[Mierzwiak]

(04-11-2015, 01:25)und3r napisał(a): Powiedz mi, czy np. sędzia sportowy może Twoim zdaniem cechować się obiektywizmem, prowadząc spotkanie? Albo czy dziennikarz może być obiektywny w swoim reportażu? Czy Twoim zdaniem jest np. językowo poprawne zwrócić się do, dajmy na to, polityka w słowach "wydaje mi się, że stawiając ten zarzut nie jest Pan obiektywny"?

Nie rozumiesz najprostszej rzeczy:

obiektywizm polega na operowaniu FAKTAMI.

Faktem jest, że piłka wpadnie do bramki, faktem jest, że piłkarz ostro wślizgnie się drugiemu pod nogi, faktem jest, że piłka dotknie ręki zawodnika i faktem będzie cała masa innych sytuacji. To samo tyczy się dziennikarza. O ile będzie operował w swoim reportażu faktami (czytaj: podawał statystyki, cytował ustawy etc, innymi słowy: podawał DOWODY, czyli coś, czego ty nie potrafisz - nie doczekam się tej obiektywnej recenzji filmu) po to, by zobrazować jakieś zjawisko czy też sytuację, a powstrzyma się od stawiania subiektywnych tez (czytaj: wyrażania opinii, tak jak opiniami są oceny filmów), to owszem, będzie obiektywny i taki być powinien.

(04-11-2015, 01:25)und3r napisał(a): Otóż gdybyś trzymał się stricte tego co czytasz w słowniku (przypominam: tym samym słowniku, który nakazuje oceniać drogą analizy porównawczej, ale jak widać tutaj już sobie wybiórczo słownik odrzucasz...) w definicji pojęcia "obiektywizm", to przytoczone wyżej pytania byłyby w praktyce pozbawione sensu, ponieważ, posługując się Twoją retoryką, dziennikarz ZAWSZE ocenia daną sytuację przez pryzmat swoich przekonań/odczuć/wychowania/znajomości zagadnienia/itp.

Jeśli dziennikarz coś OCENIA, to przestaje być obiektywny. Tomasz Lis, anyone?

(04-11-2015, 01:25)und3r napisał(a): Sędzia sportowy, choćby bardzo chciał, może w swej niedoskonałości nie dojrzeć faulu, ergo jego ocena nie będzie "zgodna ze stanem faktycznym", etc.

Sędzia nie jest nadprzyrodzonym bytem, który widzi każde miejsce w przestrzeni boiska jednocześnie. Jeśli w grę nie wchodzi podparcie się nagraniem sytuacji, tylko wyłącznie to co widział sędzia, to są sytuacje, w których jego ocena będzie subiektywna, bo zależna wyłącznie od niego: od miejsca w którym stał, od odległości od sytuacji, od tego jak dokładnie widział "coś". Ta sama sytuacja może wyglądać inaczej z innego miejsca boiska, a przecież 360 stopni to sporo możliwości zobaczenia czegokolwiek, a co dopiero dynamicznej gry piłlkarzy.

Pytanie brzmi do czego zmierzasz? Jak ocena tego, czy Lewandowski kogoś sfaulował ma się do tego, że Mierzwiak płakał na Toy Story 3?

(04-11-2015, 01:25)und3r napisał(a): ja NA SAMYM POCZĄTKU tej śmiesznej wymiany zdań specjalnie podkreśliłem, że pisząc o "obiektywnym" podejściu do oceniania filmów, zdaje sobie sprawę, że nie można tu mówić o obiektywizmie stricte słownikowym ORAZ konkretnie zdefiniowałem co uważam za ocenę "obiektywną", zaznaczając też, że w pierwszej kolejności musi być zgoda co do doboru kryteriów tejże oceny, a ona z kolei wynika z dogłębnej znajomości przedmiotu oceny.

Co to jest zgoda co do kryteriów oceny? Zgoda z kim? Bo jeśli odbywasz w swojej głowie dialog z samym sobą, to nie jest to żadna zgoda, tylko subiektywna ocena.

Cały sekret kryje się w tym zdaniu: zdefiniowałem co uważam za ocenę "obiektywną". TY uważasz, że twoje oceny są obiektywne. Ty i tylko ty. Subiektywnie.

(04-11-2015, 01:25)und3r napisał(a): Twoje kuriozalne i na początku nawet zabawne (teraz już nie, bo jesteś jak zdarta płyta) próby sprowadzenia tego co piszę do "haha, nie pokażesz mi obiektywnej recenzji, bo ja zawsze powiem, że się w czymś z jej autorem nie zgadzam, haha, i w ten sposób udowodnię, że to tylko subiektywna recenzja, haha" są naprawdę poniżej poziomu jaki reprezentujesz pisząc o, hmmm, no nie wiem, filmach np.

Gdyby istniało coś takiego jak obiektywna ocena filmu, to byś ją zacytował. A ponieważ istnieje tylko w twojej głowie (zdefiniowałem co uważam za ocenę "obiektywną") nie zrobisz tego. I ja to rozumiem, bo - jak już pisałem - cała ta rozmowa wzięła się z twojego wymysłu, z twojej fanaberii, że nazywasz swoje oceny obiektywnymi, "obiektywnymi" lub noszącymi znamiona obiektywizmu (zdecyduj się). I wszystko byłoby fajnie, gdybyś na tym poprzestał (choć ja bym się takimi rzeczami nie chwalił, serio), a nie próbował udowodnić wmówić, że to jakieś powszechne zjawisko i każdy może obiektywnie ("obiektywnie"?) ocenić film.

Cytat z twojej recenzji Casino Royale:

Trzecia rzecz - końcówka jest odrobinkę zbyt długa (nawet nie rozwleczona czy nudna, po prostu ciut za długa), przez co dynamika filmu lekko siada. I w imię czego, pokazania tej tonącej kamienicy? No fajnie tonęła, rozumiem, ale wolałbym jednak aby skrócić akcje finałową o dosłownie kilka minut i dodać te minuty do wątku detektywistycznego, który jest najmocniejszą stroną fabuły. 007 jest w CR ukazany jako agent działający inteligentnie, nieszablonowo (ale w realistyczny sposób, nie licząc akcji w ambasadzie), unikając otwartej konfrontacji jak nie trzeba.

Odpowiesz na pytanie, czy DLA CIEBIE (zdefiniowałem co uważam za ocenę "obiektywną") to jest obiektywna ocena czy nie?

PS. Wypad z tymi tekstami o przepraszaniu panie Zdarta Płyta.