[Mierzwiak]

(14-10-2015, 16:23)und3r napisał(a): No fajnym truizmem się z nami podzieliłeś. Każdy ma też np. preferencje smakowe i są nawet na świecie tacy fetyszyści, którzy sobie nawzajem srają do ryja. Można jednak obiektywnie (tak, tak) stwierdzić, że ich gust w tej kwestii nie nadaje się do oceniania dobrej kuchni.

O ile nie dysponujesz naukowymi dowodami na to, że koprofile mają na tyle wypaczone odczuwanie innych smaków, że dyskwalifikuje ich to jako oceniających smak normalnego, ekhm, jedzenia, to jest to teza wyciągnięta z - nomen omen - tyłka :)

(14-10-2015, 16:23)und3r napisał(a): Jak ktoś słucha tylko najniższego sortu disco-polo to ciężko aby dało się z nim porozmawiać o Konkursie Chopinowskim i bez sensu jest też przekonywać taką osobę, że Polonez As-dur jest sztuką na wyższym poziomie niż Majteczki w Kropeczki, jeśli tego pierwszego utworu nasz rozmówca nawet nigdy nie słyszał.

Po pierwsze, dlaczego popadasz w aż taką przesadę? Znam miłośników disco polo, ale zapewniam, że żaden z nich nie określa tej muzyki mianem sztuki. Skąd założenie, że w ogóle w ten sposób postrzegają tę muzykę? Że w ogóle na myśl przeszło im, że jest to coś najlepszego na świecie, lepszego od jakiejś fortepianowej kakofonii czy czegokolwiek innego? Taki mają gust i tyle, to czy jest on dobry i zły to ocena wynikająca z TWOJEGO GUSTU, a nie z obiektywnych przesłanek. I nie, nie wierzę w coś takiego jak powoływanie się na jakieś standardy czy kanony, bo jeśli za takowy uznasz np. muzykę Chopina, to zapytam: na jakiej podstawie? Dlaczego muzyka klasyczna miałaby być uznana jako punktu odniesienia dla muzyki w ogóle? Jak mam odnieść np. album "Ray of Light" Madonny do tego, co tworzył Chopin?

(14-10-2015, 16:23)und3r napisał(a): Swoją drogą Konkurs Chopinowski jest też dobrym przykładem na coś innego - kilkunastoosobowe jury ocenia pianistów, którzy w wielu przypadkach grają ten same utwory, wg zapisu nutowego, który przecież jest stały - o co tu chodzi, pewnie zapytacie? Przecież takie porównywanie nie ma najmniejszego sensu! Ale jednak ma. Doświadczenie jurorów i ich wiedza o Chopinie pozwala im nie tylko oceniać aspekty techniczne, ale również takie niuanse jak np. interpretację pianisty w odniesieniu do przekazania emocji jakie towarzyszyły Chopinowi kiedy komponował dany utwór (otoczenie historyczne, etap życia, itp.). Analogicznie, profesjonalny krytyk filmowy będzie w stanie ocenić dany obraz poprzez pryzmat takich kryteriów, o których "normalny człowiek" nawet nie ma pojęcia, że istnieją. Czy oznacza to, że ten "normalny człowiek" nie będzie się dobrze bawił na filmie? Nie. Ale nie będzie też w stanie np. docenić danej produkcji w należyty sposób, tak jak nie każdy jest w stanie docenić kunszt wybitnego pianisty.

100% racji. Tylko że ci jurorzy i krytycy nie są robotami. Mimo całej wiedzy i doświadczenia oni też oceniają subiektywnie. Nie da się zmienić tego, jak działa nasz mózg, nie da się wyłączyć gustu, bo gust to nic innego jak część naszego charakteru, odbicie tego jacy/kim jesteśmy.