[Mefisto]

Bosz... aż się boję odezwać w tym temacie. Ale tak, film mi się nie podobał.

Tzn. może nie tyle nie podobał, bo ogląda się go przez większość czasu w miarę fajnie, z jakimś tam zaangażowaniem i w ogóle, ale jestem baaaaaardzo daleki od zachwytów. Co więcej, dziwi mnie to, jak gość odpowiedzialny za Memento, Prestiż, czy nawet poprzednie Batmany, zdołał spłodzić taki "koszmarek".

O ile bowiem w TDK głównie coś nie grało na linii Joker-reszta świata oraz jego niecny plan vs to niegodziwe PG-13 (i parę niezbyt istotnych głupotek); tak im dłużej myślę o TDKR, to mało rzeczy ma w nim sens, dziur logicznych i scenariuszowych jest tam od groma, a całość (czyli wielki, mroczny i zły plan Bane'a - jakkolwiek rewelacyjnego samego w sobie) zwyczajnie nie ma szans utrzymać się przy tej kategorii wiekowej. Dlatego też, to co oglądamy na ekranie przybiera miejscami kuriozalne rozmiary (np totalnie bezsensowna finałowa bitwa, jak i ogółem całe zachowanie policji). Do tego dochodzą wpadki/wtręty montażowe, tudzież techniczne (najbardziej zapadł mi w pamięć koleś z jakiegoś prezydenckiego centrum dowodzenia, które zostaje porzucone fabularnie na pół filmu, po czym gość pokazuje się na ułamek sekundy, by powiadomić widzów o tym, co właśnie widzieli / albo pierwsza scena, tuż przed właściwym prologiem - serio, kto to nadzorował, jeśli w ogóle?), nuda i przewidywalność wdzierająca się w drugiej połowie (mimo iż na ekranie sporo się dzieje), sporo postaci drugiego planu, które NIC nie wnoszą do fabuły i/lub aż prosiłoby się o rozwinięcie/ciekawsze pokazanie ich wątków oraz finał złożony z klisz, schematów, takich nieprawdopodobieństw i lajtowo-cheesowego klimatu, że aż mi zęby zazgrzytały (a raz zrobiłem facepalma). Naprawdę nie wiem czemu Nolan nie ma jaj, by bardziej postawić się wytwórni i wynegocjować tą krew i tego typu rzeczy. W Super 8, a więc totalnie fantastycznym filmie o bandzie dzieciaków, jest i jucha i cięty język (przy-cięty, bo przy-cięty, ale jest), a w arcypoważnym filmie o Batmanie, w którym anarchia, masowe egzekucje i eksterminacja są na porządku dziennym nie ma nawet dziur po kulach - sorry, ale zwyczajnie nie można brać tego filmu na serio. To już Batman z 1966 r. jest bardziej konsekwentny. Nolan, nie przeczę, ma fajne pomysły, rozmach i potrafi przyciągnąć widza do ekranu (choć film wydał mi się za długi - głównie przez sceny typu: instrukcja obsługi cepa, które są zwyczajnie zbędne), niemniej porywa się na problemy, których zwyczajnie nie jest w stanie unieść w tym klimacie. Dlatego też sporo jest tu scen, które wyglądają jak parodia poważnego kina, a nie coś, czym faktycznie idzie się przejąć. Potencjał nie został więc w moim mniemaniu wykorzystany - fanboje oczywiście będą sikać po nogach (patrz: wszystkie posty wyżej), ale niesmak jest tu spory - zwłaszcza, że furtka pozostała, więc takie z tego epickie zwieńczenie trylogii, jak z mojego penisa gwiazda porno. Dobra, tyle narzekania.

Teraz plusy.
+ Absolutnie mniamniuśna była Selina - to zresztą wg mnie jedyna postać, która nie ulega wypaczeniu, jak choćby Bane (tak, tak - jego cheesy story zupełnie nie idzie w parze z pierwszą częścią filmu) i do końca filmu pozostaje sobą (choć, rzecz jasna, zmieniają jej się priorytety).

+ Bane - pomijając jego dziwaczny głos (z którego w scenie, w której mówi: "Impossible" o mało nie roześmiałem się na całą salę) to po prostu świetny motherfucker, który (tu zgodzę się z Bucho) prezentuje się znacznie lepiej od Jokera. Nie tyle chodzi tu o kwestie aktorskie (choć Hardy po raz kolejny zagrał koncertowo), co o sposób działania, konsekwencję w tymże, jak i przypasowanie do świata przedstawionego. Drągal w dziwacznej masce gazowej, który atakuje giełdę i doprowadza do upadku całe miasto? O wiele bardziej przerażające, niż psychol w makijażu, który chce wysadzać barki. Choć trzeba przyznać, że cele mieli podobne.

+ Bruce - oj tak, zdecydowanie po Bale'u widać zarówno przebieg czasu, jak i mil. Dobra rola i fajnie było patrzeć na nieco zmęczonego, lecz doświadczonego Gacka w akcji.

+ jak zawsze sceny akcji - jakkolwiek głupiutkie by nie były (pomijam tu bitwę, która jest wulkanem debilizmu), to adrenalinka rośnie i zwyczajnie fajnie się je ogląda

+ humor - nienachalny, często subtelny, czasem z podtekstami, bardzo ok

+ interakcja pomiędzy Seliną, a Waynem - wszystko na plus

+ wcielanie przez Bane'a swojego planu w życie - pomijając PeGietkę, to jest jak magnez; w ogóle gros scen z tym kolesiem rządzi

+ pierwszy pojedynek Bane'a z Gackiem - świetny, jemu też przydałoby się sporo juchy (bardziej, niż Jokerowi z lustrem w poprzedniej części), ale od strony emocjonalnej był konkret, choć szkoda, że motywu z ciemnością nie wydłużyli trochę

+ latające jebadło - wbrew pozorom fajne i bardziej przekonujące, niż ten cały motocykl (tak, szykujcie się na sporo scen z nim, w których odpierdala WTFkowe akcje)

+ niektóre ujęcia w śniegu - ah, czemu tak mało?!

7 / 10

Tyleż za minusy i wpadki, co za fakt, iż nie ma tu specjalnie jakichś wbijających się w pamięć akcji, jak prolog i złapanie Jokera z TDK (wybuch stadionu widziałem już w trailerze i w kinie robi takie samo, nijakie wrażenie, a reszta akcji jest poprawna, ale beretu nie zrywa). Zresztą, w przeciwieństwie do poprzednich części, do kina drugi raz już raczej nie pójdę, choć do filmu jak najbardziej wrócę... kiedyś.