[Glut]

(11-08-2011, 22:40)military napisał(a): a do tego GENIALNY Hackman

To chyba jego najlepsza (obok The Conversation) rola. A sam film faktycznie świetny, tylko trochę za bardzo czarno-biały (dosłownie).

[military]

Gigacz, Siedem obejrzałem chyba z 12 lat po premierze i miałem podobne odczucia - no dobre, tyle. Dupy nie urywa. Ale z każdym seansem mój szacunek do tego filmu rósł, i teraz mam już wyprany mózg i uważam że Siedem to jeden z najlepszych filmów wszech czasów. Join us.

[Mental]

Cytat:Nie wiem co tu powiedzieć więcej.

Padnij na kolana i powiedz: "Błagam, nie rozwalajcie mi łba, przemyślałem swój błąd, już zmieniam ocenę na 10/10, proszę, nie bijcie!"

;)

[gigacz]

Myślę że jakbym obejrzał powiedzmy z miesiac wcześniej do to mojej 30ki do plebiscytu lat 90tych by i tak nie trafił - sentyment do innych by chyba wygrał :). Najbardziej podobała mi się konfrontacja przed drzwiami. Cisza, napięcie i nagle pościg :)

[Phlogiston2]

Zgadzam się, świetny film z dwoma wybitnymi scenami:
intro(tj. łazienka-pożar-zbrodnia),
i (SPOILER ALERT!):

[military]

A nawiązując jeszcze na chwilę do poprzedniego filmu, o którym pisałem, czyli o Wild at Heart - oto najlepszy kadr, walący klimatem po twarzy.:)

[Snappik]

Ksiądz 3D - najgorszy możliwy kotlet z Holly: przewidywalny, dziurawy, głupi, zagrany katastrofalnie (Bettany chyba już na stałe chce zostać Cagem nr 2), z żenującymi dialogami, scenami akcji tak durnymi że macki opadają (ktoś chyba zatrzymał się w erze Matrixa), z przepatosowanym soundtrackiem i cechą, która tylko podkreśla żenadę tego dziełka - film trwa 80 minut, a dłuży się niesamowicie. Końcówka to megakabaret. Nie polecam seansu nawet po 6 piwach.

0/10

[raven.second]

Co do Księdza... to niejaki Shyaporn doskonale streścił cały film.

[patyczak]

Cytat:z przepatosowanym soundtrackiem

Nie oglądałem, więc nie wiem jak wypada w filmie, ale poza obrazem słucha się tego świetnie. Naprawdę dobry soundtrack.

[nawrocki]

Ils - czyli francuski thriller, o tym jak pewnej nocy ktoś robi sobie jaja z młodego małżeństwa, mieszkającego w znajdującym się na odludziu wielkim domu. Praktycznie bezkrwawy, budujący napięcie za pomocą zdjęć i dźwięku. Czasem zabrzmi też psychodeliczna muzyczka. Metody "jajcarzy" też nie należą do klasycznych. Ale najlepszy i tak jest następujący myk:

Spoiler

praktycznie przez cały czas nie wiadomo, kto zabawia się z bohaterami

.
Ale najmocniejsza i tak jest końcówka. Brr.
7/10

[Snappik]

(12-08-2011, 10:10)raven.second napisał(a): Co do Księdza... to niejaki Shyaporn doskonale streścił cały film.

Rzeczywiście doskonale, kolo szeryf sparodiowany perfekcyjnie, a tekst z "first human vampire" wymiata ;) Tak, ten film jest głupi.

Jeszcze jedno - Ksiądz dostał PG-13, a we wstępie postacie ludzkie są przez wampiry rozrywane, głowy latają, krew tryska na boki, no ale to rysunki więc pewnie dla dzieci się nadaje. Ale spoko, pod koniec bohaterka grana przez Maggie Q już ewidentnie rozrywa przeciwnika na motorze w oku kamery:

Spoiler

[Mierzwiak]

Snappik, bo to jest vampire violence, a wampiry nie istnieją. Ha! Poza tym dzięki, potwierdziłeś że film jest dokładnie taki, jak to zapowiadał trailer :)

Arthur [2011] - z początku koszmar. Totalnie nieśmieszne, prowadzone ciężką ręką, z irytującym Brandem, któremu wydaje się, że gra Jacka Sparrowa. Ale później robi się nieco lepiej, można się uśmiechnąć, gdzieś tam nawet okazuje się, że film posiada serce. Pomysł to jednak niewykorzystany i zbyt karykaturalny (mam uwierzyć że Art nie wie jak zaparzyć herbatę? serio?), z takimi właśnie bohaterami; jednym człowiekiem wśród tych wszystkich kreskówkowych chodzących klisz jest Naomi. Strasznie banalne, umiarkowanie zabawne, nawet sympatyczne, ale absolutnie nic by się nie stało, gdybym nie obejrzał.

[Mental]

Snappik, ten kadr, który zapodałeś w spoilerze, został wygenerowany na kompie? Obrzydliwe, sztuczne gówno.

[Snappik]

W 50%, tak podejrzewam. To tylko jedno ujęcie, a potem jest drugie kiedy kończyny opadają na podłoże (to już na 100% nie CGI:)).

[mariusz]

Mierzwiak, z początku myślałem, że krytykujesz niezłą komedię Steve'a Gordona z 1981, sprawdziłem więc na imdb i widzę, że powstała nowa wersja. Nie zamierzam jej oglądać, bo ten pomysł (faktycznie banalny) wystarczył tylko na jeden film, o czym świadczy kiepska kontynuacja "Artura" z 1988 roku. Proponuję jednak pisać przy filmach rok premiery, aby nie dochodziło do nieporozumień ;)

[Mierzwiak]

Fakt, nie ostrzegłem od razu że to remake :)

[military]

Harold and Kumar go to White Castle - niezłe, zabawne, nie nudzi, fajni bohaterowie, fajne występy cameo. Najlepsza scena: Ryan Reynolds i jego "But why?". :) Fajnie obejrzeć taką niewysiloną, równą komedię, choć nie jest to żadne arcydzieło gatunku. 7/10

[nawrocki]

Stake Land - zmarnowany potencjał. Chociaż rozumiem, że było mało pieniędzy, no ale kurde, ten film nie ma fabuły. Ma tylko pomysł na film o świecie zaludnionym przez wampiry, ale cholernie słabo wykorzystuje ten fakt. Bohaterowie łażą, by dojść, a gdzieś w połowie filmu, kompletnie przestało mnie obchodzić, czy gdzieś dojdą, czy zeżrą ich wampiry. Kompletnie zepsuta końcówka (co za zbieg okoliczności...nie, to przecież nie może być zbieg okoliczności, to piekielna inteligencja, buhahha).
Pierwsze piętnaście minut intrygujące, potem już równia pochyła, aż do nieszczęsnych, ostatnich 20 minut.

5/10

[wujo444]

The Wolfman (2010)
Kurde, szkoda. Skrypt nie jest zły, może nie dobry, ale dałby radę dla blockbustera; obsada taka sobie, ale Hopkins i Weaving mają charyzmę; CGI ssie totalnie, ale wilkołak sam w sobie wypada przekonująco, zwłaszcza przemiany. Kostiumy i scenografia to norma, za to charakteryzacja to jest świetna. A jednak jest to film marny, źle nakręcony i zmontowany. Nie ma wilkołaka = nie ma magii, nie ma to takiego klimatu gotyckiej powieści grozy, jak by sie chciało. Gdyby nakręcił to facet z jajami, a nie pizda Johnston...
3/10.

[raven.second]

The Beaver - Mel Gibson w roli męża/ojca/prezesa firmy produkującej zabawki cierpiącego na depresję zmienia się nie do poznania, kiedy znajduje na śmietniku maskotkę przedstawiającą bobra. Po nieudanej próbie samobójstwa korzysta ze znalezionej maskotki, by odmienić swoje życie. Może brzmi to niezbyt ciekawie, a nawet żenująco, ale film nie jest zły. Widok Gibsona chowającego się za pluszowym bobrem i wręczającego karteczkę z wyjaśnieniem sprawia dziwną przyjemność. Film jest zarówno komedią (część scen z Melem/bobrem), jak i dobrym dramatem (druga część scen z Melem/bobrem, czy choćby relacje poszczególnych członków rodziny), jednak nie ma nic, co pozwoliłoby na dłużej zastanowić się nad naturą życia, czy czymś równie głębokim. Ot, obejrzeć, zapomnieć, by za jakiś czas wrócić, jeśli nic lepszego nie będzie do oglądania.

7/10