[Motoduf]

Mierzwiak napisał(a):Skoro wszystko byłoby i tak jasne, to wybieram wersję "in your face" nawiązującą do opowieści Alfreda o tych 7 latach :)

Ale ja nie chcę tej opowieści wywalać, była mega-słodka :). Chciałbym po prostu, żeby to, co zauważył Alfred, pozostało w domyśle :).

Odnośnie samego filmu:
Mam wrażenie, że Nolan powinien zastosować do scenariuszy technikę Nicolasa Windinga Refna - na etapie poprawek tekstu wywalić połowę dialogów, a na etapie kręcenia połowę tych, które zostały. Powtórzyłem sobie wczoraj TDK, żeby mieć obejrzane ne świeżo przed TDKR i ilość niepotrzebnych tyrad bardzo mi tam przeszkadzała. W TDKR jest ich - na szczęście - mniej, ale i tak masa z nich mogła by wylecieć, bo raz, że wstrzymują akcję, a dwa, że wypadają głupio. Wyżej pojawił się dobry przykład - przemowa Thalii, która brzmi mniej więcej tak, jak monologi wypowiadane przez villainów w finałach starych Bondów.
Ogólnie jednak zgadzam się, że to najlepszy Batman Nolana, chociaż nadal jego konwencji po prostu nie kupuję. Temu filmowi naprawdę przydałoby się ograniczenie patosu i dialogów o bohaterstwie, wtedy rzeczywiście można by mówić, że bohater jest "bardziej ludzki". Analizowana wcześniej scena z

Spoiler

trupem Modine'a

jest jak dla mnie dobrym przykładem na to, że Nolan w pewnych chwilach traci wyczucie. Problemem nie jest tu brak krwi czy dziur po kulach - to można wytłumaczyć kategorią wiekową i ok, jestem w stanie to przyjąć. Ale skoro Nolan wie, że nie może pokazać prawdziwego trupa, to po jaką cholerę go w ogóle pokazuje w dużym zbliżeniu? No po co? Iluzja realności momentalnie pryska. Wystarczyłoby jakoś subtelniej, bardziej w tle i już byłoby spoko. Znowu dominuje podejście "in your face", które nie ma racji bytu, skoro film ma być "bardziej ludzki" czy "bardziej realistyczny".
Podobały mi się natomiast one-linery, podobał mi się subtelny humor i Bane, który brzmi jak Sean Connery na prochach. Bardzo dobra postać, szkoda, że tak

Spoiler

ją zdegradowano w finale

Ogólnie tak z 6/10 bym dał.