[Mefisto]

(05-09-2021, 19:45)Doppelganger napisał(a): Można było z tego zrobić kultowy film dla młodzieży

Ale to jest kultowy film dla młodzieży :)

[Doppelganger]

Raczej chujowy a nie kultowy :)
Kultowy to by mógł być dopiero.

Ale Frank Whaley chwilę potem zagrał w tym :) :



I tam też był irytujący, ale wtedy nie skonczylo sie to dla niego dobrze.

[raven.second]

Odwieczny wróg, Phantoms (1998), z Affleckiem. Oczekiwań miałem zero, w sumie kojarzyłem tylko tytuł, a dostałem spoko film. Początek, gdy obie panie snują się po miasteczku i odkrywają, że oprócz nich nie ma nikogo (nie licząc kilku trupów) urywa dupę klimatem. Nie wiadomo co się dzieje, o co chodzi, a pojawienie się Afflecka i spółki zamiast wyjaśniać, wprowadza jeszcze więcej zamętu. Niestety, gdy akcja na moment znika z miasteczka, wszystko siada... od tamtej chwili z fajnego, tajemniczego klimatu zostaje bardzo niewiele. Ale obejrzeć można :) takie 6/10, o.

[nawrocki]

:)

[raven.second]

No właśnie stąd kojarzyłem tytuł XD

[nawrocki]

Ja za gowniarza czytałem powieść Koontza i zrobiła wtedy niemałe wrażenie. Z filmu pamietam niewiele, ale chyba był w miarę znośny.

[raven.second]

O, "znośny" to idealne określenie! Małe miasteczko, sympatyczna ekipa, jakaś tajemnica i coś złego, co się czai w mroku - czego chcieć więcej? Może tylko cgi odstaje i kaleczy oczy, ale już cała reszta, ta namacalna i rzeczywista, animatroniczna i tak dalej, jest bardzo fajna. Nie jest to żaden wielki film, super straszny horror ani błyskotliwy scifi, tylko właśnie znośny horrorek z niezłym klimatem.

[SonnyCrockett]

Rzadko się to zdarza przy kinie mainstreamowym ale pierwsze słyszę o tym filmie. Może puszcza to kiedyś na jakimś Pulcie czy Tele 5 to rzucę okiem. :)

[nawrocki]

Swoją drogą, twórca "Phantoms", Joe Chapelle, wyreżserował jeden z najlepszych odcinków "The Wire" (S03E11, "Middle Ground").

[Norton]

Ja znowu pierdzę w kierunku tego filmu, bo to szablonowy, durny horrorek klasy "c" robiący z całkiem dobrej książki fatalne patrzydło. Materiał wyjściowy wykastrowano z ciekawych, charakterystycznych postaci oraz emocji. Początek chyba faktycznie nie zapowiadał tragedii, ale klimacik prędko umknął i zostaliśmy z czymś niewiele lepszym od takiego Alone In The Dark na przykład.

Swoją drogą gra tu Peter O'Toole, pieprzony Lawrence z Arabii. Najwyraźniej dały o sobie znać piętrzące się rachunki za chlanie z Harrisem. :)

[raven.second]

Cytat:Najwyraźniej dały o sobie znać piętrzące się rachunki za chlanie z Harrisem. :)

Jest nawet dialog, dlaczego pracuje akurat w jakiejś podrzędnej gazetce skoro stać go na coś lepszego - bo mu płacą :)

[łowca]

Na amazonie wstawili teraz kolejny film na motywie pętli czasu Boss Level . Znana konwencja w kinie ale po raz kolejny twórcom udało się ja przedstawić w fajny sposób . Dobrze pasujący Grillo do Roli warto zobaczyć .

[Debryk]

Hart's War 2002r, w reżyserii Hoblita

Z ciekawej książki zrobiono pierdyliard draftów i postanowiono zrobić fikcję jeszcze mniej wiarygodną. W sumie to twórcy celowali w dramat sądowy z rasizmem w tle, osadzony w "realiach" niemieckiego obozu dla jeńców wojennych. Znalazłem tutaj kilka fajnych, dobrze zarysowanych postaci; postać Harta dobrze odegrana przez Farella, komendant obozu błyskotliwie zagrany z dobrze wciśniętymi kwestiami. Są też dobre kostiumy i scenografie. I dupa: bo oglądając film miałem wrażenie, że to wszystko się kupy nie trzyma. Reżyser wykłada się na dramaturgii, a w trzecim akcie poleciał po całości. Twist z WIllisem może i by się obronił, gdyby nie błąd w scenariuszu: wszak to Hart zaproponował sąd wojskowy, karwasz mać, a nie McNamara. Od tej sceny fabuła sama sobie zaprzecza poprzez przekaz, że szopka była wykonana przez pułkownika tylko po to, aby zamaskować ucieczkę. Słabe kino. Potencjał aktorski i wątek wyjściowy dobrze zmarnowany.

4/10

[Kryst_007]

Śmiertelna pułapka (1982, reż. Sidney Lumet)

Mistrz przenosi na ekran sztukę teatralną autorstwa gościa od "Dziecka Rosemary". Pomysł przedni - autor dreszczowców zalicza klapę za klapą, grozi mu bankructwo, a utrzymuje go małżonka. Wtem jeden z jego studentów przesyła mu swą debiutancką sztukę, która okazuje się być czymś znakomitym. Wygasły wyjadacz zaprasza więc nowicjusza w branży do siebie w celu zamordowania go i przywłaszczenia jego tekstu...

Jak na taką fabułę i nie byle kogo za kamerą, to finalnie niestety jest za mało mięska. Niby już po pierwszym akcie widz dostaje takiego kopa w krocze, że nic tylko zostaje zmuszony ułożyć tą kostkę Rubika. Jednocześnie mimo pokaźnej porcji twistów to odnoszę wrażenie, że mało co z tego zapamiętam. Film w pewnym momencie staje się trochę za bardzo przegadany i zbyt często ujawnia się ten język teatru, choć koniec końców to wciąż całkiem przyzwoity pastisz. Plus z pewnością dla aktorów - Michael Caine oczywiście klasa. Ile on jest w stanie wyrazić poprzez jedno złowrogie spojrzenie. Od zaskakiwania jest tutaj jednak Christopher Reeve w jednej z tych w ról, przy której próbuje zerwać literę S z klaty. Gra tu kompletnie inną postać, jakże daleką od poczciwego przybysza z planety Krypton i udowadnia, że krył się w nim kawał znakomitego aktora. Pomyśleć ile by jeszcze ciekawego zagrał gdyby nie ta feralna jazda konna i późniejsza śmierć.

7/10

PS. Współczuję Dyan Cannon, że musiała w co drugiej scenie drzeć japę. Pewnie jeszcze jak się weźmie pod uwagę możliwą ilość dubli...

[Cassel]

Kryst_007 napisał(a):krył się w nim kawał znakomitego aktora. Pomyśleć ile by jeszcze ciekawego zagrał gdyby nie ta feralna jazda konna i późniejsza śmierć.

 
No jednak zanim wsiadł na tego konia, minęło te kilkanaście lat i w tym czasie jakoś nie powalił świata filmu zbyt wybitnymi rolami. Może było kilka solidnych.
 
A sam film też widziałem, ale byłem wtedy takim smarkiem, że kompletnie nic z niego nie kumałem, dla mnie to były straszne pierdoły. Pamiętam tylko zdziwienie, kiedy chyba po raz pierwszy zobaczyłem na ekranie, jak dwa chłopy się całują. :P

[Kryst_007]

Pewnie dlatego, bo ta rola Supermana go tak zaszufladkowała. Mało kto wie, ale podobno nie chciał być postrzegany jako typowa gwiazda kina akcji (odrzucił role chociażby w "Zabójczej broni" czy "Pamięci absolutnej") i czekał na scenariusze, przy których to będzie mógł pokazać od siebie coś nowego. Z czasem swoje możliwości mógł prezentować głównie na małym ekranie (w jednej telewizyjnej produkcji zagrał nawet pedofila), ale mimo wszystko i tak udało mu się zaliczyć współpracę z paroma istotnymi reżyserami - ze wspomnianym Lumetem, Ivory'm, Carpenterem czy Boganovichem.

[Debryk]

(08-09-2021, 10:30)Kryst_007 napisał(a): Śmiertelna pułapka (1982, reż. Sidney Lumet)

...

Scenariusz brzmi jak odcinek Colombo, bodajże z trzeciej serii... Też był pisarz, który ubił partnera, aby przywłaszczyć jego dzieło.

[Paszczak]

W trzecim sezonie to pisarza (granego przez Mickeya Spillane) chciał ubić wydawca. Pisarz pisarza mordował w słynnym odcinku z pierwszego sezonu wyreżyserowanym przez jakiegoś Żyda.
A poza tym w filmie Lumeta chodzi jednak dalej trochę o co innego.
A poza poza tym to jednak poniekąd taka bieda wersja Sleutha (też z Cainem).

[Qrszon]

Ryzykowny interes (1983) - Pierwszy duży film w karierze Toma Cruise'a jeśli się nie mylę. Oczywiście fajny młodzieżowy klimacik lat 80. przepełniony kozacką muzyką tamtych lat. 20-letni Tomek ładnie wyluzowany w głównej roli (ta kultowa scena, gdy tańczy w pustym mieszkaniu w samej koszuli i gaciach do "Old Time Rock and Roll") i jeszcze za tych pięknych czasów gdy scjentologia nie zrobiła typowi wody z mózgu. Nawet to jeden z tych bohaterów młodzieżówek, którzy bardziej imponują inteligencją jak irytują. Taki z niego tu przedsiębiorczy chłopak, że sam Bill Gates mógłby być z niego dumny. Rebecca De Mornay natomiast do schrupania i jest nawet między nią, a Cruise'm całkiem fajna chemia. Plus wyjątkowo udany "product placement" w postaci Porsche ;) 7/10

[Corn]

Nie zapominaj o wspaniałej muzyce od Tangerine Dream - jeden z najlepszych soundtracków wszechczasów