[Rozgdz]

"Suicide Squad" ma  z reguły piosenki dobrane pod sceny/postacie a nie sceny postacie/zrobione pod piosenki.
Powiedzieć że "Suicide Squad" jest filmem  zmontowanym jak trailer pod piosenki.... eeeeee... Jakby to powiedzieć....


Głęboko oddychaj, medytuj, zjednocz się z Wszechświatem i znajdź pokój w swoim sercu, bracie (ale nie chodzi o pomieszczenie, tak dla jasności ^^). Peace :P

[Paszczak]

Przestań oddychać i zjednocz się z ziemią. I mam na myśli glebę, tak dla jasności.

[Rozgdz]

Cóż, wszystkich nas to czeka więc nie zamierzam się spieszyć ;)

[marsgrey21]

Rozgdz wie lepiej niż sam reżyser i matka logika.

[Rozgdz]

Niezupełnie, wiem to co reżyser bo widzę co zrobił i po co. To kwestia konstrukcji i jej zrozumienia.

mówiąc inaczej jeśli widzisz dużego białego kota to jest to duży biały kot. Nawet jeśli ktoś zaczyna mówić że to mała żółta mysz. No, chyba że mówimy tu o upojeniu alkoholowym. :)


Czyli krótko - "Suicide Squad" z 2016 jest normalnym, całkiem przemyślanym filmem bez śladów przeróbek - które powinny tu być przy takiej ilości postaci. Dodatkowo jest przekrojem ulubionych filmów twórcy z lat 80ych i 90ych. W przeróbkach jest za mało czasu i kreatywności, z reguły nikt się nie bawi w inspiracje, trzeba robić i splatać na szybko - to co jest zrobione wg innych filmów - zrobione i przemyślane - to autentyk.

Jak ktoś nie rozumie filmu to reżyser może powiedzieć mu cokolwiek bo ten nie będzie potrafił tego zweryfikować wg filmu.

Wystarczy więc zweryfikować wg filmu.

Wydaje mi się dosyć proste.

[OGPUEE]

Casanova (1927) - ja również ostatnio ujrzałem niemy francuski film z 1927 roku. Tym razem film jest już w domenie publicznej zarówno w USA, jak i Europie, bo wszyscy twórcy są kaputt i znani, więc nie ma dzieła osieroconego (też kolejny wysryw pseudo-copyrightingowy sztucznie przedłużający prawa autorskie).

Nadgryzł ząb czasu, bo to zlepek epizodów, aktorstwo większości to niema nadekspresja, a niektórzy dostaną zawału, bo murzyński chłopczyk to ewidentny blackface i jest określany w napisach jako "Murzynek" :).  Czuć rosyjską rękę filmową, bo są różne eksperymenty z kamerą niczym u Eisensteina czy Wiertowa (zresztą połowa twórców i aktorów to Rosjanie, którzy zwiali przed komuszym terrorem). A też bawi się w efekciarstwo, bo sekwencja weneckiego karnawału to ręcznie kolorowane kadry, co było modne w francuskim kinie niemym. Część budżetu wsparła Rzesza Niemiecka i widać to. Dekoracje, choć po niektórych widać, że to płaskie rysunki na ścianie (jak np. pałac w Peterhofie) imponujące, a część plenerów faktycznie kręcono w Wenecji.

Jak wspominałem, jest nieco nadekspresji, ale wyróżniają się dwaj aktorzy wspomagani przez scenariusz - Pierwszy ro Iwan Mozżuchin jako tytułowy bohater. Casanova całkiem wzbudza sympatię. Choć bawidamek i to wciąż ma dobre serce, bo staje w obronie ubogiego skrzypka ciemiężonego przez bogatych austriackich knurów. I dupczy panny tylko za ich zgodą, bo w jednej scenie ratuje przed gwałtem pewną dziewoję. I gdy trzeba odrzuci zaloty, by pomóc słabszym. I gdy zostawia w cholerę swego murzyńskiego niewolnika w Rosji (też za jego zgodą), to prosi listownie Katarzynę II, by się zajęła młodym. Plus Mozżuchin często ma te chłodne spojrzenie. Drugi aktor to Rotwang z Metropolis w roli ordynarnego Piotra III, debila, który na wszystkie problemy tworzy specustawy (tyfus w armii? Rozkaz, żeby żołnierze wyzdrowieli. Następca tronu jest chorowity umierający? Kaśka ma urodzić zdrowe dziecko), a za faworytę ma podobnego paszczura (Kacha to chociaż ładna dziołcha).

Z racji tematyki to romansidło. Jednak po części, bo jak to śpiewali w polskim openingu anime Kopciuszka "będą walki i pogonie. Trzeba będzie wręcz z najgorszym liczyć się". Momentami przypomina kino od Douglasa Fairbanksa.

Warto ujrzeć ten w sumie zapomniany tytuł, zwłaszcza że wyszedł niedawno Blu-Ray.

7/10

[Gieferg]

Sisu (2023)- Ogólnie spoko film, bawiłem się świetnie, ale zawiodła mnie końcówka. Gdy się zastanawiałem jaki odwalą przegięty numer, żeby po raz ostatni wyciągnąć bohatera z opresji

Spoiler

samolot sie po prostu rozbił, a koleś wstał, otrzepał się i poszedł dalej

ani to zabawne ani ciekawe.
Ogółem jakieś 7/10, a był potencjał na więcej.

Leave the World Behind - Julia Roberts i Ethan Hawke jadą na weekend nad morze i zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Film z początku zdaje się sugerować, że będzie o czymś innym niż jest, a potem niby chwilami trochę intryguje, ale przeważnie przynudza i ostatecznie okazuje się, że nie bardzi jest na co czekać, choć w sumie podobała mi się finałowa scena, która

Spoiler

ładnie pokazuje przewagę płyt z filmami nad streamingiem

:)

5/10

[ugh]

Anyone But You (2023) - generyczny rom-com bez duszy, z papierowymi postaciami bez fizycznej skazy i fabułą będącą połączeniem Żony na Niby z Sandlerem i Holidate. Świetnie też widać na przykładzie tej produkcji implementację nowych zasad Holywood pod tytułem "co najmniej 30% obsady muszą stanowić kolorowi lub LGBT". Jest nawet tęczowa flaga z najnowszym, niebinarnym updatem:)

Moim zdaniem film powstał głównie po to, żebyśmy mogli podziwiać wdzięki aktorki, której ja wcześniej nie widziałem w żadnej produkcji, ale dobrze kojarzę, bo reddit i 4chan oszalał na jej punkcie. I w sumie się nie dziwię, bo Sydney Sweeney ma w sobie to coś. Po prostu aż miło się na nią patrzy. Wszystkie proporcje takie jak trzeba, a tu jeszcze dali jej obcisłe wdzianka, cycki na wierzchu. Jeden z niewielu plusów:) Lecz mimo to 3/10. Aż ciężko uwierzyć, że ci sami twórcy nakręcili "Friends with Benefits", który był tym czym ABY również chciał być, ale nie jest.

P.S. Są jeszcze narodowości, z których Holywood nie boi się śmiać i przedstawiać maksymalnie karykaturalnie. Ale pewnie was nie zdziwi, że tym narodem są Australijczycy.

[OGPUEE]

Za zachowanie podczas pandemii należy im się.

[simek]

Anatomie d'une chute - mam słabość do sądowych filmów, a ten jest właściwie bliski ideału, naprawdę trudno mi znaleźć jakieś poważniejsze wady. Pomysł najprostszy z możliwy: chłop ginie od upadku z okna, a my przez 2,5h próbujemy się domyślić, czy to wypadek czy morderstwo. Na największą pochwałę zasługuje scenariusz: doskonale symetryczny, skonstruowany tak, aby widz miał tyle samo argumentów za tym, aby obwiniać Sandrę jak i za tym, że to było samobójstwo. Uwielbiam niejednoznaczność w kinie, więc tutaj miałem prawdziwą ucztę. Wybitna jest również Sandra Hüller, pomimo sporej sympatii do Emmy, to jednak wolałbym Niemkę zdobywającą Oscara - perfekcyjna rola, subtelnie igrająca z oczekiwaniami widza, bo raz sądzimy, że dostrzegamy u jej postaci pewne wyrachowanie, więc być może jest winna, aby sekundę później zmienić zdanie i widzieć w niej kobietę pokrzywdzoną przez okoliczności i własne niedoskonałości w związku. Reżysersko również bez zarzutu, a najbardziej podobały mi się zabawy w subiektywne/obiektywne przedstawianie dowodów - dla takich momentów jak końcowe zeznanie syna istnieje kino.
Daję 9/10 i kibicuję na Oscarach w każdej kategorii. Najlepszy film z tegorocznej stawki.

[Bucho]

(12-02-2024, 11:01)simek napisał(a): Anatomie d'une chute - mam słabość do sądowych filmów, a ten jest właściwie bliski ideału, naprawdę trudno mi znaleźć jakieś poważniejsze wady. Pomysł najprostszy z możliwy: chłop ginie od upadku z okna, a my przez 2,5h próbujemy się domyślić, czy to wypadek czy morderstwo.

Doczytalem tylko ten fragment i zobaczylem ocene, wystarczy. Dopisuje do listy, a im mniej wiem o takich filmach to tym lepsze mam potem seanse.

Co do slabosci to jak najbardziej - filmy sadowe, dziennikarskie, wiezienne i te dziejace sie na lodziach podwodnych :)

[simek]

Dodam tylko, że jak na sali sądowej pojawiła się makieta górskiego domku i biegła zaczęła ze wskaźnikiem w ręku tłumaczyć jak mogło się odbić ciało i gdzie tryskać krew, to poczułem się trochę jak w JFK :) Tylko w mniejsze skali, bo tutaj nie ma żadnego spisku, tylko zwykła, przyziemna sprawa o morderstwo.

[Bucho]

(12-02-2024, 13:17)simek napisał(a): Dodam tylko, że jak na sali sądowej pojawiła się...

:)

[PropJoe]

Możnaby w sumie wydzielić temat. Ja chyba też coś pisałem tu w krótkiej.

Zastanawiam się czy dla przewrażliwionym na tym punkcie, kwestie, powiedzmy, kryzysu męskości, zmiany układu sił pomiędzy płciami może być tu problematyczny. Dla mnie to były raczej ponadczasowe ambicjonalne przepychanki, kompleksy i kwestie kryzysu wieku średniego, więc mam nadzieję, że tym razem to ja sugeruję jakieś ideologiczne skrzywienie. Bo film zajebisty i zasługuje na danie mu szansy. ;)

[Mefisto]

(12-02-2024, 14:04)PropJoe napisał(a): Zastanawiam się czy dla przewrażliwionym na tym punkcie, kwestie, powiedzmy, kryzysu męskości, zmiany układu sił pomiędzy płciami może być tu problematyczny.

Wszystko zależy od tego jak to jest pokazane i ewentualnie skomentowane. Bo wiesz, gros dzisiejszych pomysłów/problemów, o które się ludzie kłócą, czyli "silne postaci kobiece, czarni i geje", to sięgają początków kina. Różnica polega na tym, że teraz wyciera się nimi twarz widza, epatuje aż do przesady, a występy takich a nie innych postaci i owinięte wokół nich fabuły są jawnie ideologiczne oraz podawane za pomocą szufli do śniegu.

[PropJoe]

No wiem, wiem. Wydaje mi się, że tutaj nie ma tej szufli, chociaż śniegu całkiem sporo. ;)

Widziałeś film? Bo nie chciałem konkretnie Ciebie wywoływać, ale jestem właśnie ciekaw, jak odbierzesz film i te wątki. A może tym razem ja niepotrzebnie je wywlekam. Oby tak się okazało, bo to świetny film, też w dużej mierze o związku, który tyle samo sensu miałby 20 czy 30 lat temu.

[Mefisto]

Nie widziałem, bo choć na zachodzie już wyszedł na blu, to u nas widzę dopiero czeka na premierę. Ale widziałem zwiastun w kinie i był intrygujący. Dodatkowo lubię tę aktorkę za Toniego Erdmanna, więc może się przejdę - lepsze to niż kolejna CGI fiesta o niczym.

[PropJoe]

Idź, idź. Toniego Erdmanna z kolei ja nie nadrobiłem, bo ciężko mi taki metraż upchnąć. Poza aktorstwem, ogólnie warto?

[simek]

Co do przedstawienia kryzysu męskości, to w ogóle o tym nie myślałem podczas seansu. Jak sam PropJoe napisałeś: film jest ponadczasowy, mógłby w identycznej formie powstać wiele lat temu bez zmiany ani linijki dialogu.

(12-02-2024, 15:36)Mefisto napisał(a): Nie widziałem, bo choć na zachodzie już wyszedł na blu, to u nas widzę dopiero czeka na premierę. 

Wczoraj były pokazy przedpremierowe w Cinema City.

[Corn]

(12-02-2024, 15:49)PropJoe napisał(a): Idź, idź. Toniego Erdmanna z kolei ja nie nadrobiłem, bo ciężko mi taki metraż upchnąć. Poza aktorstwem, ogólnie warto?

Jak dla mnie europejski bełkot o niczym. Coś co można było ubrać w zwarty komediodramat jest rozpisane tak, że przez cały film oczekiwałem jakieś puenty, czegoś do czego ten film zmierza i się nie doczekałem. Dla mnie 3/10, ale ja nie trawię europejskiego kina filozoficzno-dramatycznego.