[PropJoe]

(03-08-2015, 22:39)Crov napisał(a): Co to znaczy "przydatność perfekcjonizmu"? Jezeli rezyser ma wizje, ktora chce to chodzi o to, by mogl ja zrealizowc. Czy rzeźbiasz dopracowujący dzieło aż do ostatniej sekundy przed ujawnieniem go światu przesadza z perfekcjonizmem? Moze, moze nie. :)

No właśnie, może tak, może nie, ja przychylam się do opcji, że Fincher czasami przesadza. Zamieniając rzeźbiarza na malarza - mam wrażenie, że poprawia każdy piksel i w rezultacie chyba traci wizję całego obrazu.

Przydatność perfekcjonizmu = realny efekt,, "artystyczna" wartość dodana wynikająca z tego perfekcjonizmu. Jeśli perfekcjonizm w małej dawce wystarcza do osiągnięcia określonego rezultatu to po co drążyć. Lepsze jest wrogiem dobrego.

Cytat:A czym jest perfekcyjny rezultat? Tym, ze tobie czy mnie spodoba sie jakas scena? Nawet najbardziej dopracowane dzieło nie spodoba się każdemu. Dopracowanie nie oznacza jak najlepszego odbioru, a jak najwieksza satysfakcje twórcy. Co można opisać jako najpełniejsze odwzierciedlenie jego zamysłu. Fincher raczej nie siedzi przy filmie do ostatnich chwil myśląc "okej, dodajmy coś tutaj to jedna osoba wiecej zapamieta te scene" tylko "okej, dodajmy coś tutaj to będzie to [dla mnie] lepsze".

Perfekcyjny rezultat to 10/10 wystawione przeze mnie. Przecież cały czas rozmawiamy o naszym osobistym odbiorze jego filmów. Jasne, że nie istnieje dzieło absolutnie perfekcyjne. No i oczywiście nie wymagam, że dzięki warsztatowo Fincher będzie robił filmy tylko na 10/10. Nie bierz słowa "perfekcyjny" dosłownie w tym przypadku. Tak mi się napisało. Chodziło ogólnie o jakość.

No i ja nie wątpię, że Fincher dąży do jak najwierniejszego oddania jego własnej wizji i robi to właśnie po to, żeby było "dla niego lepsze".

Cytat:Pachnie obsesja, bo jest nowością. ;) Ale spojrz na to inaczej: twórcy animacji 3D maja kontrole nad absolutnie WSZYSTKIM w filmach - od tego, co sie dzieje w tle, poprzez to, co odbija się w oczach bohaterów. To dopiero obsesja.

Come on! To nie obsesja tylko inna forma. Nie ma sensu porównywać.

Cytat:Ja bym to zrzucił na barki scenariusza. Acz postaci z większości jego filmów przeszły już do klasyki kina - John Doe, Tyler Durden, Francis Underwood, Lisabeth Salander, Mark Zuckerberg.

Klasyki kina? Serio? Dla mnie to po prostu solidne role topowych hollywoodzkich aktorów, którym poniżej pewnego poziomu zejść nie wypada pod okiem takiego topowego hollywodzkiego reżysera.

Cytat:Co to znaczy "niezbędne"? Nikt by raczej nie umarł. ;) To tylko zabieg. W post-produkcji poprawia się też kolory - czy jest to niezbędne? Do tego by film dalo sie obejrzec pewnie nie, ale by pomóc w zbudowaniu atmosfery czy przeniesienia wizji reżysera pewnie tak.

Poprawianie kolorów, jak piszesz, między innymi buduje atmosferę. Bez korekcji - nie ma atmosfery albo jest jej mniej. Po korekcji - jest jej więcej. Zauważalny wymierny efekt artystyczny. Dłubanie w każdej scenie dialogu w sposób, o jakim mówimy - wymierny efekt może jest, a może nie ma. Nie wiem. Są reżyserzy, którzy kręcą te sceny bez takiej dłubaniny i efekt jest podobny. Mówię, niech se Fincher dłubie jak chce, ale zastanawiam się, czy w efekcie nie traci czegoś ważniejszego niż idealny timing dialogów czy mrugnięcie okiem na drugim planie w idealnym momencie.

Cytat:To nie jest raczej kwestia tego, ze zmontowal dwa ujecia i podskornie sprawia to, ze czujesz nieludzkosć tego zabiegu. :)

A skąd Ty wiesz co ja czuję podskórnie?!;) Ja się właśnie zastanawiam, czy przypadkiem nie czuję.

Ale sedno sprawy i tak jest inne. Ja się zgadzam, że Fincher jest bliski perfekcji w operowaniu stylem, który sobie wymyślił, który jest jego wersją jakichś tam ogólnych zasad. Kontroluje swoje działania z matematyczną precyzją, wie co chce nakręcić i potrafi to zrobić. Tylko, że warsztat to połowa sukcesu albo nawet mniej. No bo jeszcze trzeba mieć pomysł na wykorzystanie tego warsztatu. Fincher jest dla mnie bardziej technikiem niż artystą. Jest zajebisty w jednym aspekcie, ale ma braki w innych ważnych, czego przykładem jest choćby Button.

Osobna sprawa to scenariusze. Rolą reżysera i przynajmniej dla mnie miarą artysty jest umiejętność krytycznej oceny pracy swojej i współpracowników. Co z tego, że on wyciska z tych scenariuszy co się da? Jest topowym reżyserem, niech wybiera lepsze skoro sam nie ma talentu do ich pisania.