Ja naprawdę kocham Nolana. Kocham TDK. Naprawdę. Ale chyba powoli jednak wyrastam z tego typu filmów.
Nie zachwycił mnie nowy Nolan. Owszem, jest dobry, jest widowiskowy i właściwie prawie wszystko co kochałem w TDK powraca w tym filmie. Ale kurczę, mam wrażenie, że tym razem nasz ukochany reżyser postanowił sobie wziąć wolne, w sensie - poszedł na łatwiznę i trochę po linii najmniejszego oporu.
W żadnym momencie oglądania TDKR nie miałem wrażenia, że oglądam coś więcej niż tylko BARDZO DOBRZE skrojone kino superbohaterskie. W żadnym momencie nie miałem poczucia, że Krzysiek N. próbuje wyjść poza schematy i pokazać/powiedzieć coś nowego. Czy to dlaczego, że od miesięcy, a nawet lat śledziłem postępy nad pracą tego filmu? Czy to dlatego, że wiedziałem Czy to dlatego, że w zeszłym roku byłem w USA i widziałem jak kręcili scenę bitwy policji z bandytami na schodach tego wielkiego budynku z kolumnami, który w filmie robi za więzienie? I że czasem bardziej zwracałem uwagę na to jakie miasto widzę w filmie niż na bohaterów? :) Nie wiem. Ale wiem, że mam poczucie niedosytu odwagi Nolana. Mam wrażenie, że stchórzył względem tego co pokazał w TDK.
Scenariusz jest epicki, trzyma się kupy, trzyma w napięciu, idealnie rozpisuje wszystkie postacie i balansuje akcenty. Ma masę nowych postaci i wątków - napaćkane jest w nim od uja, ale ja to lubię więc jest dobrze. Ma naprawdę w cholerę HISTORII do opowiedzenia - jest monumentalny, "obfity" i soczysty - w dobrym tych słów znaczeniu, choć miejscami już miałem wrażenie, że było tego upchane za dużo, zbyt intensywnie, posiłek był za duży (ale to jest akurat materiał na przyszłe seanse, więc walić) - a to zawsze jest plus. Zwłaszcza w dzisiejszym kinie. No i ja zawsze lubiłem tego rodzaju epickie sagi. Podoba mi się też ogólny zamysł na historię, mimo, że rozkminiłem go już dawno, po zobaczeniu pierwszych trailerów, tj.
To, co mi się nie podoba to potworne dziury scenariuszowe, masa sucharnych tekstów, od których bolą zęby i ogólna głupota, która nieraz atakuje widza z ekranu z taką siłą, że nie można nie zrobić facepalma. Nolan nadal nie nauczył się przekazywać historii subtelnie, przez co jego bohaterom mordy się nie zamykają, cały czas, bez przerwy, pierdolą i gadają o tym i o tamtym jakby mieli werbalne rozwolnienie, napaćkane tych dialogów jest w cholerę, a ja mam ochotę, żeby oni po prostu zamknęli ryje i żeby mi coś pokazać obrazem.
Zawsze wkurwiały mnie realia amerykańskich blockbusterów i wkurwiają mnie też tutaj. Ja naprawdę myślałem, że Nolan wyrósł już z tego rodzaju banałów, ale myliłem się. Myślałem, że zaryzykuje, że zapracował na pokazanie tych rzeczy inaczej, dojrzalej, PRAWDZIWIEJ. I, że nie będzie mi tu ich serwować. Śmiem twierdzić, że w TDK i Incepcji nie serwował. A tu serwuje.
Dziury scenariuszowe i uproszczenia. Jest ich sporo i bolą, a biorą się z tego, że w filmie jest tyle historii do opowiedzenia, że pewne skróty są konieczne, bo ten epos z życia Ame... znaczy Gotham i tak trwa już prawie 3 godziny. Pewne rzeczy kupuję, pewnych nie. W sumie większość kupuję. Ale na pewno nie kupuję tego, że Sucharne teksty. Chcecie mój ulubiony? Proszę bardzo. Ten biznesman John Daggett zdaje się wrzuca Bane'owi, że nie pomaga mu przejąć firmy Wayne'a. Bane łapie go za mordę i serwuje tekst z trailera, że jest "Gotham's reckoning". Spoko na razie, tak? Spoko. Po czym następuje odpowiedź biznesmena: "Ty jesteś czystym złem".
No po prostu kwestia jak z... no, nie przymierzając, komiksu :) W ogóle dialogi mi się średnio podobały w tym filmie, ale nie było też tak tragicznie jak pisze Crov. Tylko te suchary czasem rozjebywały.
Ogólne głupoty. Hmmm. W TDKR za dużo się dzieje naraz, żeby to zauważyć, ale mam wrażenie, że jak się ten film po seansie rozbierze na części to powychodzi z niego naprawdę sporo głupot. Zwłaszcza w drugiej połowie, gdy na ekranie dzieje się tak dużo, że nie jesteśmy w stanie nadążyć za logiką wydarzeń i po prostu ufamy Nolanowi, że to, co się dzieje ma sens. No więc mam co do tego wątpliwości :) Ogólnie pierwsza połowa filmu podobała mi się bardziej niż druga. Była bardziej intrygująca, wolniejsza, ciekawsza, widz jeszcze nie wiedział dokładnie z czym ma do czynienia i jak to ugryźć. Aura raczej kryminalno-szpiegowska niż wojenna. Fajna.
Teraz Bane. Przed seansem przeczytałem wiele recenzji, w których mówiono, że nie dorównuje on Jokerowi. A więc jestem szczęśliwy oznajmić, że były to wszystko bzdury. Bane nie jest gorszy - jest inny. Joker był lepszym villainem pod względem "kinowym" - bardziej zapadał w pamięć wyglądem, był lepiej zagrany, miał więcej zajebistych tekstów i scen, do których się wracało. Bane jest inny, ale na pewno nie gorszy. Jestem naprawdę zadowolony i dumny z Nolana, że udało mu się uniknąć problemu słabego antagonisty i powierzyć tę rolę komuś naprawdę jej godnego. Bane jest bardzo, bardzo dobry. Chociaż muszę wam powiedzieć, że jego głos mnie wkurwia - jest po prostu durny. No i też mi się nie podobało jak jego postać skończyła - to był jakiś kiepski żart.
W ogóle w nowym Batku aktorsko jest świetnie, jak zwykle zresztą. Po prostu nie ma tak zapadającej w pamięć roli jak ta Ledgera i to wszystko. I mi też Anne Hathaway strasznie się podobała.
Pod względem technicznym nie mam żadnych zastrzeżeń - to nadal stary, dobry Nolan, stosujący te same techniki, które kocham od lat. To samo prowadzenie akcji, ten sam frenetyczny, a jednocześnie idealny montaż, te same przejrzyste, a jednocześnie zapierające dech w piersiach sceny akcji. Muza Zimmera jak zwykle idealnie komponuje się z obrazem. Zawsze kochałem Nolana za jego umiejętność panowania nad CAŁOŚCIĄ filmowego dzieła, a nie jedynie nad jego kawałkami; za zdolność wejścia w głowę widza i rozumienia procesów jakie kierują jego umysłem, gdy ogląda film tak, żeby film zrobił na nim jak największe wrażenie; za mistrzowską kontrolę tempa akcji i fabuły; wreszcie za przechodzenie z punktu widzenia jednej postaci do punktu widzenia drugiej i za piętrzenie w ten sposób napięcia wzrastającego aż do punktu kulminacyjnego - do których zliczenia w tym filmie potrzeba by chyba dwóch rąk. TDKR ma to wszystko i za to będę kochać ten film.
Moje ulubione sceny? .
Co do obaw o gromkopierdność i silenie się Nolana na jakieś przekazy społeczne - naprawdę nie jest tego dużo. Powiedziałbym raczej, że bardzo mało, a to co jest można ledwo wyczuć na drugim planie, pod powierzchnią. Nie wyobrażam sobie, żeby to komuś przeszkadzało. Szczerze? Chciałbym, żeby było tego więcej. No bo tak naprawdę, jeśli się zastanowić (moja panna zadała mi to pytanie) -
o czym jest ten film?
A może to po prostu film o niczym? Bo niestety takie wrażenie też miałem - epicki, monumentalny, rozdęty do granic możliwości, zatracony w swoim blasku.
Więc tym razem dostajemy wielki rozpierdol w wielkim mieście. Tylko - i aż - tyle. Czy to wystarcza? Niekoniecznie. Nolan jak dla mnie stchórzył i uciekł w bezpieczne rejony zapierającego dech, emocjonującego, ale wciąż dość pustego i uproszczonego widowiska, które niewiele mówi o kondycji ludzkiej i nie porusza uwielbianych przeze mnie tematów egzystencjalnych :)
Na koniec zostawiłem sobie perełkę - zakończenie. Chris, serio? SERIO??????????????? TY???????????????????????????????
Nie tego Cię uczyłem :(
Dobra, nie wiem. Powinienem postawić temu filmowi 7.5/10, ale przez wzgląd na stare czasy, niech ma, 8/10. Może jeszcze się zmieni. Kocham Cię, Chris. Tylko już nie rób więcej adaptacji komiksowych.
Nie zachwycił mnie nowy Nolan. Owszem, jest dobry, jest widowiskowy i właściwie prawie wszystko co kochałem w TDK powraca w tym filmie. Ale kurczę, mam wrażenie, że tym razem nasz ukochany reżyser postanowił sobie wziąć wolne, w sensie - poszedł na łatwiznę i trochę po linii najmniejszego oporu.
W żadnym momencie oglądania TDKR nie miałem wrażenia, że oglądam coś więcej niż tylko BARDZO DOBRZE skrojone kino superbohaterskie. W żadnym momencie nie miałem poczucia, że Krzysiek N. próbuje wyjść poza schematy i pokazać/powiedzieć coś nowego. Czy to dlaczego, że od miesięcy, a nawet lat śledziłem postępy nad pracą tego filmu? Czy to dlatego, że wiedziałem Czy to dlatego, że w zeszłym roku byłem w USA i widziałem jak kręcili scenę bitwy policji z bandytami na schodach tego wielkiego budynku z kolumnami, który w filmie robi za więzienie? I że czasem bardziej zwracałem uwagę na to jakie miasto widzę w filmie niż na bohaterów? :) Nie wiem. Ale wiem, że mam poczucie niedosytu odwagi Nolana. Mam wrażenie, że stchórzył względem tego co pokazał w TDK.
![[+]](/images/collapse_collapsed.png "[+]")
SpoilerScenariusz jest epicki, trzyma się kupy, trzyma w napięciu, idealnie rozpisuje wszystkie postacie i balansuje akcenty. Ma masę nowych postaci i wątków - napaćkane jest w nim od uja, ale ja to lubię więc jest dobrze. Ma naprawdę w cholerę HISTORII do opowiedzenia - jest monumentalny, "obfity" i soczysty - w dobrym tych słów znaczeniu, choć miejscami już miałem wrażenie, że było tego upchane za dużo, zbyt intensywnie, posiłek był za duży (ale to jest akurat materiał na przyszłe seanse, więc walić) - a to zawsze jest plus. Zwłaszcza w dzisiejszym kinie. No i ja zawsze lubiłem tego rodzaju epickie sagi. Podoba mi się też ogólny zamysł na historię, mimo, że rozkminiłem go już dawno, po zobaczeniu pierwszych trailerów, tj.
To, co mi się nie podoba to potworne dziury scenariuszowe, masa sucharnych tekstów, od których bolą zęby i ogólna głupota, która nieraz atakuje widza z ekranu z taką siłą, że nie można nie zrobić facepalma. Nolan nadal nie nauczył się przekazywać historii subtelnie, przez co jego bohaterom mordy się nie zamykają, cały czas, bez przerwy, pierdolą i gadają o tym i o tamtym jakby mieli werbalne rozwolnienie, napaćkane tych dialogów jest w cholerę, a ja mam ochotę, żeby oni po prostu zamknęli ryje i żeby mi coś pokazać obrazem.
Zawsze wkurwiały mnie realia amerykańskich blockbusterów i wkurwiają mnie też tutaj. Ja naprawdę myślałem, że Nolan wyrósł już z tego rodzaju banałów, ale myliłem się. Myślałem, że zaryzykuje, że zapracował na pokazanie tych rzeczy inaczej, dojrzalej, PRAWDZIWIEJ. I, że nie będzie mi tu ich serwować. Śmiem twierdzić, że w TDK i Incepcji nie serwował. A tu serwuje.
Dziury scenariuszowe i uproszczenia. Jest ich sporo i bolą, a biorą się z tego, że w filmie jest tyle historii do opowiedzenia, że pewne skróty są konieczne, bo ten epos z życia Ame... znaczy Gotham i tak trwa już prawie 3 godziny. Pewne rzeczy kupuję, pewnych nie. W sumie większość kupuję. Ale na pewno nie kupuję tego, że Sucharne teksty. Chcecie mój ulubiony? Proszę bardzo. Ten biznesman John Daggett zdaje się wrzuca Bane'owi, że nie pomaga mu przejąć firmy Wayne'a. Bane łapie go za mordę i serwuje tekst z trailera, że jest "Gotham's reckoning". Spoko na razie, tak? Spoko. Po czym następuje odpowiedź biznesmena: "Ty jesteś czystym złem".
No po prostu kwestia jak z... no, nie przymierzając, komiksu :) W ogóle dialogi mi się średnio podobały w tym filmie, ale nie było też tak tragicznie jak pisze Crov. Tylko te suchary czasem rozjebywały.
Ogólne głupoty. Hmmm. W TDKR za dużo się dzieje naraz, żeby to zauważyć, ale mam wrażenie, że jak się ten film po seansie rozbierze na części to powychodzi z niego naprawdę sporo głupot. Zwłaszcza w drugiej połowie, gdy na ekranie dzieje się tak dużo, że nie jesteśmy w stanie nadążyć za logiką wydarzeń i po prostu ufamy Nolanowi, że to, co się dzieje ma sens. No więc mam co do tego wątpliwości :) Ogólnie pierwsza połowa filmu podobała mi się bardziej niż druga. Była bardziej intrygująca, wolniejsza, ciekawsza, widz jeszcze nie wiedział dokładnie z czym ma do czynienia i jak to ugryźć. Aura raczej kryminalno-szpiegowska niż wojenna. Fajna.
Teraz Bane. Przed seansem przeczytałem wiele recenzji, w których mówiono, że nie dorównuje on Jokerowi. A więc jestem szczęśliwy oznajmić, że były to wszystko bzdury. Bane nie jest gorszy - jest inny. Joker był lepszym villainem pod względem "kinowym" - bardziej zapadał w pamięć wyglądem, był lepiej zagrany, miał więcej zajebistych tekstów i scen, do których się wracało. Bane jest inny, ale na pewno nie gorszy. Jestem naprawdę zadowolony i dumny z Nolana, że udało mu się uniknąć problemu słabego antagonisty i powierzyć tę rolę komuś naprawdę jej godnego. Bane jest bardzo, bardzo dobry. Chociaż muszę wam powiedzieć, że jego głos mnie wkurwia - jest po prostu durny. No i też mi się nie podobało jak jego postać skończyła - to był jakiś kiepski żart.
W ogóle w nowym Batku aktorsko jest świetnie, jak zwykle zresztą. Po prostu nie ma tak zapadającej w pamięć roli jak ta Ledgera i to wszystko. I mi też Anne Hathaway strasznie się podobała.
Pod względem technicznym nie mam żadnych zastrzeżeń - to nadal stary, dobry Nolan, stosujący te same techniki, które kocham od lat. To samo prowadzenie akcji, ten sam frenetyczny, a jednocześnie idealny montaż, te same przejrzyste, a jednocześnie zapierające dech w piersiach sceny akcji. Muza Zimmera jak zwykle idealnie komponuje się z obrazem. Zawsze kochałem Nolana za jego umiejętność panowania nad CAŁOŚCIĄ filmowego dzieła, a nie jedynie nad jego kawałkami; za zdolność wejścia w głowę widza i rozumienia procesów jakie kierują jego umysłem, gdy ogląda film tak, żeby film zrobił na nim jak największe wrażenie; za mistrzowską kontrolę tempa akcji i fabuły; wreszcie za przechodzenie z punktu widzenia jednej postaci do punktu widzenia drugiej i za piętrzenie w ten sposób napięcia wzrastającego aż do punktu kulminacyjnego - do których zliczenia w tym filmie potrzeba by chyba dwóch rąk. TDKR ma to wszystko i za to będę kochać ten film.
Moje ulubione sceny? .
Co do obaw o gromkopierdność i silenie się Nolana na jakieś przekazy społeczne - naprawdę nie jest tego dużo. Powiedziałbym raczej, że bardzo mało, a to co jest można ledwo wyczuć na drugim planie, pod powierzchnią. Nie wyobrażam sobie, żeby to komuś przeszkadzało. Szczerze? Chciałbym, żeby było tego więcej. No bo tak naprawdę, jeśli się zastanowić (moja panna zadała mi to pytanie) -
o czym jest ten film?
A może to po prostu film o niczym? Bo niestety takie wrażenie też miałem - epicki, monumentalny, rozdęty do granic możliwości, zatracony w swoim blasku.
Więc tym razem dostajemy wielki rozpierdol w wielkim mieście. Tylko - i aż - tyle. Czy to wystarcza? Niekoniecznie. Nolan jak dla mnie stchórzył i uciekł w bezpieczne rejony zapierającego dech, emocjonującego, ale wciąż dość pustego i uproszczonego widowiska, które niewiele mówi o kondycji ludzkiej i nie porusza uwielbianych przeze mnie tematów egzystencjalnych :)
Na koniec zostawiłem sobie perełkę - zakończenie. Chris, serio? SERIO??????????????? TY???????????????????????????????
Nie tego Cię uczyłem :(
Dobra, nie wiem. Powinienem postawić temu filmowi 7.5/10, ale przez wzgląd na stare czasy, niech ma, 8/10. Może jeszcze się zmieni. Kocham Cię, Chris. Tylko już nie rób więcej adaptacji komiksowych.
28-07-2012, 00:04 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 28-07-2012, 00:17 przez Rodia.)
