[Indroman]

(29-10-2014, 14:58)Crov napisał(a): Uzywany Canon 5D mk2 (ok. 5000 tys zł z obiektywem, bo nówki juz nie ma do dostania raczej, bo mk3 wyszło) jest wystarczajaco pro by trzaskac na nim zajebiste obrazki w warunkach przy niewielkim budżecie (nakręcono nim m.in. "Rubber", cześć "Act of Valor", a ostatnio mikrobudżetowy "Layover"). Jeżeli chodzi o dźwięk to akurat nie mam z nim wielkiego problemu i jestem z niego całkiem zadowolony (problemy we "Wtargnieciu" wynikaly raczej ze slabego wykorzystania mikrofonu, a nie samego mikrofonu - w "Plecaku" i w "Mały, ale pojemny" mysle, ze dzwiek jest calkiem dobry). Ewentualnie kupienie lepszego shotguna to z tego co patrzylem to wydatek rzędu 700-1500zł, ale w ogole przydalby sie po prostu do tego dzwiekowiec i realizator dźwięku, zeby to zrobić w pełni pro.

Potwierdzam, że podane przez Ciebie filmy były kręcone "piątką markiem drugim", ale wystarczy rzucić okiem na zdjęcia z planu by przekonać się ile typowo profesjonalnego sprzętu zostało do tego aparatu podpięte. Wózki, krany, steadicamy, wyświetlacze do podglądu (dodatkowy ekran dla focus pullera), filtry na obiektyw, mikrofony, studyjne światło, mierniki światła i chusteczka wie co jeszcze. Oczywiście nie odkrywam Ameryki, ale zwracam uwagę na fakt, że Canon stanowił tu jedynie pudło, w którym znajdowała się matryca obrazująca. W praktyce 5DMark2 jest niezwykle uciążliwy podczas filmowania. W podanej przez Ciebie cenie poleciłbym Ci raczej 70D z obiektywem STM. Nówka nieśmigana kosztuje nawet mniej, a jeśli nie masz jakiegoś kosmicznego parcia na głębię ostrości aparatów pełnoklatkowych, to nawet się nie zastanawiaj. Ja po trzech latach ochotniczej pracy na 5D przerzuciłem się na "siedemdziesiątkę" i różnica jest KOLOSALNA.

Przede wszystkim w 70D Canon zapodał swój wynalazek "Dual Pixel AF", dzięki czemu autofocus w scenach dynamicznych działa. W moim przypadku – gdy kręcę bardzo szybkie i niereżyserowane sceny to prawdziwe błogosławieństwo. Do tego masz pełną kontrolę ostrości na uchylnym wyświetlaczu – po prostu pykasz na punkt, który chcesz mieć ostry i nie męczysz się z obracaniem pierścienia na obiektywie przez co w praktyce nie ma szans wykonać stabilnego ujęcia z przeostrzeniem. Brzmi to być może jak podniecanie się gadżeciarza wodotryskami, ale ile się nakląłem patrząc na spieprzony materiał z 5D to wiem tylko ja i moja żona :) Bynajmniej nie twierdzę, że to wina aparatu – po prostu do 5D potrzeba dodatkowych akcesoriów, bez których pozostaje jedynie frustracja.

Lepszej jakości obrazu z 5D też nie uzyskasz pomimo większej matrycy. Przy filmowaniu i tak pracuje tylko wycinek odpowiedzialny za 1080p, a parametry szumów są porównywalne. Do tego dochodzi fatalna kompresja filmów w 5D (w 70D możesz włączyć "tryb klatek kluczowych w każdej klatce" zwany all-i), co można uratować jedynie poprzez mozolną dekompresję (kilka godzin trwa), po której materiał zajmuje ponad 10x więcej GB. Drugim ratunkiem jest Magic Lantern, ale nie każdy chce się z tym babrać.

No i na koniec ceny obiektywów. Do 70D wystarczy Ci szkło kryjące format APS-C, a do 5D musisz mieć krycie pełnej klatki. Różnice w cenach szkieł potrafią wynieść nawet kilka tysi, bo Canon jak już robi obiekyw FF to ładuje do niego drogocenne cuda, których na ruchomym obrazie nawet nie docenisz, bo i tak filmujesz 1080p, a nie 20Mpix :)

PS. Może wydzielić temat, bo coś czuję, że się na tym nie skończy? :)