[und3r]

Jak już powołujecie się na Nolanowskie batmany, to chciałbym w tym miejscu odnotować (chociaż IS nie widziałem jeszcze ale czuję się, jakbym widział), że prawdopodobnie są to lepsze filmy, chociażby dlatego, że wiadomo było czego się po nich spodziewać.

Jakkolwiek dziwnie i nie-tego może wyglądać napierdalanka komiksowych herosów z ich równie komiksowymi przeciwnikami w scenerii tego nolanowskiego pseudo-realizmu, to przynajmniej dalej wiemy, że to ekranizacja komiksu, przez co np. ja osobiście mogę w tych filmach przymknąć oko na wiele głupot i skupić się na rozrywce. Aspekt czysto rozrywkowy był moim zdaniem wręcz nieco lepszy w Rises niż w TDK, chociaż oczywiście oba te filmy stoją o klasę niżej niż Begins (które jest najlepszym filmem Nolana, co moim zdaniem wynika z tego, że gość chciał się wtedy naprawdę pokazać z jak najlepszej strony + nie miał jeszcze tej omawianej tutaj "wolnej ręki", więc go tam trochę hamowali, dzięki czemu wyszedł bardzo sprawnie skrojony film) i jednocześnie wyżej niż IS, bazując na Waszych relacjach.

Twierdzę tak, ponieważ IS cierpi najwyraźniej na mocny Syndrom Incepcyjny (SI...czyli IS od tyłu...przypadek?), tj. bohaterowie mówiący do widza zamiast do siebie, nie wykorzystanie niewątpliwie istniejącego potencjału wizualnego, itp. a przy tym Nolan gra cały czas na nucie (nawet w wywiadach, co jest w pewien sposób żenujące) "zobaczcie jaki super-inteligentny blockbuster nakręciłem, przeczytajcie książę Kipa, mojego dobrego zioma, to pojmiecie lepiej o co chodziło w końcówce, a tymczasem cieszcie się hiper-realistycznie odwzorowaną czarną dziurą", co oznacza po prostu tyle, że film nie najlepiej broni się w warstwie rozrywkowej, w przeciwieństwie do Incepcji.

Prawdopodobnie jest to najgorszy film Chrisa, co będę miał okazję stwierdzić z całą pewnością jak go zobaczę