[patyczak]

Cienko. Film jest chaotyczny i przekombinowany. Przede wszystkim reżyser nie udźwignął tematu podróży w czasie.

Spoiler

Po pierwsze trudno wczuć się w postać głównego bohatera i emocjonować się jego przygodą, bo... mamy jednego bohatera o dwóch całkowicie różnych motywacjach, co sprawia, że każda z nich jest na swój sposób upośledzona. Jakaś schizofreniczna sytuacja:D Relacja pomiędzy Brucem a Josephem była dla mnie całkowicie absurdalna.

Po drugie, jestem zdania, że ruch skrzydeł motyla na jednej półkuli może skutkować trzęsieniem ziemi na drugiej, przynajmniej w kontekście podróży w czasie. W "Looperze" zmiany w teraźniejszości mają bardzo dziwny (znikomy) wpływ na przyszłość. Paul Dano zostaje okaleczony (w sumie czemu nie zabity? problem jego starszej wersji zostałby od razu rozwiązany) w taki sposób, że nie wyobrażam sobie aby mógł przeżyć kolejne 30 lat, ale on żyje i ginie dopiero od strzału.

A samo spotkanie obu Joe'ów powinno mieć na nich jakiś widoczny wpływ. A nie ma. Bruce wydaje się być taki sam jak był, mimo tego, że jego wcześniejsza wersja nie jest już taka sama dzięki temu spotkaniu.

I czemu niektóre decyzje są już od początku wpisane w historię świata, a inne nie? Chodzi mi o to, że Rainmaker likwidował looperów zanim Bruce przeniósł się w czasie, czyli jego (Bruce'a) czyn był już przewidziany. Idąc tym tokiem myślenia, wszystko inne także powinno być już przewidziane i włączone w pulę przeznaczenia. Starsza wersja postaci granej przez Paula Dano powinna być od początku pozbawiona członków i nosa.

I jeszcze jedno:D Joe nie mógł sobie na końcu odstrzelić ręki, zamiast się zabijać?

A i zostaje paradoks dziadka. Skoro młody Joe ginie, to stary nigdy nie przybędzie zabić chłopaka, więc młody Joe nie zginie... A jeżeli Emilly Blunt nie umarła, to Rainmaker nie będzie się mścił i blablablabla... Dobra, to był żart:P

Te wady w sumie nie są aż tak wielkie. Mogą nawet być uznane za zbytnią czepliwość, bo rozumiem, że taki temat wymaga pewnej umowności. Jednak w tym przypadku, wśród takiej dozy absurdu gubią się gdzieś emocje. Nie dostrzegam w "Looperze" życia, bohaterów, tylko wymyślny koncept, któremu wszystko jest podporządkowane. Postacie to kukiełki bez osobowości, które mają jedynie zaprezentować ten oryginalny pomysł.

Puenta robi jednak piorunujące wrażenie, więc ocena nie będzie taka ostra: 6/10