Dodam jeszcze - Nolan znowu pokazał, że łączy geniusz z głupotą.
Naprawdę spora część filmu działała - piękne zdjęcia z wspaniałą muzyką Zimmera i niezłym montażem sprawiały że w kilku momentach czuć było niemal magię kina.
Scenariusz bywał w kilku miejscach błyskotliwy i niósł kilka mądrych myśli.
Cała strona mechaniki kwantowej, relatywizmu czasu i tym podobnych jest bliższa magii niż science.
Przesadzone było chociażby przyśpieszenie czasu kilkaset razy po zejściu z orbity na samą planetę - zbyt mały dystans nawet z uwzględnieniem czarnej dziury wypaczającej relatywizm czasu.
Nie jest to skończony debilizm, bo podejrzewam że chodzi o wpływ bliskości czarnej dziury i o sam fakt zatrzymania się w miejscu (zamiast orbitowania wokół planety i czarnej dziury), jednak jest bardzo mocno wyolbrzymione.
Jest to ładne wizualne pokazanie samej idei, ale pod żadnym pozorem nie rozpatrywałbym Interstellar pod kątem naukowości i zgodności z teoriami naukowymi.
Jednak aspekt "science" nie był prawdziwym problemem tego filmu (chyba że kogoś naprawdę kłuje to w oczy - ale to jak doszukiwanie się naukowości w Star Wars).
Problemem jest sam Nolan który zwyczajnie przeskoczył rekina.
Nie wiem czy chciał zrobić znowu ultra-hiper-mega arcydzieło które będzie po jednym seansie przedłużać życie i leczyć raka, czy ma to w d i po prostu dorzucił wątki których mógłby wymagać przytępawy, chciwy producent Hollywoodu.
Ot, geniusz połączony z głupotą, ale głupota ta jest dopiero w samym zakończeniu (i w mniejszym stopniu we wcześniejszych drobnych przywarach).
Większość zarzutów które też sam wcześniej przedstawiałem jest znacznie przesadzona. Chętnie odpowiem na nie gdy ktoś zarzuci (wiem, były wcześniej, ale nie chce mi się sięgać aż tak daleko).
Niezupełnie. To już jest w momencie gdy naprawdę wszelka logika poszła w cholerę.
Córka McCounagheya wcale go nie zdissowała, poświęciła mu chwilę a resztę chciała poświęcić własnym dzieciom.
Gorsze było to że AKURAT były jej ostatnie chwile. Gorsze było to całe muzeum i właściwie wszystko co się działo po wybudzeniu - kicz gonił kicz, głupota głupotę.
Z tym się nie zgodzę. Problemem był tu brak wyjaśnienia CZEMU cywilizacja tak upadła. Bo film ukazał nieco że rządy państw nie działają, wszystko jest w takim sosie postapo i technologia podupadła, ale nikt nie wspomniał czemu tak się stało.
Przez podupadłą technologię nie da się zrobić syntetycznej żywności produkowanej w pudełkach, a ziemia nie pozwala na zasadzenie jakichkolwiek upraw - mimo prób zmian genetycznych (sztuczne plony w szklarniach NASA) w dodatku wszechobecne pyły utrudniają oddychanie.
A teraz to idę spać.
Naprawdę spora część filmu działała - piękne zdjęcia z wspaniałą muzyką Zimmera i niezłym montażem sprawiały że w kilku momentach czuć było niemal magię kina.
Scenariusz bywał w kilku miejscach błyskotliwy i niósł kilka mądrych myśli.
Cała strona mechaniki kwantowej, relatywizmu czasu i tym podobnych jest bliższa magii niż science.
Przesadzone było chociażby przyśpieszenie czasu kilkaset razy po zejściu z orbity na samą planetę - zbyt mały dystans nawet z uwzględnieniem czarnej dziury wypaczającej relatywizm czasu.
Nie jest to skończony debilizm, bo podejrzewam że chodzi o wpływ bliskości czarnej dziury i o sam fakt zatrzymania się w miejscu (zamiast orbitowania wokół planety i czarnej dziury), jednak jest bardzo mocno wyolbrzymione.
Jest to ładne wizualne pokazanie samej idei, ale pod żadnym pozorem nie rozpatrywałbym Interstellar pod kątem naukowości i zgodności z teoriami naukowymi.
Jednak aspekt "science" nie był prawdziwym problemem tego filmu (chyba że kogoś naprawdę kłuje to w oczy - ale to jak doszukiwanie się naukowości w Star Wars).
Problemem jest sam Nolan który zwyczajnie przeskoczył rekina.
Nie wiem czy chciał zrobić znowu ultra-hiper-mega arcydzieło które będzie po jednym seansie przedłużać życie i leczyć raka, czy ma to w d i po prostu dorzucił wątki których mógłby wymagać przytępawy, chciwy producent Hollywoodu.
Ot, geniusz połączony z głupotą, ale głupota ta jest dopiero w samym zakończeniu (i w mniejszym stopniu we wcześniejszych drobnych przywarach).
Większość zarzutów które też sam wcześniej przedstawiałem jest znacznie przesadzona. Chętnie odpowiem na nie gdy ktoś zarzuci (wiem, były wcześniej, ale nie chce mi się sięgać aż tak daleko).
Crov napisał(a):Scena jak Cooper przychodzi, gada z córką jest kuriozalna. Przychodzi, nie widzial jej miliard lat, gada minute, a ona potem mowi "Dobra, nara, idz szukać En Hafałej, bo ja umieram i chce się pobujać z moją rodziną, która ty nie jesteś, bo tak." Nota bene, En Hafałej wyglądająca tak samo, jak przy pożegnaniu z Mefju też jest lekkim kuriozum, bo jak widać po Murph minęło "pare godzin" odkąd Cooper pożegnał się z nią odlatując w dziurę (która powinna go byla zabic, gdy spadal, ale chu).
Niezupełnie. To już jest w momencie gdy naprawdę wszelka logika poszła w cholerę.
Córka McCounagheya wcale go nie zdissowała, poświęciła mu chwilę a resztę chciała poświęcić własnym dzieciom.
Gorsze było to że AKURAT były jej ostatnie chwile. Gorsze było to całe muzeum i właściwie wszystko co się działo po wybudzeniu - kicz gonił kicz, głupota głupotę.
Crov napisał(a):Świat, w którym nagle naukowcy nie potrafią wytworzyć jedzenia, potrafi sprawić, że ludzie będą się rodzili "z nasionek". Bum, seems legit.
Z tym się nie zgodzę. Problemem był tu brak wyjaśnienia CZEMU cywilizacja tak upadła. Bo film ukazał nieco że rządy państw nie działają, wszystko jest w takim sosie postapo i technologia podupadła, ale nikt nie wspomniał czemu tak się stało.
Przez podupadłą technologię nie da się zrobić syntetycznej żywności produkowanej w pudełkach, a ziemia nie pozwala na zasadzenie jakichkolwiek upraw - mimo prób zmian genetycznych (sztuczne plony w szklarniach NASA) w dodatku wszechobecne pyły utrudniają oddychanie.
A teraz to idę spać.
12-11-2014, 03:21 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 12-11-2014, 03:25 przez Capt. Nascimento.)





