Crash napisał(a):Spokojnie, Crov. Nasza dyskusja nie ogranicza się do "Siedem". To raczej próba porównania obu filmów na życzenie Kapitana, który w jednym filmie widzi tylko thriller, a w drugim dzieło sztuki.
No no no, jakie dzieło sztuki, nic takiego nie napisałem.
Genialny film nie musi być dziełem sztuki. "Żądło" jest arcydziełem a do miana sztuki nawet nie aspiruje.
Tak samo "Gone Girl" w życiu nie nazwałbym sztuką.
I nie na moje życzenie, bo ja wyraziłem swoją opinię na temat Gone Girl, tłumacząc pokrótce czemu wolę go nawet od Siedem, a stąd posypały się gromy.
Crash napisał(a):I jakież to przesłanie widzisz w "Siedem", drogi Kapitanie, że go nie kupujesz? I dlaczegóż to jest ono gorsze od przesłania z "GG"?
Przesłanie to duże słowo.
Interpretacji "Siedem" jest wiele więc nie wiem o którą wam może chodzić (szczególnie Mefisto).
Bezcelowość wszelkich działań, to że ludzkość jest skazana na zło, krytykę konsumpcyjnego świata, podobieństwo morderstw do obrazu Breugla (a więc i kar jakie wymierza Bóg), porównywanie Johna Doe do szatana, przeciwstawianie sobie siedmiu grzechów i siedmiu cnót, nie mówiąc już o przesadzaniu z symboliką samej liczby siedem, aluzja do czyśćca, zezwolenie na obecność zła, dostosowywania się ludzi do świata w jakim żyją...
Interpretacji tych jest od groma i są mało konkretne.
A ja nie uważam "Siedem" za traktat filozoficzny/etyczny (jak np Harakiri) czy film z bardzo ważnym życiowym pytaniem (jak np Popiół i Diament). Jest tam trochę symboliki, jest szokujący pomysł zwalczania grzechu za pomocą grzechu, ale stustronnicowe analizy rozpisujące się o wszystkim i o niczym uważam za nadinterpretację i przyprawiają mnie one raczej o facepalm.
Myślę że sam Fincher chciał tu zrobić po prostu idealny thriller, a nie traktat moralny do ludzkości.
Dla mnie Fincher skupia się w swoich filmach bardziej na stronie technicznej niż na zawieraniu głębi. Podobnie jak kiedyś Hitchcock.
Doszukiwanie sie wielkiej głębi nawet w Siedem to dla mnie przekreśla sens filmografii takich twórców jak Kieślowski czy Bergman.
Dodam jeszcze, że przeglądnąłem interpretacje Siedem, analizy... jak zobaczyłem kilkusetstronnicowe analizy, rozkminiające każdą scenę od ubioru bohaterów po pogodę panującą w tle, a w konkluzji w 100 zdaniach tłumaczenie, że film właściwie odpowiada na wszystkie życiowe pytania i tak w praktyce to mógłby zastąpić Biblię.
Pamiętam też taki filmik na youtubie, trwający półtorej godziny, w której amerykański doktor streszcza swoją KSIĄŻKĘ interpretującą krok po kroku Incepcję. Krok po kroku tłumacząc dlaczego to wybitna misterna układanka która powinna wygrać Oscara. Po niemal półtorej godziny dochodzi do momentu gdy zaprzeczenia scenariusza wykluczają jakąkolwiek jednoznaczną interpretację, wiec właściwie to filmu nie da się odczytać, ale za to można z niego wyciągnąć tyle ciekawych pytań! To nadal arcydzieło!
Szokujące jak niektórzy potrafią daleko się zapędzić w nadinterpretacji jakiegoś filmu.
Samo "Gone Girl" też nie poraża mnie głębią (ło jezu ile razy muszę użyć tego słowa), ale tematy w nim poruszone mnie zaintrygowały i wydały się ciekawie ukazane. Jest to pierwszy film Finchera który mnie przekonał w 100%.
nawrocki napisał(a): Serio, spore nagięcia realizmu mogę zrozumieć, ale to już była spora przesada i naprawde, aż się powtórzę, że jestem w cholere zdziwiony, bo to przecież TO FORUM, a nikt się tutaj tego za bardzo nie czepia.
![[+]](/images/collapse_collapsed.png "[+]")
Spoiler18-10-2014, 13:22 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 18-10-2014, 13:39 przez Capt. Nascimento.)
