym jest ciekawa historia i sporo napięcia, i Pacino z dziwnym głosem i w śmiesznych kostiumach. Generalnie to jeden z ciekawszych filmów policyjnych z epoki. 9/10

Donnie Brasco - męczarnia, przerwałem w połowie. Brak tu jakiegokolwiek napięcia, bohaterowie są nudni, gadają do widza a nie między sobą, zabiegi reżyserskie są wątpliwe (np. skrótowy montaż pokazujący zasadniczo nie wiadomo co, wynikający nie wiadomo z czego, służący nie wiadomo czemu), scenariusz czasem zalicza dziwne zakręty... Nuda, panie, maskowana naśladownictwem Scorsesego i dePalmy. 3/10

Krzyk - świetny, przezabawny komediohorror, z iście genialnym jak na ten gatunek scenariuszem. Po długiej przerwie wydał mi się bardzo świeży i pomysłowy. Tym większa szkoda, że wydanie dvd jest jednym z najgorszych jakie kiedykolwiek widziałem (jeśli nie najgorszym). 9/10

[military]

Krzyk 2 - Krzyk 1 bez autoironii, co niestety bardzo mu szkodzi. W jedynce bohaterowie zachowywali się głupio, ale Craven był tego świadomy i pokazywał to w zabawny sposób, nawiązując do klasyki horrorów. Tutaj zachowują się głupio, bo tak. Brak tej otoczki okołofilmowej, zabawy konwencją, przez co im dalej, tym nudniej, a finał rozczarowuje... choć

Spoiler

Olyphant całkiem się sprawdza w roli psychola - nic dziwnego że go zatrudnili do DH4.0, szkoda tylko że kiedy trafił na plan, okazało się że jaja zostawił w innych spodniach.

5/10

Krzyk 3 - nietypowe podejście do tematu, ale jest przynajmniej ciekawiej i mniej przewidywalnie niż w poprzedniej części. Craven chyba się stęsknił za Koszmarami.:) W każdym razie cieniarstwo miesza się tu z całkiem fajnymi pomysłami. Największa wada: film wygląda jak produkcja straight-to-dvd. Napięcia tu brak, choć Cravenowi trzeba przynać, że fragmenty typu "morderca ściga ofiarę po domu" kręci pierwszorzędnie. Całość nieco lepsza niż dwójka, ale widać że wymęczona w bólach, bo studio kazało. 6/10

[Mental]

Baader Meinhof Komplex - film jest nawet dobry, ale warto mieć na uwadze podczas oglądania, że nie jest to literatura naukowa, a co najwyżej literatura piękna. pomija się tu choćby arcyważny i kluczowy fakt inspiracji i finansowania lewackich terrorystów przez STASI. reżyser niby stara się być obiektywny, to jednak pomija tak istotne szczegóły. po filmie naszła mnie ochota na przeczytanie "Zabawy w komunizm" autorstwa Bettiny Rohl - córki Urlike Meinhof. podobno bardzo dobra książka.


precz z amerykańskim imperializmem!

aha, wielkim plusem filmu są fajne laski w rolach głównych. ja się nie dziwie, że młodzież wstępowała do tych lewackich bojówek, skoro tam zamiast skinheadów takie mega dobre towary przeprowadzały rekrutacje :)

[Arahan]

Zanim odejdą wody - śmiałem się, ale chyba tylko dlatego, że byłem ze znajomymi i głupio mi było, gdy oni nie mogli się powstrzymać, a ja miałem kamienną twarz. Humor niby podobny do Kac Vegas, ale o ile tamten film wywoływał u mnie momentami bóle brzucha ze śmiechu tak tutaj naprawdę nie znalazłem niczego ciekawego. Jedynym naprawdę jasnym punktem był Robert Downey Jr. gościu stworzył ciekawą postać, miał niezłe teksty i był po prostu sympatyczny. Co do Galifianakisa, no cóż ... nie dość, że facet kopiuje rolę debila z Kac Vegas to jeszcze jest niesamowicie irytujący.
Jest w filmie kilka naprawdę niezłych momentów:

Spoiler

ucieczka z meksykańskiego aresztu poprzedzona wcześniejszym paleniem trawy, itp

, ale giną one w natłoku beznadziei:

Spoiler

walenie konia żeby usnąć przez bohatera Galifianakisa, masturbujący się pies, picie prochów ojca, i wiele, wiele innych

Myślałem, że w tym roku już kina nie odwiedzę, ale dałem się namówić i niestety jestem średnio zadowolony.

Takie 5/10

Mam nadzieję, że Kac Vegas 2 będzie lepszy.

[gigacz]

Wiedźmin - Film baaaardzo przeciętno-słaby. Straciłem w niego wiarę podczas sceny konfrontacji głównego bohatera z czarnym charakterem - zero zbliżeń, zero napięcia - plan pełny. 3/10.

[Kubeczek]

Ondine w reż. Neila Jordana z 2009 r. W rolach głównych najjaśniejsza para polskich tabloidów czyli Alicja Bachleda -Curuś i Colin Farrell.

I cóż rzec... Tak, obejrzałam ten film ze względu na naszą ABC. Tak, rozbiera się, przebiera się i pokazuje nam swoje piękne wdzięki. Ale muszę powiedzieć, że ja osobiście nie widzę nic w tym złego. Bo i sam film jest taki sobie. I tak naprawdę gdyby nie ona i mała aktorka, grająca córkę Syracuse'a, to film byłby zupełnie do niczego i dla nikogo. A tak to jest chociaż dla nas -Polactwa. Możemy zatem zobaczyć naszą aktorkę w zagranicznej produkcji i przy boku nie byle kogo, bo samego Colina F. Film polecam głównie i przede wszystkim tym, którzy doceniają piękno krajobrazu, przyrody i naszej Alicji. Szkoda, że przyjaźń miedzy Annie i Ondine nie została jakoś mocniej wyeksponowana. Myślę, że to byłoby bardziej ciekawsze od spowiedzi Syracuse'a i kradzieży biustonosza w sklepie. Zatem 1 pkt. za krajobraz, 1 pkt. dla Alicji, 1 pkt. dla małej aktorki Alison Barry. Razem daje to nam 3/10.

[military]

Listy z Iwo Jimy - Sztandar chwały na mnie wrażenia nie zrobił, ale ten film - i owszem, spore, choć gra dość tandetnymi chwytami. Żeby pokazać jaki dobry bohater jest dobry, a zły bohater zły, ten zły musi zastrzelić psa, którego dobry chciał uratować. Żeby pokazać, że po obu stronach są normalni ludzie, Japończycy muszą czytać list od matki schwytanego Amerykanina. Żeby pokazać, że możemy żyć w zgodzie, Japończyk musi walczyć bronią podarowaną przez "amerykańskich przyjaciół". Naiwne to z deka, łatwe, tanie.

Nie wiem też, na ile film jest wierny historii, ale jeśli japońscy dowódcy zachowywali się tak jak tutaj, to nic dziwnego że przegrali - byli skończonymi idiotami, którzy zamiast wykorzystywać przewagę i bronić się w dobrze ufortyfikowanej twierdzy, rwali się do samobójczych, bezsensownych ataków. Jeżeli tak było w istocie - to potwierdza moją teorię, ze Japończycy są lekko palnięci w mózg (dowód A. - automaty z używanymi majtkami, dowód B. - gore porn, dowód C. - teleturnieje).

Reżyseria, aktorstwo - na najwyższym poziomie. 8/10

[Joe Chip]

Viridiana ( 1961 )

Ciekawe, film opowiada o tym jak chrześcijańskie ideały kłócą się ze zwykłą naturą ludzką i ten konflikt jest z góry przesądzony na niekorzyść religijnych kierunkowskazów. Jest klęską i jej i samej Viridiany, która to wyznaje. Czy po porażce jej życiowej misji odejdzie od religii i przyłączy się do cynicznego Jorge'a? Konflikt będący tematem dzieła będzie tak długi jak długo będzie istnieć sam kościół.

[Azgaroth]

Euforia - debiut reżysera Iwana Wyrypajewa, twórcy świetnego Tlenu. Niestety ten film mi się nie podobał. Trwa zaledwie 74 minuty, a zanudził bardziej niż nie jeden trzy godzinny film. Generalnie obraz pokazuje rosyjską prowincję przy minimalnej ilości treści, sprowadzającej się do podróży bohaterów z punktu a do punktu b i z powrotem.

Złe wychowanie - pierwszy film Almodovara jaki zobaczyłem. Generalnie spodziewałem się smutnej historii o nietolerancji do gejów, a ku mojemu zaskoczeniu dostałem niezły kryminał. Genialna reżyseria, świetny scenariusz i aktorstwo. Jak reszta filmów Almodovara jest taka to chyba zostanę jego fanem :)

[Mefisto]

Reszta jego filmu jest dokładnie taka, acz może nie zawsze jest kryminalnie.

[Mental]

@military

japońscy dowódcy zawsze darzyli respektem Amerykanów. najwybitniejszy skośnooki dowódca marynarki, Isoroko Yamamoto, powiedział kiedyś, że:



Touching the Void - nie cierpię tzw. fabularyzowanych dokumentów, bo są to z reguły filmy, którym przyświeca lekko czerstwa konwencja, polegająca na tym, że "pan gada se do kamery, a za chwilę kamera pokazuje, o czym pan se gadał". w dodatku bohaterowie odgrywający dramat zazwyczaj odwalają chałturę i wypadają po prostu żenująco sztucznie przy osobach, które miały okazje na własnej skórze doświadczyć rekonstruowanych wydarzeń. ten film jest inny. po ludzku wstrząsający, a sama historia na tyle angażująca i niezwykła, fabularyzacja zaś solidna (przede wszystkim zdjęcia i muzyka), że trzymał mnie on w uścisku mocniej niż Joe Pesci łeb jednego koleżki w imadle.

[Phlogiston2]

Trochę się tego uzbierało...

Kawa i papierosy - w zamierzenia miałem obejrzeć pięć-dziesięć minut potem wracać do zakuwania. Co z tego wynikło?

epizod z Benignim - Dobra, rzucę okiem, sprawdzę, czy warto i odkładam na potem
epizod z bliźniakami i Stefanem - Aj tam, tamten trwał siedem minut, to i ten szybko minie, wyłączę, i za lekcje
najlepszy( :smile: ) epizod - Coraz bardziej mi się to podoba, szkoda, że muszę zaraz kończyć.
epizod z dwoma dziadkami - Niezłe, niezłe, jeszcze tylko jeden epizod i biorę się za coś pożytecznego
renee Nie, na takiej pannie przerywał nie będę...
epizod z Isaachem de Bankole- No, skończyły mu się pomysły. Muszę kończyć, jutro ważny egzamin...
epizod z kuzynkami - Już wyłą...to Cate Blanchett?! Fuck! Oglądam dalej!
epizod z transformatorem Tesli Hmm...głupio byłoby oblać...to już ostatni, potem wracam do książek!
epizod z Moliną i Cooganem - Dobre, dobre. Patrzy na zegarek Oj, tam noc jest jeszcze młoda, wykuję się.
epizod z z raperami i pewnym cameo - A pies trącał egazmin! Jest Bill i to się liczy!
epizod z 'szampanem' - What the fuck? Napisy końcowe? Już?!
Reasumując: Niczego nie żałuję, choć dwa czy trzy epizody to zwyczajne zapchajdziury.
9/10

Frankie & Johnny - dziwna sprawa; ta sama para aktorska co w Scarface, a różnica kolosalna :cool: No bo spójrzmy ambitny buc+mafijna lady makbet, a tu wrażliwy mężczyzna z przeszłością i kobieta po przejściach...
Pamiętam, że ktoś polecał ten film, bo Alfredo był w nim mało 'Pacinowaty'. I to w stu procentach prawda. W filmie pada tylko jedna, piętrowa wiązanka z fucków, a wypowiada ją nie Al, a Michelle :smile:
Cóż mogę rzec świetny poprawiacz nastroju(słowa kom-rom bym nie użył), choć ma momenty życiowe. Polecam jakby co.
Add to favorites <ok>

Clockwork Orange - wow. Teraz już wiem, czemu Kubricka nazywają geniuszem, a jego filmy arcydziełami. Po prostu żadne inne słowo nie ciśnie się na usta po napisach końcowych.

Rambo III S P O I L E R Y :arrow:

*dialog o niebieskim światełku, służącym do świecenia - marszczę ze zdziwieniem brwi.
*gra z mudżahedinami w polo, przerwana ostrzałem - rozdziawiam gębę
*pierwsza próba odbicia Trautmana z niewoli - trzymają mnie za pysk
*John kryje się pod czołgiem - zrywają mi beret
*John dezynfekuje sobie ranę racą, po czym wspina się po skalnej półce - rzucają mnie na kolana
dialog:
*"Sam przeciw armii? To człowiek? To Bóg?!" "Bóg bywa litościwy. Rambo nie będzie" -i jajka już w imadło.
*John przy użyciu światełka i łuku rozwala w jaskiniach kacapów - dostaję po łbie obuchem
*"Co teraz?" "Może ich otoczymy." - padłem na glebę
* John na rumaku, uzbrojony w koktajl Mołotowa, z krzykiem rusza na czołg - ledwie żyję, błagam o litość
* starcie czołg vs helikopter - zostałem dobity...
Zaraz po seansie byłem gotów dać dychę. Potem ochłonąłem, i ocena zmalała do 7 :smile:
Oczywiście poprzednie części lepsze, a ostatnia scena dwójki lepiej uczy patriotyzmu niż wszystkie mdłe apele i misyjne produkcje publicznej pod patronatem towarzysza wajdy.
A samego Rambo 3 polecam- znów można się poczuć dzieckiem :smile:

[Predator895]

Stone - ah zapowiadało się tak dobrze, a skończyło się jak zwykle mizernie. Norton i De Niro ostatnio mają wielkiego pecha w dobieraniu sobie ról. Ten drugi nie ma już sobie co udowadniać, ale Norton to jeden z mich ulubionych współczesnych wyjadaczy, wiec za każdym razem wkurwia mnie fakt, kiedy występuję w średniawych czasem pół gównianych filmach jak Stone. Fabula zapowiadała się naprawdę ciekawie. Podłamany skazaniec trafia do podstarzałego kuratora więziennego ( z lekko popieprzonym życiem : codziennie łysia do mordy i biesiadowanie z żonką na jakiejś zapuszczonej farmie ). Gdzieś pośrodku wkracza zboczona żonka skazańca - Milla, która zdrowym rżnięciem rozwiązuje każde problemy. Ogólnie do pierwszej godziny jest naprawdę dobrze, ale gdy dochodzi do ostatecznego rozwiązania reżyser wymięka robiąc z tego totalną kaszanę. De Niro na samym końcu gra tak karykaturalnie aż rzygać się chce, a z porządnego thrillera robi nam się tandetna halmarkowa obyczajówka.
7-/10