Czy "Batman: Year One" to dobry film i dorównuje komiksowi Franka Millera i Davida Mazzucchelliego?
Niedawno sprawiłem sobie polskie wydanie "Roku Pierwszego". Niebo a ziemia! Miller w szczytowej formie, czuć skorumpowanie i zgniliznę na każdym poziomie,realizm pełną gębą, zero wybujałych akcji, nawet te głupsze momenty narysowano znośne i w miarę realistycznie ukazane, zero odrzucenia przeciwnika na 5 kilometrów, a na pewno nie ma powalenia drzewa jednym kopniakiem!
A tu? Gotham w komiksie było przepełnione brudem, syfem i panoszącymi się patologiami. A w filmie wita nas czyste, sterylne miasto o słonecznej pogodzie. Tutaj Gordon nawet nie pali do jasnej anielki (krew dla szoku jest OK, ale dymek z fajki to już za dużo?)!
I jest przesadnie brutalne, tam gdzie nie trzeba. Np. Flass rzuca buddyjskiego mnicha na 5 metrów, kiedy w komiksie złapał jedynie za gardło. Albo batman robi niesamowite uniki, gdy oryginalnie można było mówić o farcie. Albo szturmowcy Brandena nagle strzelają do kota, kiedy pomimo swego komiksowego strzelania wszystkiego wszystkiego co rusza nie byli tacy paranoidalny.
Jak wspominałem, 60 minut to za krotki czas dla tej adaptacji. No i na początku jest niepotrzebnie wydłużonych rzeczy, zbędnych monologów - zupełnie nieobecnych w komiksowym oryginale, a nawet pozmieniane (tekst o śmieciu...). A gdy te monologi miałyby sens i wyjaśniałyby parę rzeczy - to nie ma!
Animacja jest dobra, ale... Uwielbiam kreskę wczesnego Mazzuchelliego. Mimo, iż od "Daredevila: Odrodzonego" się oczyściła w "Roku Pierwszym", to nadal pasowała do syfiastego stylu w oryginale. Z kolei projekty postaci zalatują ostatnimi Scooby-Doo, nie przesadzam. Ale do tego sterylnego, wygładzonego wyglądu to w sumie pasuje.
Naprawdę nie wiem, co lud w tym widzi...
Niedawno sprawiłem sobie polskie wydanie "Roku Pierwszego". Niebo a ziemia! Miller w szczytowej formie, czuć skorumpowanie i zgniliznę na każdym poziomie,realizm pełną gębą, zero wybujałych akcji, nawet te głupsze momenty narysowano znośne i w miarę realistycznie ukazane, zero odrzucenia przeciwnika na 5 kilometrów, a na pewno nie ma powalenia drzewa jednym kopniakiem!
![[+]](/images/collapse_collapsed.png "[+]")
Spoiler![[Obrazek: 6-20151119233639.gif]](http://img.joemonster.org/i/2015/11/6-20151119233639.gif)
A tu? Gotham w komiksie było przepełnione brudem, syfem i panoszącymi się patologiami. A w filmie wita nas czyste, sterylne miasto o słonecznej pogodzie. Tutaj Gordon nawet nie pali do jasnej anielki (krew dla szoku jest OK, ale dymek z fajki to już za dużo?)!
I jest przesadnie brutalne, tam gdzie nie trzeba. Np. Flass rzuca buddyjskiego mnicha na 5 metrów, kiedy w komiksie złapał jedynie za gardło. Albo batman robi niesamowite uniki, gdy oryginalnie można było mówić o farcie. Albo szturmowcy Brandena nagle strzelają do kota, kiedy pomimo swego komiksowego strzelania wszystkiego wszystkiego co rusza nie byli tacy paranoidalny.
Jak wspominałem, 60 minut to za krotki czas dla tej adaptacji. No i na początku jest niepotrzebnie wydłużonych rzeczy, zbędnych monologów - zupełnie nieobecnych w komiksowym oryginale, a nawet pozmieniane (tekst o śmieciu...). A gdy te monologi miałyby sens i wyjaśniałyby parę rzeczy - to nie ma!
Animacja jest dobra, ale... Uwielbiam kreskę wczesnego Mazzuchelliego. Mimo, iż od "Daredevila: Odrodzonego" się oczyściła w "Roku Pierwszym", to nadal pasowała do syfiastego stylu w oryginale. Z kolei projekty postaci zalatują ostatnimi Scooby-Doo, nie przesadzam. Ale do tego sterylnego, wygładzonego wyglądu to w sumie pasuje.
Naprawdę nie wiem, co lud w tym widzi...
02-01-2016, 15:07
