Ja to nazywam modyfikatorem za obiektywność i również zdarza mi się stosować :)
(chodź zapewne jednak w innej formie niż piczympoom'owi)
Np. istnieją pewne gatunki filmowe które wchodzą mi gorzej. Najlepszy nawet (np.) horror świata nie będzie mi się podobał tak, jak przecięty film sci-fi. Skutkiem czego żaden horror w dziejach kina mógłby ode mnie nie dostać więcej niż 7. Poza tym nawet najlepsze mają dla mnie niskie replay value a to jest dla mnie jedno z ważniejszych kryteriów jeśli film ma uzyskać ocenę 8 i w górę. Załóżmy, że oglądam jakiś dramat i widzę, że to jest pierwszoklasowa w tym gatunku robota, ale ja po prostu nigdy nie będę miał z tego tyle radości co z ledwie dobrego filmu akcji. Np. taki sierpień w hrabstwie osage, nigdy nie chciałbym go musieć oglądać znowu, ale uważam, że to jeden z najciekawszych dramatów od nie pamiętam kiedy - normalnie wystawiłbym mu góra 7 ale to zupełnie nie oddaje jego jakości.
Albo np. Maleficient, teraz to dla mnie przeciętnizna, ale przecież nie jestem targetem tego filmu i gdybym był 15 lat młodszy to zapewne podobałby mi się dużo bardziej. Można czasem dodać ten jeden punkt czyniąc ocenę bardziej (pseudo) obiektywną.
Idąc tym tropem niektórych filmów też zdarza mi się nie oceniać w ogóle bo nie mam pojęcia co zrobić. Np. na blade runnerze (sorry everyone) zasnąłem 3 razy i film udało mi się obejrzeć w całości gdzieś za 4tym podejściem. I co ja miałbym z nim niby zrobić?
(chodź zapewne jednak w innej formie niż piczympoom'owi)
Np. istnieją pewne gatunki filmowe które wchodzą mi gorzej. Najlepszy nawet (np.) horror świata nie będzie mi się podobał tak, jak przecięty film sci-fi. Skutkiem czego żaden horror w dziejach kina mógłby ode mnie nie dostać więcej niż 7. Poza tym nawet najlepsze mają dla mnie niskie replay value a to jest dla mnie jedno z ważniejszych kryteriów jeśli film ma uzyskać ocenę 8 i w górę. Załóżmy, że oglądam jakiś dramat i widzę, że to jest pierwszoklasowa w tym gatunku robota, ale ja po prostu nigdy nie będę miał z tego tyle radości co z ledwie dobrego filmu akcji. Np. taki sierpień w hrabstwie osage, nigdy nie chciałbym go musieć oglądać znowu, ale uważam, że to jeden z najciekawszych dramatów od nie pamiętam kiedy - normalnie wystawiłbym mu góra 7 ale to zupełnie nie oddaje jego jakości.
Albo np. Maleficient, teraz to dla mnie przeciętnizna, ale przecież nie jestem targetem tego filmu i gdybym był 15 lat młodszy to zapewne podobałby mi się dużo bardziej. Można czasem dodać ten jeden punkt czyniąc ocenę bardziej (pseudo) obiektywną.
Idąc tym tropem niektórych filmów też zdarza mi się nie oceniać w ogóle bo nie mam pojęcia co zrobić. Np. na blade runnerze (sorry everyone) zasnąłem 3 razy i film udało mi się obejrzeć w całości gdzieś za 4tym podejściem. I co ja miałbym z nim niby zrobić?
For us, there is no spring. Just the wind that smells fresh before the storm.
10-09-2014, 13:31 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 10-09-2014, 13:34 przez Negatywny.)
