Skoro wymieniacie tutaj Rambo żeby obalić moją tezę, to chyba mnie nie zrozumieliście. :)
Otóż masowe zabijanie jest ok, kiedy mowa o żołnierzach - wiadomo, jest wojna, na wojnie czyha śmierć, to normalne że ginie dużo ludzi. Chyba że ci żołnierze giną bez zastanowienia, pchając się pod lufy karabinów - tak jak w Star Wars. W Rambo robią dużo żeby przeżyć, no ale cóż... ich kraj zadarł z Rambo. :) W Star Wars są jak lemingi. I dlatego tam śmierć jest bardzo trywializowana.
Bo ogólnie wszystko rozbija się o motywację. To jest właśnie magiczne słowo - MOTYWACJA, a nie konwencja. :) Nie uwierzę, nie spodoba mi się pokazywanie że grupa lemingów pcha się pod lufy jakby nie ceniła własnego życia. Nie widać po nich strachu, ba, nawet niepokoju. W filmie nie potrzeba dwugodzinnego wprowadzenia opisującego każdą ofiarę. Wystarczy dosłownie moment na pokazanie skutku tego, że ktoś umarł - wahanie, strach, żal u innych. W Bondzie masa kaczek na odstrzał wybiega z drzwi. Pada jeden, drugi, czterdziesty, ale reszta bez zastanowienia, bez emocji biegnie dalej, bo co prawda właśnie Bond wykończył czterdziestu moich kumpli, ale może mnie się uda! To jest głupota.
Jakie są cechy dobrego filmu wojennego? Weźmy dla przykładu najlepsze - Black Hawk Down i Szeregowiec Ryan. Jest tam masa akcji, ale jest pokazane też to, co dzieje się po niej, a nawet w jej trakcie, z ludźmi. I nie tylko z naszymi bohaterami (mowa tu o Ryanie, lemingowatość wrogów w BHD też jest wkurzająca, ale nie aż tak jak w Bondzie czy SW). W Ryanie mamy świetny wątek uratowanego przed egzekucją Niemca - zajmuje to dwie minuty czasu ekranowego, a całkowicie ukazuje wagę zabijania, mimo że przeciwnicy są przecież anonimowi. Spielberg pokazał, że Niemcy to też ludzie, a nie odlewane taśmowo manekiny.
I, kurna, nawet Austin Powers lepiej znaczenie śmierci zasygnalizował niż film, który parodiuje...
A, co do Świętych z Bostonu - Mental czepia się samego "fajnego" zabijania, to fakt, można się czepić, ALE. Ale w tym filmie śmierć też jest uzasadniona, więc do tematu trochę nie pasuje. Przestępcy proszą o litość, nie chcą ginąć, nie pchają się pod lufy. Ich śmierć coś ZNACZY, nie jest wypełnieniem tła. Łapiecie o co mi chodzi?
Otóż masowe zabijanie jest ok, kiedy mowa o żołnierzach - wiadomo, jest wojna, na wojnie czyha śmierć, to normalne że ginie dużo ludzi. Chyba że ci żołnierze giną bez zastanowienia, pchając się pod lufy karabinów - tak jak w Star Wars. W Rambo robią dużo żeby przeżyć, no ale cóż... ich kraj zadarł z Rambo. :) W Star Wars są jak lemingi. I dlatego tam śmierć jest bardzo trywializowana.
Bo ogólnie wszystko rozbija się o motywację. To jest właśnie magiczne słowo - MOTYWACJA, a nie konwencja. :) Nie uwierzę, nie spodoba mi się pokazywanie że grupa lemingów pcha się pod lufy jakby nie ceniła własnego życia. Nie widać po nich strachu, ba, nawet niepokoju. W filmie nie potrzeba dwugodzinnego wprowadzenia opisującego każdą ofiarę. Wystarczy dosłownie moment na pokazanie skutku tego, że ktoś umarł - wahanie, strach, żal u innych. W Bondzie masa kaczek na odstrzał wybiega z drzwi. Pada jeden, drugi, czterdziesty, ale reszta bez zastanowienia, bez emocji biegnie dalej, bo co prawda właśnie Bond wykończył czterdziestu moich kumpli, ale może mnie się uda! To jest głupota.
Jakie są cechy dobrego filmu wojennego? Weźmy dla przykładu najlepsze - Black Hawk Down i Szeregowiec Ryan. Jest tam masa akcji, ale jest pokazane też to, co dzieje się po niej, a nawet w jej trakcie, z ludźmi. I nie tylko z naszymi bohaterami (mowa tu o Ryanie, lemingowatość wrogów w BHD też jest wkurzająca, ale nie aż tak jak w Bondzie czy SW). W Ryanie mamy świetny wątek uratowanego przed egzekucją Niemca - zajmuje to dwie minuty czasu ekranowego, a całkowicie ukazuje wagę zabijania, mimo że przeciwnicy są przecież anonimowi. Spielberg pokazał, że Niemcy to też ludzie, a nie odlewane taśmowo manekiny.
I, kurna, nawet Austin Powers lepiej znaczenie śmierci zasygnalizował niż film, który parodiuje...
A, co do Świętych z Bostonu - Mental czepia się samego "fajnego" zabijania, to fakt, można się czepić, ALE. Ale w tym filmie śmierć też jest uzasadniona, więc do tematu trochę nie pasuje. Przestępcy proszą o litość, nie chcą ginąć, nie pchają się pod lufy. Ich śmierć coś ZNACZY, nie jest wypełnieniem tła. Łapiecie o co mi chodzi?
17-09-2007, 06:53
