[Gal Anonim]

Cassel dodatkowo uświadomił mi, że ten film nie ma karty tytułowej, a przynajmniej ja nie moglem jej znalezc ani na poczatku, ani na końcu. To interesujący zabieg. Ciekawe czy to dlatego, ze tytul pada w monologu Diesela?

[Cassel]

Papla. :) Ot, ciekawostka. Bo nawet jeśli tytuł jest "mówiony" czy prezentowany w inny sposób, to jednak gdzieś tam się w końcu pojawia. Jak dotąd chyba w najbardziej nietypowym miejscu zauważyłem tytuł w filmie "Primer". To było na absolutnym końcu, po wszystkich końcowych creditsach i innych pierdołach.

[Tyler Durden]

The Purge

Poważny kandydat do tytułu najgłupszego scenariusza roku. Przytłaczająca ilość debilizmu, nieporadności realizacyjnej, nudy i odtwórczości. Napięcia w tym tyle, co w reklamie pasty do butów. Wyjściowe rozwiązanie to przejaw jakiejś wyższej indolencji umysłowej. Białe wykształciuchy, atakujące bohaterów, pierdoląc przy tym straszne ”yntelygenckie” farmazony, będą pewnie przebojem tego forum.
Więcej na blogu, jeżeli ktoś ciekawy:
http://kinofilizm.blogspot.co.uk/2013/06/the-purge-recenzja.html
3/10

[slepy51]

Maniac (2012) - łohoho, ale super film! Wiadomo, rimejk klasyka, ale dobry w ciul. Klimat, muza, zdjęcia (większość filmu to FPP z oczu killera), dobry gor - wszystko na najwyższym poziomie. Z początku można się wkurwiać, że dali do tytułowej roli takiego wypierdka jak Elijah Wood, ale o dziwo i on daje radę. Nie wierzę w to co piszę, tak samo jak ogladając film nie wierzyłem w to co widzę - spokojnie jest to jeden z najlepszych horrorów/thrillerów grozy ostatnich lat, z naprawdę mocarnym klimatem. Muza to elektroniczne brzmienia żywcem wyjęte z lat 80-tych, coś w stylu najlepszych tego typu rzeczy od Tangerine Dream a atmosfera miasta nocą przywodzi na myśl "Drive" Refna. Dobra i bardzo mocna rzecz. Polecam nie tylko fanom oryginału;)

[Mental]

Cytat:spokojnie jest to jeden z najlepszych horrorów/thrillerów grozy ostatnich lat, z naprawdę mocarnym klimatem.

No nie, teraz to juz musze to obejrzeć. Niech ktoś łaskawie wątek założy ;)

[nawrocki]

Ja tylko potwierdzam wszystkie słowa Slepego. Filmik widziałem już dwa razy i przy powtórce nie utracił nic ze swojej zajebistości.

[Perfik]

I ja się dołączam. Też już widziałem dwa razy, zakup na blu obowiązkowy.

[Martinipl]

Maniac

pognany waszymi pochwałami wraz z dziewczyną zasiadłem do filmu - wiedziałem, czego się spodziewać no ale kur... Technicznie zrealizowany świetnie: zdjęcia, oświetlenie, praca kamery, muzyka (!), miasto nocą, dźwięk - to mocne strony. Gore na poziomie psycholskim, ale pewne sceny po prostu mogliby darować, bo to zakrawa na zabawę psychola w "zrobię sobie film bo na żywo się tak nie da". Odpadłem po scenie na parkingu. Tylko chora ciekawość i pytanie, czy ten film ma fabułę, kusi aby dokończyć toto.

[Mefisto]

Chinatown - w ramach odświeżania wiadomo czego. Nic się nie zmieniło, wciąż kapitalne, świetnie napisane kino post-noir, które wciąga od 1 sekundy. Znakomite aktorstwo, niezła, klimatyczna muzyka i cudne zdjęcia + ta cała masa detali, które sprawiają, że film wciąż fascynuje.



Billy Bathgate - przyjemne, solidne aktorsko kino gangsterskie z perspektywy dzieciaka smakującego po raz pierwszy krwi i seksu. Urocza Kidman, Willis jeszcze z "pokaźną czupryną" i znakomity Hoffman plus parę świetnych scen. Trochę naiwne może, ale dobrze się ogląda.

[slepy51]

Martinipl napisał(a):Tylko chora ciekawość i pytanie, czy ten film ma fabułę, kusi aby dokończyć toto.

Pewnie, że ma fabułę i to wcale niegłupią, choć niezbyt skomplikowaną. Siedzi mi ten film w bani od czasu pierwszgo seansu i nie chce wylecieć, muzy słucham na okrągło (kapitalny soundtrack) - jak dla mnie to jeden z najlepszych filmów o seryjnym, być może momentami nawet lepszy a przynajmniej równie dobry co oryginał. Mega wielkie zaskoczenie.

[OGPUEE]

http://forumkmf.pl/Thread-Metropolis-1927

[arbuz]

(07-06-2013, 10:47)OGPUEE napisał(a): http://forumkmf.pl/Thread-Metropolis-1927

łojezu, umknęło mi w szukajce, wybaczta

[military]

The Marine - Bucho, musisz to obejrzeć, bo to film straight-to-VHS, który jakimś cudem wydano dopiero w 2006 roku. John Cena, kark o charyzmie Dudikoffa podzielonego przez późnego Seagala, to John Triton: były marine, ruszający w pościg po bagnach za złodziejami diamentów, którzy wzięli jego żonę za zakładnika.

Film jest dramatycznie, niewyobrażalnie zły. Naprawdę, nawet nie wiem, co tu napisać: aktorstwo, akcja, silenie się na humor, fakt, że więcej czasu ekranowego ma bad guy niż główny bohater - to wszystko ssie po całości. No, może nie do końca: przewodzący czarnym charakterom Robert Patrick jest o wiele fajniejszy niż drewniak Cena, więc w sumie dobrze, że to jego film.



Film ma dwie zalety. Pierwsza: wszystko, co związane z samochodami, pokazano całkiem klawo. Druga: rzecz jest tak niedorzecznie głupia, że aż śmieszna. Scenariusz musiał pisać ośmiolatek, który dopiero co obejrzał jakiegoś Amerykańskiego Nindżę. Próby dodania do filmu humoru są tak nieśmieszne, że przebijają granicę nieśmieszności i stają się całkiem zabawne. Najlepszy kawałek to wesolutka opowieść o tym, jak to jednego z bad guyów za czasów dzieciństwa zgwałcił pedofil. I shit you not. Podobała mi się także strzelanina w drewnianej chacie - w DREWNIANEJ CHACIE - podczas której strzelały snopy iskier długie na 4 metry.

Ogólnie: 0/10 i polecam wszystkim. To trzeba zobaczyć. Nie wiem, jakim cudem ten film doczekał się dystrybucji kinowej i dwóch sequeli. Ale jeśli zdecydujecie się na seans, uważajcie żeby wam pikawa nie siadła przy karcie tytułowej, bo nieudolność jej wykonania jest dosłownie zabójcza.

[Snappik]

Hansel & Gretel: Witch Hunters - takie to se, trochę bezbarwne i bezjajeczne. Po Wirkoli oczekiwałem czegoś więcej, a otrzymałem obraz, który od ostatnich wyczynów Cage'a w 'Season of the Witch" różni się tylko dodaną juchą i odrobiną flaków. Główna para bohaterów może śmiało namieszać na kolejnych Złotych Malinach, są podręcznikowo drętwi i mało interesujący (nawet Gemma coś tutaj nie domaga...). Na plus kilka akcji i troll, który powinien mieć własny film. Ale już same walki na pięści wyglądały jak ze Strażnika Teksasu. Nie bawiłem się źle, ale H&G miał na forum ostatnio dobrą prasę, więc muszę to naprostować ;)


4/10

[Mental]

Ode mnie też 4/10. Mega źle się na tym bawiłem.

[shamar]

(07-06-2013, 22:11)military napisał(a): Ogólnie: 0/10 i polecam wszystkim. To trzeba zobaczyć.

Jeśli to ten film, gdzie 1 ze złych gra "Kriksos" to było to na Polsacie, chyba z 2 miechy temu.

[military]

Tak, to ten film.

[Azgaroth]

Król Nowego Jorku - Christopher Walken jako gangster Frank White, który niczym bułhakowski Woland złem dobro czyni. Świetne poprowadzona postać, ciekawa fabuła i brak jasnego podziału na dobro i zło. Abel Ferrara stworzył sugestywny, mroczny klimat Nowego Jorku pełnego ciemnych uliczek, gangsterów i brutalnych policjantów. Aktorzy spisali się doskonale. Walken jak zwykle świetny, do tego zaskakująco dobry David Caruso i Laurence Fishburne chyba w najlepszej roli w swojej karierze. Jedyne co może trochę przeszkadzać to nieraz niedopracowana realizacja. Widać to szczególności przy strzelaninach, które wyglądają zwyczajnie biednie. Mimo tego jest to świetny film. 8/10

Jest temat!

[raven.second]

To i ja obejrzałem wspominanego wcześniej Maniaca. Nie przypominam sobie żadnego innego filmu, który mógłby się pochwalić tak dopracowanym fpp, a przy tym nie uciekał w tanie, żałosne i irytujące rejony "sztuki dla sztuki". W Maniacu ta perspektywa jest uzasadniona - skrzywiona psychika postaci świetnie jest ukazana właśnie poprzez "oglądanie wszystkiego oczami mordercy".
Technicznie jest więc rewelacyjnie, wszystko jest świetnie dopracowane, sfotografowane i genialnie zmontowane, w dodatku okraszone cudowną muzyką, z odpowiednim gore - przemocy i krwi jest dużo, ale każdorazowo jest to uzasadnione. Cięcie nożem po skórze zostawia cienką linię, z której powoli zaczyna wypływać krew; ściąganie skalpu trwa długo i jest męczące (poza pierwszą scenę, trochę nie wyszło); dźganie ostrym narzędziem jest długie i efektywne, i tak dalej, i tak dalej.

7/8 na 10, lubię to.

[Szaman]

The Story of Luke (2012)- 7/10

FANTASTYCZNY Lou Taylor Pucci jako cierpiący na autyzm chłopak który odkrywa swoją seksualność i pragnienie bycia normalną częścią społeczeństwa. Wszystko podane w sposób lekki, ciepły i bardzo wyważony, unikający taniej ckliwości. Pozycja obowiązkowa dla ceniących sobie klimat festiwalu w Sundance. Może tylko wątek Setha Greena, mimo, że ważny dla fabuły, jest jakby niepasujący, pochodzący z innego filmu.