[und3r]

(14-10-2015, 09:37)Mierzwiak napisał(a): Każdy ma jakiś gust.

No fajnym truizmem się z nami podzieliłeś. Każdy ma też np. preferencje smakowe i są nawet na świecie tacy fetyszyści, którzy sobie nawzajem srają do ryja. Można jednak obiektywnie (tak, tak) stwierdzić, że ich gust w tej kwestii nie nadaje się do oceniania dobrej kuchni. Chociaż zaraz pewnie napiszecie (btw, naprawdę nie widzicie, że brniecie w ślepą uliczkę takim gadaniem, jak ćma do ogniska?), że pojęcie "dobra kuchnia" to również absurd, ponieważ dla kogoś gówno smakuje jak kaczka w pomarańczach.

Poza tym spodziewałem się, że na forum filmowym, którego użytkownicy powinni reprezentować większe rozeznanie w szeroko pojętej kulturze, nie będę musiał tłumaczyć co właściwie oznacza powiedzenie "o gustach się nie dyskutuje". Otóż nie oznacza ono, że gust każdego człowieka jest równie dobry. Etymologicznie oznacza wręcz coś dokładnie przeciwnego, tj. należy je rozumieć (z łaciny) jako "jest pewien kanon [estetyczny] i nie ma sensu dyskutować o tym [w domyśle: co jest piękne, wartościowe]". W języku polskim porzekadło oczywiście wyewoluowało, ale i tak większość ludzi używa go błędnie. Obecnie oznacza ono bardziej, jak nie ma sensu przekonywać drugiej osoby, że jej gust jest zły (bo to niekulturalne i najczęściej bezowocne). Nie zmienia to jednak faktu, że taka osoba może mieć zły gust, przy czym "zły" oznacza bardzo często po prostu niewyrobiony. Jak ktoś słucha tylko najniższego sortu disco-polo to ciężko aby dało się z nim porozmawiać o Konkursie Chopinowskim i bez sensu jest też przekonywać taką osobę, że Polonez As-dur jest sztuką na wyższym poziomie niż Majteczki w Kropeczki, jeśli tego pierwszego utworu nasz rozmówca nawet nigdy nie słyszał.

Swoją drogą Konkurs Chopinowski jest też dobrym przykładem na coś innego - kilkunastoosobowe jury ocenia pianistów, którzy w wielu przypadkach grają ten same utwory, wg zapisu nutowego, który przecież jest stały - o co tu chodzi, pewnie zapytacie? Przecież takie porównywanie nie ma najmniejszego sensu! Ale jednak ma. Doświadczenie jurorów i ich wiedza o Chopinie pozwala im nie tylko oceniać aspekty techniczne, ale również takie niuanse jak np. interpretację pianisty w odniesieniu do przekazania emocji jakie towarzyszyły Chopinowi kiedy komponował dany utwór (otoczenie historyczne, etap życia, itp.). Analogicznie, profesjonalny krytyk filmowy będzie w stanie ocenić dany obraz poprzez pryzmat takich kryteriów, o których "normalny człowiek" nawet nie ma pojęcia, że istnieją. Czy oznacza to, że ten "normalny człowiek" nie będzie się dobrze bawił na filmie? Nie. Ale nie będzie też w stanie np. docenić danej produkcji w należyty sposób, tak jak nie każdy jest w stanie docenić kunszt wybitnego pianisty.

Jeszcze a propos przysłów/powiedzeń - powszechnie błędnie i bez zrozumienia używane są też (nawet na tym forum) "kończ waść, wstydu oszczędź" (co jest tym zabawniejsze, że to cytat pojawiający się w filmie), oraz "wyjątek potwierdza regułę" (też z łaciny).

(14-10-2015, 09:37)Juby napisał(a): Nawzajem.

Ale ja uargumentowałem dlaczego.

(14-10-2015, 09:37)Juby napisał(a): Oceniam dla siebie

Tak se tłumacz.

(14-10-2015, 09:37)Juby napisał(a): Ocenianie z myślą o potencjalnych czytelnikach jest idiotyczne.

Nazywasz pośrednio idiotami tysiące ludzi, dla których to jest poważny zawód i/lub pasja. Nie bardzo rozumiem co jest idiotycznego w myśleniu o potencjalnych czytelnikach, kiedy ktoś pisze recenzje. Weź mi to może wyjaśnij.

(14-10-2015, 09:37)Juby napisał(a): niewiele obchodzi mnie jeśli zasugerowany moją oceną obejrzy film i z tą opinią się nie zgodzi, bo powinien liczyć się, że to wyłącznie moje zdanie, a ja z tym, że nie każdy musi podzielać moją opinię. Proste.

Skoro tak, to po co, ze swojej perspektywy, na mnie naskoczyłeś wyłącznie ze względu na fakt, że napisałem jakie staram się przyjmować kryteria w swoim ocenianiu? Dlaczego uznałeś w ogóle za stosowne i potrzebne mnie "korygować", że niby bez sensu oceniam, skoro sam rzekomo oceniasz wyłącznie dla siebie i masz w tyłku czy ktokolwiek zgodzi się z Twoim zdaniem? Hipokryzja czy za dużo wolnego czasu?

(14-10-2015, 09:37)Juby napisał(a): Ale nawet film tak głupi, tak absurdalny, tak debilny w porównaniu z większością filmów jakie widziałem jak Armageddon potrafię ocenić na 9/10, bo przez cały seans siedzę na granicy fotela, z gęsią córką na całym ciele i powstrzymując łzy. Twierdzenie, że oceniać się obiektywnie bo porównuje się jakiś film do innych filmów o podobnej tematyce jest śmieszne.

Człowieku, mimo totalnej łopatologii, jaką zastosowałem w poprzednim poście, wciąż nie rozumiesz najwyraźniej, bo właśnie potwierdzasz co napisałem (co ciekawe, też oceniam na 9 Armageddon). Odsyłam jeszcze raz do tego, co piszę o znaczeniu rozpoznania kryteriów oceny. Nie kumasz, że nie chodzi o to, aby jednym uniwersalnym kryterium oceniać wszystkie gatunki filmowe? Co to za tekst "debilny w porównaniu z większością filmów"??? Przecież Armageddon to nie jest dokument, Bay wręcz się w wielu momentach wyraźnie odcina od zbyt poważnego traktowania jego filmu. Miało być epicko, kolorowo, dramatycznie do przesady i z humorem. Debilnie też być miało w tym przypadku. Nawet porównania z bliskim gatunkowo Dniem Zagłady nie jest do końca zasadne, właśnie ze względu na fakt, że ten drugi tytuł jest znacznie bardziej "na poważnie".

(14-10-2015, 09:37)Juby napisał(a): A co jeśli powstanie dzieło tak unikalne i nowatorskie, że nie będziesz mógł go do czegokolwiek porównać pod jakimkolwiek względem? Twój sposób jest niedorobiony.

Po pierwsze to chyba oczywiste, że takie dzieła się punktuje za sam fakt tej nowatorskości. Po drugie, porównanie służy jedynie "kalibracji skali" jak się ocenia ten sam gatunek/konwencje albo np. serie filmową, nie jest bynajmniej czymś niezbędnym.

(14-10-2015, 09:37)Juby napisał(a): A co jeśli mam ogromną wiedzę o efektach specjalnych i animacji, ale dalej efekty w Avatarze mi się nie podobają, bo rażą sztucznością? Wolę takie efekty, które robią wrażenie, bo nie wiem jak je zrealizowano, są realistyczne, a nie krzyczą "KOMPUTER!", np. w takim Batmanie - Początek gdzie zastosowanie FX było dużo lepsze. I co teraz? Większość twierdzi, że efekty w filmie Camerona są świetne, więc to obiektywna prawda? Wypada polecieć klasykiem "Nie znam się"? Idiotyzm.

Znowu zmuszony jestem odesłać do swojego poprzedniego, tym razem do tego akapitu, w którym piszę o wadze uzasadnienia i argumentacji. Przy czy nie wiem czy teraz poważnie piszesz, że niby efekty w Avararze aż "rażą sztucznością" czy to taki przejaskrawiony przykład, więc ciężko mi się odnieść.