[Gamart]

Mam nadzieje, że w wyciętych scenach dostaniemy Batmana misternie malującego to ogromne logo nietoperza na moście. Na linkach to robił? Przyczepił jakiś pędzel do The Bat? Bo ot tak wylać się tego nie dało, żeby zrobić konkretny kształt. Fascynuje mnie to, bo jest większą stratą czasu w takiej sytuacji niż to co zrobił Murdock w DD z płonącym logo. I jeszcze dokładnie uciułał stróżkę z benzyny do miejsca w którym pojawi się Gordon :D (nie wspominając już o tym dlaczego lód się nie załamał z kilkoma wielkimi facetami stojącymi w jednym miejscu, skoro wcześniej Owen z Torchwood wpadł prawie, że od razu).
Nie licząc dziur w scenariuszu to niesamowicie kują w uszy dialogi. Oprócz kilku fajny one-linerów mamy ciągłą ekspozycję (nawet majaki Wayne'a tłumaczą tłumaczenia), przerywaną mądrościami niczym z Coleho, powtarzanymi do znudzenia od czasu Begins. Nolan ma jakiś kompleks Seneki Młodszego. Co chwila myślałem tylko o tym, żeby bohaterowie na chwilę zamknęli jadaczki i aby fabuła rozwijała się za pomocą filmowej techniki. Wiem, że Nolan to nie jest Antonioni, ale np. nie trzeba widzowi wszystkie przekazywać werbalnie i to w ilościach przytłaczających. Film ma praktycznie nieograniczone możliwości wizualnej narracji, więc niech tak to się rozwija (absolutnym mistrzostwem przegadania jest scena w której doktor_któy_nie_potrafi_rozróżnić_płci_dziecka mówi Wayne'owi łopatologicznie, że musi wejść bez liny. Przecież to można było idealnie przedstawić za pomocą samych obrazów i wzroku bohatera). Dialogi są okrutne!
Film ogólnie jest średni i tyle. Mamy fajnego Bane'a, który naprawdę wzbudza strach, ale co z tego skoro w trzecim akcie okazuje się, że jest tylko marionetką zbędnej Talii i tak naprawdę jego jedyną zbrodnią było to, że kochał za mocno? Tak naprawdę akcja Catwoman to był tylko strzał litości. Ale pierwsza walka z Batmanem to perełka.
Catwoman REWELACYJNA. Widać, że Hathaway bawiła się rolą i zna komiksy z Seliną.
Levitt też spoko. Jedyna racjonalna osoba w filmie, która po prostu działa i przynajmniej w pewnym stopniu myśli logicznie.
Caine za to mnie denerwował okrutnie. KAŻDA jego scena, wypełniona deklamowaniem tekstów z ciasteczek szczęścia, kończyła się rzewnym płaczem. Nie oczekiwałem zobaczyć Jacka Cartera, ale Alfred to nie były nigdy aż tak ciepłe kluchy. I opuszczenia Wayne'a nie wybaczę.
Sam Bale to typowy Baletman. Mocno emo, który nie poradziłby sobie nigdy bez pomocy innych. Nie mój Batman.
Ostatecznie dostałem to czego się spodziewałem. I po zobaczeniu finału cały misterny pseudorealizm Nolanowskiego uniwersum bierze w łeb ostro. Nie wiem jak można doszukiwać się tam jakichś rewelacji. Dla mnie była to po prostu kolejna część "Transformers", tylko Shia założył maskę. Mamy Batmana w super-hiper-pierdut-latadle, które ucieka przed rakietami manewrując między wieżowcami, a Catwoman na super-pierdut-motorze niszczy rakietami super-hiper-pierdut-czołgi. No i mamy bombę atomową wyciągniętą z kieszeni przez Ernsta Stavro Banefelda, która wybucha sobie nad nad wodą, a ludzie wiwatują. Dla mnie to tak maksymalnie typowe komiksowe widowisko, jak to tylko możliwe. Dalej jedyną częścią do której chcę wracać to Batman Begins, które miało solidną fabułę niczym z typowego rozrywkowego kina Nowej Przygody, bez miliarda wątków (przez co każdym z osobna przejmujemy się miliard razy mniej) i dokładnie wiedziało o czym chce opowiadać.

btw tysiące policjantów w kanałach... przecież oni mogli uciec nawet przez tą studzienkę, gdzie Blake wysyłał wiadomości. Albo kamienie mogli odrzucać. Cokolwiek. To są tysiące uzbrojonych i wyszkolonych ludzi, nie wierzę, że nie było stamtąd JAKIEJKOLWIEK drogi ucieczki.