[simek]

(18-10-2015, 12:38)Gieferg napisał(a):

Cytat: Są filmy, które mają ocenę u mnie cholernie niską, a je bardzo lubię i oglądam z przyjemnością (Hard Candy - ocena 2/10 - wrażenia? Bardzo dobra komedia).

2/10 - bardzo dobra komedia
...
I właśnie dlatego twoje recenzje/oceny nic dla mnie nie znaczą i nie zwracam na nie uwagi.

Tutaj chyba jest pies pogrzebany - und3r i ja uważamy, że może istnieć rozbieżność pomiędzy tym, jak się ocenia dany film, co się o nim sądzi, a tym jak się bawiliśmy podczas seansu, a Wy uważacie, że każdy u kogo występuje taka rozbieżność to pierdoli jak potłuczony.
Właśnie o to jest cała dyskusja, tylko ja i und3r nazywamy (może błędnie, kwestia słownictwa) nasze zdanie o filmie jako coś bardziej obiektywnego (czyli ocena w której nie angażowane są nasze uczucia i preferencje), a satysfakcję z seansu jako coś bardziej subiektywnego. Czymże innym jest zjawisko guilty-pleasure jak nie właśnie ucieleśnieniem tej różnicy między ocenami? Uważamy (próbując robić to obiektywnie, biorąc poprawkę na odczucia innych, albo próbując zneutralizować czynnik własnego, subiektywnego odbioru), że jakiś film jest gówniany, ale mimo to, jego oglądanie daje nam sporo satysfakcji: "obiektywnie" - gniot, a subiektywnie, w danej chwili - świetnie się oglądało.
Ja tak czasami mam, że uważam, że film jest średni (powiedzmy 4/10), ale w danej sytuacji oglądało się znakomicie i byłem bardzo zadowolony (8/10) - jak w Waszym systemie oceniania przedstawić taką sytuację?