Rodia,
Od razu powiem, że w wielu kwestiach się z Tobą zgadzam i podobnie jak ty staram się używać zdrowego rozsądku i zwyczajnej, przyziemnej logiki (nie odmawiałbym jego istnienia w innych wypowiedziach w tym wątku, wbrew pozorom). Nie lubię jak ktoś mnie wrzuca do wora z ?kretynami? i to nie ze względu na kompleksy wynikające z karłowatego intelektu, bo ani się za kretyna nie uważam, ani innych tutaj również nie uważam i to w ogóle co to za chujowate podejście z rzucaniem inwektyw, nosz kurwasz.
W każdym bądź razie do meritum. Sens. Czyli historia wszystkiego. Jeśli nie wersja oficjalna, to co? No co? Jeśli nie samolot uderzył w Pentagon, to co uderzyło? Jeśli nie lot93 uderzył w ziemię Shanksville, to co, gdzie ludzie, gdzie szczątki? Jeśli nie pospolite rozpadnięcie się dwóch wież - to co, co je spowodowało?
Powiem ci - za cholerę nie mam pojęcia. Nie znajduje w tym jakiegoś jednoznacznego sensu, nie widzę wyraźnie alternatywnych wersji wydarzeń, choć wiele teorii brzmi w wielu miejscach racjonalnie. Innymi słowy - do jako takiego sensu można dojść przekopując się przez tony oszołomstwa, jednak to nie odkopywanie alternatywnych światów mnie intryguje.
Ja osobiście nie kopię. Nie widzę potrzeby i właśnie - sensu. Wystarczy mi ograniczone zaufanie do polityków i mediów, którzy ignorują stawiane pytania - pytania często bardzo sensowne tzn. zadawane bez złośliwości i nadbudowy spiskowej. Zwykłe pytania: jak to możliwe, że WTC 7 się zawalił? Oficjalna wersja z raportu 9/11 mówi o pożarze na kilku piętrach, z powodu którego budynek po prostu się zawalił (i to pomimo braku uderzenia z jakiejkolwiek strony). Koniec, kropka. Jednoznaczne i pewne. Wiedza inżynieryjna (nie moja), doświadczenie ludzkości, zdrowy rozsądek i najzwyczajniejsza logika nieobca wielu ludziom każą zadać pytanie: no jak to, kurwa, możliwe? Z drugiej strony cisza. Politycy jak morda w kubeł, bo za nich lakonicznie odpowiada raport (który zrobiono naprędce, pomijając całe tony szczegółów - to fakt, nikt raportu serio nie traktuje). Media też morda w kubeł, bo wyobraź sobie, że reporter Faktów robi sobie materiał o WTC7, ot choćby z okazji 10. rocznicy. Trafia na ewidentny idiotyzm. Owszem, znajduje orędowników oficjalnej wersji. Z tym nie kłopot przecież. Wystarczy jednak porozmawiać z jakimkolwiek inżynierem budowy i muszą w tym momencie pojawić się pewne wątpliwości. Ściana milczenia, którą napotyka się po zadaniu pytania (politykom, specjalistom od raportu) jest? dziwna. Niepokojąca, niezrozumiała. Czy ktoś próbuje coś ukryć? - dziennikarz w swej głowie może zadać w pewnym momencie takie pytanie. Jeśli tak, to co, przed kim i dlaczego? I szuka sensu. Zadanie pytania i poszukiwanie sensu, choćby najbardziej niewinne i zdroworozsądkowe, co rusz potyka się o inwektywy (najwygodniejsze: ?teorie spisku? i tym podobne). Więc nie zadaje, bo to nie ma sensu, zbyt wiele trzeba udowadniać, zbyt wiele teorii, zbyt wiele faktów, do których można niechcący dotrzeć, poruszyć. Media, te najbardziej opiniotwórcze, nie mają zamiaru się tą tematyką zajmować (choć tematy są na wierzchu), bo po co narażać się na śmieszność. A przecież WTC7 to tylko wystająca końcówka sznurka, który po pociągnięciu jest zdecydowanie dłuższy. Żadne najważniejsze media - których zadaniem jest stawianie pytań - nie podejmą się potyczki z władzą, oficjalną wersją wydarzeń, kontynuowania śledztw, odkrywania nowych kart. To się nie opłaca (z wielu powodów, z czego najważniejszym jest niechęć do burzenia wielkich symboli, wokół których zbudowana jest obecna tożsamość Amerykanów).
To z dziennikarzem to trochę zbanalizowany przykład, ale powiedzmy - znamienny. Czy w tym kontekście sensowne jest poszukiwanie sensu? Zadajesz pytanie - nie słyszysz odpowiedzi. Życzliwi podpowiadają, złośliwi się wyśmiewają, trudno tu jednak budować jakikolwiek sens, tym bardziej dopowiadać sobie samemu całą historię, która leży wyłącznie w sferze domniemywań (choć na bazie twardych faktów, historii, nauk ścisłych). Zresztą, po co go budować, skoro on sam jest poniekąd budowany dzięki milczeniu i ignorancji, które o faktach mówią więcej niż oficjalne raporty 9/11. Całkiem niezły ?The Reflecting Pool? idzie właśnie tą drogą - obserwując ciszę i lekceważenie stawianych pytań.
Teraz czas na największy banał tego przydługiego postu. Istnienie wątpliwości co do oficjalnej wersji wydarzeń każe mieć bardzo ograniczone zaufanie do tego, co mówią politycy, najważniejsze media. Przykładów manipulacji, perswazji, bezpośredniej propagandy mamy bez liku (zresztą, to był temat mojej magisterki) - nie potrafię, nie chcę i uważam za błędne dawanie wiary temu, co próbują mówić Wiadomości, Fakty, Wyborcza, Rzepa, CNN, Fox czy inna Al-Jazeera.
Od razu powiem, że w wielu kwestiach się z Tobą zgadzam i podobnie jak ty staram się używać zdrowego rozsądku i zwyczajnej, przyziemnej logiki (nie odmawiałbym jego istnienia w innych wypowiedziach w tym wątku, wbrew pozorom). Nie lubię jak ktoś mnie wrzuca do wora z ?kretynami? i to nie ze względu na kompleksy wynikające z karłowatego intelektu, bo ani się za kretyna nie uważam, ani innych tutaj również nie uważam i to w ogóle co to za chujowate podejście z rzucaniem inwektyw, nosz kurwasz.
W każdym bądź razie do meritum. Sens. Czyli historia wszystkiego. Jeśli nie wersja oficjalna, to co? No co? Jeśli nie samolot uderzył w Pentagon, to co uderzyło? Jeśli nie lot93 uderzył w ziemię Shanksville, to co, gdzie ludzie, gdzie szczątki? Jeśli nie pospolite rozpadnięcie się dwóch wież - to co, co je spowodowało?
Powiem ci - za cholerę nie mam pojęcia. Nie znajduje w tym jakiegoś jednoznacznego sensu, nie widzę wyraźnie alternatywnych wersji wydarzeń, choć wiele teorii brzmi w wielu miejscach racjonalnie. Innymi słowy - do jako takiego sensu można dojść przekopując się przez tony oszołomstwa, jednak to nie odkopywanie alternatywnych światów mnie intryguje.
Ja osobiście nie kopię. Nie widzę potrzeby i właśnie - sensu. Wystarczy mi ograniczone zaufanie do polityków i mediów, którzy ignorują stawiane pytania - pytania często bardzo sensowne tzn. zadawane bez złośliwości i nadbudowy spiskowej. Zwykłe pytania: jak to możliwe, że WTC 7 się zawalił? Oficjalna wersja z raportu 9/11 mówi o pożarze na kilku piętrach, z powodu którego budynek po prostu się zawalił (i to pomimo braku uderzenia z jakiejkolwiek strony). Koniec, kropka. Jednoznaczne i pewne. Wiedza inżynieryjna (nie moja), doświadczenie ludzkości, zdrowy rozsądek i najzwyczajniejsza logika nieobca wielu ludziom każą zadać pytanie: no jak to, kurwa, możliwe? Z drugiej strony cisza. Politycy jak morda w kubeł, bo za nich lakonicznie odpowiada raport (który zrobiono naprędce, pomijając całe tony szczegółów - to fakt, nikt raportu serio nie traktuje). Media też morda w kubeł, bo wyobraź sobie, że reporter Faktów robi sobie materiał o WTC7, ot choćby z okazji 10. rocznicy. Trafia na ewidentny idiotyzm. Owszem, znajduje orędowników oficjalnej wersji. Z tym nie kłopot przecież. Wystarczy jednak porozmawiać z jakimkolwiek inżynierem budowy i muszą w tym momencie pojawić się pewne wątpliwości. Ściana milczenia, którą napotyka się po zadaniu pytania (politykom, specjalistom od raportu) jest? dziwna. Niepokojąca, niezrozumiała. Czy ktoś próbuje coś ukryć? - dziennikarz w swej głowie może zadać w pewnym momencie takie pytanie. Jeśli tak, to co, przed kim i dlaczego? I szuka sensu. Zadanie pytania i poszukiwanie sensu, choćby najbardziej niewinne i zdroworozsądkowe, co rusz potyka się o inwektywy (najwygodniejsze: ?teorie spisku? i tym podobne). Więc nie zadaje, bo to nie ma sensu, zbyt wiele trzeba udowadniać, zbyt wiele teorii, zbyt wiele faktów, do których można niechcący dotrzeć, poruszyć. Media, te najbardziej opiniotwórcze, nie mają zamiaru się tą tematyką zajmować (choć tematy są na wierzchu), bo po co narażać się na śmieszność. A przecież WTC7 to tylko wystająca końcówka sznurka, który po pociągnięciu jest zdecydowanie dłuższy. Żadne najważniejsze media - których zadaniem jest stawianie pytań - nie podejmą się potyczki z władzą, oficjalną wersją wydarzeń, kontynuowania śledztw, odkrywania nowych kart. To się nie opłaca (z wielu powodów, z czego najważniejszym jest niechęć do burzenia wielkich symboli, wokół których zbudowana jest obecna tożsamość Amerykanów).
To z dziennikarzem to trochę zbanalizowany przykład, ale powiedzmy - znamienny. Czy w tym kontekście sensowne jest poszukiwanie sensu? Zadajesz pytanie - nie słyszysz odpowiedzi. Życzliwi podpowiadają, złośliwi się wyśmiewają, trudno tu jednak budować jakikolwiek sens, tym bardziej dopowiadać sobie samemu całą historię, która leży wyłącznie w sferze domniemywań (choć na bazie twardych faktów, historii, nauk ścisłych). Zresztą, po co go budować, skoro on sam jest poniekąd budowany dzięki milczeniu i ignorancji, które o faktach mówią więcej niż oficjalne raporty 9/11. Całkiem niezły ?The Reflecting Pool? idzie właśnie tą drogą - obserwując ciszę i lekceważenie stawianych pytań.
Teraz czas na największy banał tego przydługiego postu. Istnienie wątpliwości co do oficjalnej wersji wydarzeń każe mieć bardzo ograniczone zaufanie do tego, co mówią politycy, najważniejsze media. Przykładów manipulacji, perswazji, bezpośredniej propagandy mamy bez liku (zresztą, to był temat mojej magisterki) - nie potrafię, nie chcę i uważam za błędne dawanie wiary temu, co próbują mówić Wiadomości, Fakty, Wyborcza, Rzepa, CNN, Fox czy inna Al-Jazeera.
14-09-2011, 08:06
