Ostatnie kuszenie Chrystusa. Zapewne za mojego życia nie będzie już takiego filmu tak oryginalnie traktującego podejście do wiary jak i postrzegania samego Jezusa.
Oto Jezus, zwykły niczym nie wyróżniający się człowiek, nieco tchórzliwy, pozbawiony praktycznie charyzmy ma się zmierzyć ze swoim wyjątkowym przeznaczeniem. Ma być głównym elementem Boskiego Planu zbawienia ludzkości. Nie prosił się o to, nie domagał takich zaszczytów i tak naprawdę wolałby wieść skromne życie prostego człowieka u boku Marii Magdaleny niż zbawiać świat. Obserwując takiego Jezusa mamy wrażenie, że patrzymy na człowieka, który cierpi na schizofrenie i jest po prostu szalony. Oto bowiem prosty człowiek, cieśla budujący krzyże dla Rzymian obwieszcza nagle światu, że jest Synem Bożym, oczekiwanym mesjaszem, którego nadejście ma zmyć grzechy ludzkości i pozwolić na to by świat mógł dalej trwać. Dalibyście mu wiarę? Gdyby nagle wasz sąsiad â operator koparki - obwieściłby wam wszem i wobec, że jest Synem Bożym, co byście sobie o nim pomyśleli? Szaleniec, wariat? Ukrzyżować tego bluźniercę natychmiast!
W słowa i prawdy wymawiane z ust Jezusa wątpią nie tylko ludzie, którym ma on nieść Słowo Boże, ale wątpi też sam Jezus. Nie jest dobrym mówcą - jego przemowy czasami wywołują odwrotny efekt. Naucza o miłości wywołując agresję i efekt siekiery. Dlatego sam do końca nie jest przekonany nad słusznością wybranej drogi. Kuszony by z niej zawrócić udaje się na pustynię oczekując ostatecznego znaku od Boga. Namacalnego dowodu, że jest wybrańcem i zbawicielem. â zamiast tego przeżywa narkotyczne wizje w których jest kuszony przez szatana. Szatan doskonale zdaje sobie sprawę z tego o jak wielką stawkę jest ta gra. Jeżeli udałoby się skusić Jezusa nastąpi Armagedon â takiej okazji nie przegapi, będzie kusił Jezusa do ostatnich chwil jego życia - nawet podczas agonii na krzyżu.
Obok Jezusa stoi jego najwierniejszy przyjaciel i człowiek który choć targany wątpliwościami i chwiejnymi nastrojami Jezusa ufa mu bezwzględnie. Tym człowiekiem jest Judasz. Judasz, ufa i wierzy Jezusowi w sens obranej tak pozornie bezsensownej drogi jaką jest śmierć na krzyżu. Za namową samego Jezusa by mogło się dopełnić proroctwo Judasz wydaje Jezusa skazując go tym samym na śmierć a siebie samego na wieczne potępienie w oczach kościoła. Judasz potępiony na ziemi zasiądzie po prawicy Chrystusa gdy ten będzie sądził żywych i umarłych.
9/10
Pasja. Pustka, chłosta, pustka, obdzieranie ze skóry, pustka, rzeź, pustka.
3/10
Oto Jezus, zwykły niczym nie wyróżniający się człowiek, nieco tchórzliwy, pozbawiony praktycznie charyzmy ma się zmierzyć ze swoim wyjątkowym przeznaczeniem. Ma być głównym elementem Boskiego Planu zbawienia ludzkości. Nie prosił się o to, nie domagał takich zaszczytów i tak naprawdę wolałby wieść skromne życie prostego człowieka u boku Marii Magdaleny niż zbawiać świat. Obserwując takiego Jezusa mamy wrażenie, że patrzymy na człowieka, który cierpi na schizofrenie i jest po prostu szalony. Oto bowiem prosty człowiek, cieśla budujący krzyże dla Rzymian obwieszcza nagle światu, że jest Synem Bożym, oczekiwanym mesjaszem, którego nadejście ma zmyć grzechy ludzkości i pozwolić na to by świat mógł dalej trwać. Dalibyście mu wiarę? Gdyby nagle wasz sąsiad â operator koparki - obwieściłby wam wszem i wobec, że jest Synem Bożym, co byście sobie o nim pomyśleli? Szaleniec, wariat? Ukrzyżować tego bluźniercę natychmiast!
W słowa i prawdy wymawiane z ust Jezusa wątpią nie tylko ludzie, którym ma on nieść Słowo Boże, ale wątpi też sam Jezus. Nie jest dobrym mówcą - jego przemowy czasami wywołują odwrotny efekt. Naucza o miłości wywołując agresję i efekt siekiery. Dlatego sam do końca nie jest przekonany nad słusznością wybranej drogi. Kuszony by z niej zawrócić udaje się na pustynię oczekując ostatecznego znaku od Boga. Namacalnego dowodu, że jest wybrańcem i zbawicielem. â zamiast tego przeżywa narkotyczne wizje w których jest kuszony przez szatana. Szatan doskonale zdaje sobie sprawę z tego o jak wielką stawkę jest ta gra. Jeżeli udałoby się skusić Jezusa nastąpi Armagedon â takiej okazji nie przegapi, będzie kusił Jezusa do ostatnich chwil jego życia - nawet podczas agonii na krzyżu.
Obok Jezusa stoi jego najwierniejszy przyjaciel i człowiek który choć targany wątpliwościami i chwiejnymi nastrojami Jezusa ufa mu bezwzględnie. Tym człowiekiem jest Judasz. Judasz, ufa i wierzy Jezusowi w sens obranej tak pozornie bezsensownej drogi jaką jest śmierć na krzyżu. Za namową samego Jezusa by mogło się dopełnić proroctwo Judasz wydaje Jezusa skazując go tym samym na śmierć a siebie samego na wieczne potępienie w oczach kościoła. Judasz potępiony na ziemi zasiądzie po prawicy Chrystusa gdy ten będzie sądził żywych i umarłych.
9/10
Pasja. Pustka, chłosta, pustka, obdzieranie ze skóry, pustka, rzeź, pustka.
3/10
06-05-2010, 16:43
