[Pelivaron]

Amazon właśnie wypuścił serial Bait gdzie Riz Ahmed gra podrzędnego aktorzyne, który jest przez Media wykreowany na nowego Bonda. I tam wielokrotnie pada stwierdzenie że tak obecnie też wygląda Brytyjczyk. I generalnie też jest dużo o kulturze muzułmańskiej i tego że jest ona częścią królestwa. Mocny, propagandowy przekaz Amazona. Także nie zdziwmy się jak gdyby to Pakistańczyk albo Hindus został nowym Bondem.

Tak jakoś mnie naszło żeby o tym napisać skoro mówimy o mieszaniu genów w Wielkiej Brytanii.

[Dr Strangelove]

Jeśli serial ma tytuł "Bait", to przynajmniej mają poczucie humoru :D

[Pelivaron]

No jest to serial komediowy generalnie, ale oglądając to odnoszę wrażenie że chcą byśmy właśnie w ten sposób myśleli. Że to tylko Bait :D

[OGPUEE]

(08-04-2026, 15:32)Pelivaron napisał(a): Także nie zdziwmy się jak gdyby to Pakistańczyk albo Hindus został nowym Bondem.

Przecież po epoce Craiga jest to tak oczywiste, że bardzo bym się zdziwił kolejnego białego Bonda.

[simek]

(08-04-2026, 15:06)Mefisto napisał(a): Mówisz, że nacje, które nienawidzą się od setek lat, mieszają ze sobą geny od pokoleń? Mmmkay.

Wiedziałem, że lubisz przyczepić się do wszystkiego, ale dzisiaj przeszedłeś samego siebie :)

[Mefisto]

No dość niefortunny dobór słów, bo nie chodziło mi, że w ogóle nie było mieszania, ale jednak stwierdzenie, iż "Anglik z dziada pradziada może mieć irlandzkie korzenie większe niż dowolny Dublińczyk" jak dla mnie jest mocno kontrowersyjne i tak, nawet w XXI wieku. Bo to, że gwałcili to jedno, ale jednak segregacja była dość restrykcyjna (u nas też przecież gwałcili i Niemcy, i Ruscy, i Szwedzi i nie tylko, a przecież nie napiszesz, że Polak z dziada pradziada może mieć większe korzenie przywołanych nacji niż dowolny mieszkaniec stolicy tej nacji - już abstrahując od obecnej migracji). Irlandczycy byli (i w sumie dalej są) dla Angoli gorszym sortem ludzi, więc za "okupacji" branie sobie irlandzkiej żony i tworzenie z nią rodziny to tak średnio - i działało to generalnie w obie strony. Oczywiście jak są jakieś badania pokazujące, że to jednak mocno wymieszane genetycznie narody od pokoleń (a nie od XX wieku), to chętnie poczytam.

[simek]

Takich badań, artykułów jest sporo, ale najbardziej w sedno trafia chyba to: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2665910723000294

Cytat:The results showed minimal genetic differentiation (Fst = 0.0013) between the English and Irish populations.

To są wartości minimalne, a nawet skrajnie niskie jeśli weźmiemy pod uwagę, że jednak jest między nimi morze. Nawet kontynentalni Włosi są o wiele bardziej zróżnicowani genetycznie między Włochami z Sardynii niż Irlandczycy z Anglikami.
Wybierając miasta portowe: Dublin i Liverpool i losując z ich populacji osoby i badając ich DNA właściwie nie będzie się dało stwierdzić który jest z której nacji.

Cytat:przecież nie napiszesz, że Polak z dziada pradziada może mieć większe korzenie przywołanych nacji niż dowolny mieszkaniec stolicy tej nacji

Oczywiście, że tak może być, tym bardziej, że akurat w naszym przypadku jest problem ze wskazaniem kim jest Polak z dziada pradziada: jeśli twoi przodkowie żyli w okolicach Szczecina, Wrocławia, Cieszyna albo Lwowa to byli to wielopokoleniowi Polacy? Śmiało mieszkaniec Krakowa może mieć korzenie w okolicach Wiednia, Monachium, Norymbergi, a mieszkaniec Berlina mieć prapraprapraprapradziadka z Królewca, Rygi albo Rzeszowa - ludzie tutaj sobie krążyli dosyć dowolnie.

[Norton]

Lone Star w miarę mi się podobało, ale (całkiem okazały) pomniczek mógłbym Saylesowi postawić za Matewan. Oś fabuły stanowi w nim starcie strajkujących górników z oprychami/agentami kopalni w zapadłej, amerykańskiej dziurze w Wirginii Zachodnieji; na dalszym planie wątki obyczajowe, polityczne, nawet religijne — zmyślnie wplecione w główną historię, niepozbawiające jej impetu w parciu do (mocnego) finału, jeno dodające kolejne warstwy w budowie mikroświata i jego społeczności. Doskonale obsadzono tu role: od najważniejszych figur po charakterystyczne gęby w głębokim tle. Jednym życzy się śmierci, drugim kibicuje, wszystkich pamiętasz po seansie jako integralne elementy całości z idealnie odmierzonym przez Saylesa czasem ekranowym. Chris Cooper zalicza udany debiut, Kevin Tighe wzbudza mordercze odruchy, a David Strathairn wymiata niczym rasowy twardziel (gra członka legendarnego rodu Hatfieldów). Wspomniane zakończenie zamyka tę (najwyraźniej opartą na faktach) opowieść smutną, brutalną klamrą. Świetne, mocne kino o walce z niesprawiedliwością. Polecam moooocno.

Saturday Night Fever zabił mi klina. Spodziewałem się drugiego Grease, a tu jakieś gangi, dziabanie nożami, obijanie mord, gwałty i samobóstwa (to były czasy). Twórcom ewidentnie zabrakło wyczucia, bo prezentowana huśtawka nastrojów jest nieco zbyt rozchwiana, przez co ma się wrażenie braku spójności, obserwowania układanki z nie do końca pasujących elementów, poza tym w obsadzie znalazło się sporo trocin, niemniej nie mogę odmówić temu wszystkiemu serducha i pewnej odwagi w próbie poruszenia poważnych tematów pod płaszczykiem tańcowania do kawałków Bee Gees. Nie do końca moje kino, niemniej rozumiem status w popkulturze i doceniam.

Kolos z Rodos obejrzany, Leone zaliczony. Nie było to takie złe. Dość głupiutkie i czasem nieporadnie śmieszne, ale w zasadzie przyjemne. Dwie godziny z hakiem spędzone bez ziewania i większego grymaszenia, a nagrodą kilka ładnie zainscenizowanych akcji i fajna rozpierducha w finale. Całość średnia, scenografia i rozmach największymi zaletami. Wiadomo — najgorsza pozycja w filmografii mistrza Sergio, ale żadna tam totalna kompromitacja.

[shamar]

City Heat (1984)

Jeden z pierwszych (?) "kumplowskich filmów" czyli "buddy movie" a tu nawet "buddy cop movie", zanim stały się modne.
Ameryka, czasy prohibicji. Były gliniarz-cwaniaczek i luzak, obecnie prywatny detektyw, (Reynolds) popada w tarapaty. Jest trup, kasa i dokumenty. A on w kleszczach 2ch konkurujących mafii. Pomóc może mu jego były partner (Eastwood), twardziel z zasadami, który wciąż pracuje w policji. Problem polega tylko na tym, że nie znosi byłego partnera i ma mu za złe, że ten odszedł ze służby. Ale kto się czubi...

Strzelaniny, morderstwa, humor i 2ch tak różnych bohaterów (z topowymi gwiazdami na 1. planie) powinny dać mieszankę, co najmniej, bardzo dobrą. NIE DAJE.

Intryga, poprowadzona nieudolnie, jest słaba, wymuszony humor nieśmieszny, (nieliczne) sceny akcji bez ikry.
Ale najgorsze, że między Eastwoodem a Reynoldsem NIE MA ŻADNEJ CHEMII. Jestem w stanie uwierzyć, że oni w rzeczywistości się nie lubili.

5/10

[Mefisto]

(08-04-2026, 18:15)simek napisał(a): Takich badań, artykułów jest sporo, ale najbardziej w sedno trafia chyba to

A dziękuję, ale to jest w miarę świeże, czyli ci ludzie są już wymieszani przez ostatnie dziesięciolecia, a nie przez stulecia - a do tego piłem. Zresztą sami autorzy badania o tym wspominają:

Cytat:However, certain factors such as the lack of Roman influence in the Irish genetic pool and the impact of Irish emigration and return post-WWII may have led to distinct differences between the two populations which may not have been captured by the kit used in the current investigation.

Są zresztą w tekście wymienione różnice między nimi (widoczne zresztą w dodatku również fizycznie cały czas przecież), choć przeleciałem całość dość pobieżnie, więc nie będę się dłużej kłócił, bo też i w sumie nie ma o co.

Cytat:Oczywiście, że tak może być, tym bardziej, że akurat w naszym przypadku jest problem ze wskazaniem kim jest Polak z dziada pradziada: jeśli twoi przodkowie żyli w okolicach Szczecina, Wrocławia, Cieszyna albo Lwowa to byli to wielopokoleniowi Polacy?

Nie no, jasne, że Ślązacy czy kresowcy będą mieli bardziej mieszane DNA od Wielkiego Księstwa Mokotowa, ale ogół Polaków dalej będzie w dużej mierze krwi słowiańskiej niż germańskiej czy innej. Ja mam na przykład ślady fińskiej i greckiej krwi, ale w ogólnym rozrachunku to jest promil całości.
BTW tę krótką dysputę można by w sumie przenieść do jakiegoś innego tematu.

[Dr Strangelove]

(08-04-2026, 19:39)Norton napisał(a): Lone Star w miarę mi się podobało,

Skorzystam z okazji i zarekomenduję.

Zrobiłem sobie niedawno powtórkę i to jest naprawdę znakomity film. Owszem, film nie jest tak intensywny jak "Matewan" ale ma swój niezaprzeczalny urok. Przede wszystkim jest bardzo prawdziwy (z braku lepszego określenia), aktorsko znakomicie zagrany, nieczęsto można poczuć taki namacalny klimat Teksasu i pogranicza a to u mnie zawsze kilka punktów do oceny i jedna z najważniejszych rzeczy w filmach.
Spokojnie 8/10

No i jak ktoś nie zna reżysera to zdecydowanie powinien nadrobić, bo jest tu kilka prawdziwych perełek takiego klasycznego, amerykańskiego rzemiosła filmowego.

[shamar]

El Día de la Bestia (1995)

Dałem to zdjęcie gdyż taką okładkę miał polski VHS. I przez jakieś 30 lat nie wiedziałem co to za film. Myślałem, że jakaś D-klasowa komedia "prosto na VHS". Po części miałem rację ;) Okazało się, że to hiszpańsko-włoski komedio-horror.

Pewien ksiądz odkrywa, że wkrótce ma narodzić się syn antychrysta. Żeby do tego nie dopuścić, w jego mniemaniu, musi wpierw sam skontaktować się z Szatanem. A, żeby się do tego zbliżyć postanawia nagle zacząć grzeszyć.
To nie jest komedio-horror w stylu amerykańskim. W tym zazwyczaj nawet brutalna brutalność jest podana z przymrużeniem oka. A tutaj? Tutaj obok głupkowatych motywów wjeżdżają poważne akcje zostawiające ci w głowie z "co do chuja?". Takie kino niekomfortowe. Po prostu specyficzny rodzaj humoru. Ale, żeby nie było: to nie jest jakiś dramat.

Normalnie dałbym oczywiście 6 ale kilka akcji wyciąga go na
-7/10

[Rozgdz]

T-34  (2018) reż Aleksei Sidorov



Trochę się tu przekonuje widza że jest to dramat wojenny, ale to po prostu konkretny czołgowy akcyjniak gdzie ludzie siedzieli i myśleli co tym czołgiem jeszcze można zrobić żeby było widowiskowo i wciągało widza. Akcje tak naprawdę są dwie -na początku i na końcu za to naprawdę wykręcone. Tak poza tym mamy tu wkomponowane motywy więzienne, ucieczki oraz pojedynku dwóch wybitnych czołgistów. Dobrze to jest zrealizowane, dobrze zagrane. Acz wyróżnia się grający antagonistę niemiecki aktor Vinzenz Kiefer który - ma się wrażenie - bez żadnych narodowych kompleksów bawi się rolą i wyciska z niej co się da :p
Moim zdaniem bardziej ten film "dostarcza" niż niedawny akcyjny hicior Netflixa -"War machine". No.. a dla każdego dużego chłopca wychowanego na "Czterech pancernych" to po prostu lektura obowiązkowa.
Ode mnie - 7,5/10.

[Dr Strangelove]

Tom Clancy's Without Remorse - 2021

Myślę, obejrzę coś nowego. Niezła obsada, niezły reżyser, no ale koniec końców paździerz. Historia z gatunku przemielone 100 razy, akcja taka se i jak trzeba to "zabili go i uciekł", kto jest głównym złolem można się domyśleć od samego początku, beż większego sensu, ładu i składu. No wzięli czeki odwalili chałturę i cześć.
Po filmie jeszcze sprawdziłem, że scenarzystą jest ten przychlast Tajlor Szeridan więc zero zaskoczenia. Spokojnie można sobie darować, nie ma tu nic choćby delikatnie ciekawego.
3/10

[simek]

The Drama - było przyjemniej niż się spodziewałem: to całkiem sensowna komedia, dobrze się bawiłem, w wielu momentach nawet śmiałem. Oczywiście nie jest to żadne arcydzieło, główny problem mam z tym, że film nie może się zdecydować czy jest poważny i chce powiedzieć coś głębszego o związkach, o roli jakichś mrocznych tajemnic, historii życiowych, czy może jednak jest to niezobowiązująca, lekko groteskowa komedia romantyczna - gdyby wyciśnięto maksa z jednej lub drugiej konwencji, to mogłoby wyjść o wiele lepiej. Gwiazdorska para gra ok, ale nic więcej, najlepiej wypada chyba Alana Haim jako sukowata świadkowa.
Daję 6+/10

[Pitero]

Najlepiej wypada Hailey Gates w swojej krótkiej, niespodziewanej i genialnej roli. Nowy wielki talent, za ten film nominowałbym ją do Oscara.

Wysłane z mojego CPH2481 przy użyciu Tapatalka

[Pelivaron]

(18-04-2026, 19:52)Pitero napisał(a): Najlepiej wypada Hailey Gates w swojej krótkiej, niespodziewanej i genialnej roli. Nowy wielki talent, za ten film nominowałbym ją do Oscara.

Wysłane z mojego CPH2481 przy użyciu Tapatalka

LOL. Pitero znowu dostarcza xd jest to rola która zagrałaby dosłownie pierwsza lepsza aktoreczka czy modelka xd

A sam film? Nieznośny cringe przeplatany raz lepszym, raz gorszym dowcipem. Plejada zjebanych bohaterów, którzy nie potrafią ze sobą rozmawiać - jeśli miał to byc film o braku komunikacji w związkach i relacjach z innymi ludźmi to wyszło bardzo lajtowo. Jeśli miałam to być komedia romantyczna to nie było zbyt romantycznie, bo chciano zrobić z tego za duży dramat.

Paranoiczny Pattinson całkiem zabawny, ale niestety jego bohater to największy pizdeusz na świecie. Wstyd było patrzeć, co ten człowiek odjaniepawlał.

Inna sprawa jest taka, że mam z tym filmem pewien problem. Jeśli zrobiłby to Amerykanin to byłbym pewien, że jest to kino czysto propagandowe mające jasny i wyraźny przekaz hoplofobiczny. Ale zrobił to Europejczyk, Kristoffer Borgli, który słynie z kina satyrycznego, więc uważam że po prostu śmieje się z Amerykanów i ich podejścia do broni :) dosłownie w filmie mamy paskudną i najbardziej toksyczną postać ever, przez którą cała tytułowa Drama i do tego znęcała się nad niedorozwiniętym dzieckiem, ale to nie ona jest tutaj tą złą xD

Nie mniej jednak - najgorszy film Borgliego.

Max 5/10 za humor. No i scena sesji zdjęciowej jest zacna.

"Chora na siebie" dużo lepsza. "Dream Scenario" też lepsze.

[simek]

(19-04-2026, 18:18)Pelivaron napisał(a): Max 5/10 za humor. No i scena sesji zdjęciowej jest zacna.

Skoro podobała ci się scena sesji zdjęciowej, to przecież cały film powinien ci się bardziej podobać, bo jedzie na dokładnie tym samym patencie, czyli "między nami nie ma już za grosz zaufania, ale ślub za chwilę/w trakcie/tuż po, więc musimy robić dobrą minę do złej gry".

A to że postać świadkowej jest najgorsza z całego towarzystwa to podsumowuje wprost któryś z bohaterów, nie pamiętam już który.
W ogóle uważam tą psychologiczną wiarygodność za mocny atut filmu: w życiu tak właśnie jest, że jak zrobiłeś coś okropnego, ale nie dopuszczasz winy do siebie i głośno krzyczysz, że inni są okropni, to najpewniej ujdzie ci to płazem, a jeśli tylko byłeś zagubiony, zdesperowany, miałeś chwilę zwątpienia i chujowych pomysłów, ale sam się z tym mega źle czujesz, to zawsze znajdzie się ktoś kto będzie wieszał na tobie psy i głośno krzyczał że jesteś okropny.

[Pelivaron]

(19-04-2026, 19:02)simek napisał(a):

(19-04-2026, 18:18)Pelivaron napisał(a): Max 5/10 za humor. No i scena sesji zdjęciowej jest zacna.

Skoro podobała ci się scena sesji zdjęciowej, to przecież cały film powinien ci się bardziej podobać, bo jedzie na dokładnie tym samym patencie, czyli "między nami nie ma już za grosz zaufania, ale ślub za chwilę/w trakcie/tuż po, więc musimy robić dobrą minę do złej gry".

No właśnie i mam trochę takie - co za dużo, to nie zdrowo. A wystarczyło siąść i porozmawiać szczerze, a tak mamy serie niefortunnych zdarzeń z kakaowego oka. Scena zdrady i późniejsza reakcja płaczu z tą "oscarową aktorką" to już totalne przeskoczenie rekina, jeśli chodzi o te motywy. Cringe'ować też trzeba umieć, chyba twórcy nie oglądali The Office. I tutaj sprowadza się wszystko do kwestii zrozumienia postaci Zendayi, dlaczego chciała zrobić strzelaninę jako dziecko, co ja kierowało itd. no ale zamiast tego scenariusz woli zajmować się czymś innym

[simek]

Nie żebym chciał szczególnie bronić filmu, ale uważam że jego problemu leżą gdzie indziej.
Nie zgadzam się z tym, że "wystarczyło pogadać" bo przecież mamy przez ładnych kilka scen pokazane te próby kontaktu we wspólnym mieszkaniu, do tego na przestrzeni kilku dni, więc to absolutnie nie było tak, że oni się obrazili na siebie i milczeli sobie wkurzeni, Pattinson to jej wierci dziurę w brzuchu i co chwila dopytuje, bo chce wyjaśnić wszystkie okoliczności, Zendaya trochę opowiada, ale potem się irytuje, denerwuje, przestaje widzieć w tym sens, woli przeczekać sytuację, co ostatecznie się jej udaje, bo do ślubu dochodzi.

Scena "zdrady" dla mnie w porządku, taka realistyczna, przyziemna gdzie z jednej strony roztargniony, zagubiony, wkurwiony Pattinson zareagował impulsywnie, a tamta laska na początku zdziwiona, ale potem uznała, że w sumie czemu nie - nie wiem jak możnaby to inaczej pokazać, zagrać.

To dopiero byłyby smuty, gdyby film jeszcze bardziej wchodził w motywacje młodej Zendayi! Wiemy wszystko co musimy: pomiatana wśród rówieśników, broń ojca pod ręką, strzelaliny w okolicy, które podsunęły pomysł i tyle, koniec - to jest film o związkach, a nie traktat o przyczynach przemocy wśród młodzieży.