Byłem, widziałem, nie porwało mnie.
Żeby było jasne - tak, to lepsze niż "Force awakens". Przynajmniej mnie nie nudziło (a w dziele Abramsa to już przy zalesionej planecie z kantyną zacząłem przysypiać), no i miało to jakiś sens w porównaniu do epizodu VII, w którym nasadzono tyle głupot, że głowa mała. Podobało mi się, że pokazano wreszcie jakieś nowe planety. Nowe nie tylko z nazwy, ale też z wyglądu. I ten ton bardziej serio też mi się podobał, choć przez jakiś czas po prostu nie czułem, że to "Star Wars", w czym pewną zasługę ma też chwiejąca się kamera. Vader był mega (choć we wiadomej scenie widać, że to nie ten sam Vader co w ANH), końcówka była mega.
W ogóle odtworzenie świata "Star Wars" jak najbardziej na plus. (Choć tu pojawia się pewien problem dla przyszłości serii, bo to pokazuje tym bardziej, że w nowej trylogii powinni pójść w jakiś nowy design statków czy wdzianek, a tu nic się przez 30 lat nie zmieniło. I tak epizody oraz spin offy będą mało się od siebie różnić i zleją się stylistycznie. O wiele lepiej by było to jakoś mocniej rozróżnić, ale cóż, Abrams zawalił sprawę na samym początku.)
Tyle z plusów. Niestety fabuła mnie nie porwała. Ale to po części moja wina, bo spodziewałem się czegoś bardziej... hmm... wymyślnego. No wiecie, to film o kradzieży planów Gwiazdy Śmierci, myślałem, że będzie z tego taki heist movie, z jakimś - jak to w takich filmach - przemyślnym, wielopoziomowym planem kradzieży, który ekipa będzie musiała zrealizować. A tu nie, wszystko na chama generalnie - film polega na tym, że się bijo i szczelajo. Jak oryginalnie.
W ogóle ta ostatnia bitwa to miałem wrażenie, że się nigdy nie skończy. Była chyba dłuższa niż finał "Powrotu Jedi", a przynajmniej tak ją odebrałem. Trochę szkoda, że postacie, które były do tej pory na pierwszym planie, czyli Jyn i Cassian, w finale mają tak mało do roboty. To znaczy owszem, ich zadanie jest tu najważniejsze, ale po prostu to co robią nie jest zbyt interesujące i nie zajmuje wiele czasu ekranowego w stosunku do bitwy. Ot, dostać się na antenę i przesłać dane. A finałowe spotkanie z Krennikiem nie ma w sobie w sumie nic klimatu czy napięcia. Jest takie jakieś proste i zwyczajne. I nie wiem nawet, czy powinienem się na to skrzywić, czy może raczej pochwalić, że to takie mało blockbusterowe, idzie pod prąd i w ogóle.
Przez cały finał patrzyłem w ekran, nie czując szczególnych emocji, i zastanawiałem się, o ile lepiej by mi się to oglądało, gdybym nie miał bohaterów w dupie. Niestety postacie są tu tak nijakie, że szkoda gadać. Nie sprawdzają się ani jako ekipa (między większością członków grupy nie ma tu szczególnie jakichś relacji nawet), ani pojedynczo. Są tak pobieżnie naszkicowane i bez życia. Nie wiem, na ile to wina zmian wprowadzonych do filmu (postać Jyn ponoć złagodzono, a ja szczerze mówiąc wolałbym bardziej buntowniczą Jyn "I rebel" Erso), choć Edwards nigdy nie miał dobrej ręki do kreowania na ekranie wyrazistych postaci.
Tak więc postacie są byle jakie, a reszta filmu ogromnie na tym traci. Było ileś scen, w których wiedziałem, że miały być wzruszające, ale no, za cholerę nic nie czułem, bo nie było mi dane tych postaci polubić, zrozumieć, zżyć się z nimi.
Ewentualnie robot jakoś się wybijał na tle reszty, choć popsuli go tym, że w każdej scenie usilnie próbował być zabawny (z bardzo różnym skutkiem). Ale ostatnią scenę miał naprawdę świetną.
Jak to jest, że po Starej Trylogii już żaden film ze "Star Wars" nie potrafił przedstawić interesujących i wyrazistych postaci? No dobra, może Obi Wan z PT był blisko, ale oprócz tego? Bida, panowie, bida z nędzą.
Co jeszcze? CGI Tarkin. Co to było? No dobrze, może powiedzenie, że wyglądał jak coś rodem z animacji motion capture spod ręki Zemeckisa, byłoby nadużyciem, ale sztuczność w każdym razie było widać, zwłaszcza jak dzielił ekran z żywymi aktorami. To naprawdę jest Clu 2.0. Przeglądając forum odnoszę wrażenie, że użytkownicy spotkali się gdzieś przy piwie i dogadali ze sobą, że "Weźcie, dla jajec poudawajmy na forum, że CGI Tarkin fajnie wyszedł i nie ma się do czego przyczepić". O niebo lepiej wyszła Leia. Ale może to dlatego, że jest na ekranie pięć sekund - gdyby miała więcej, pewnie i ona zaczęłaby wyglądać sztucznie.
A fanservice był miejscami naprawdę bolesny. To mleko wyeksponowane (używam tego słowa z całym przekonaniem) w jednej z pierwszych scen raziło nie tylko Lawrence'a. We mnie też wywołało lekki niesmak. Natomiast przekroczeniem pewnej granicy było wrzucenie ni z gruchy, ni z pietruchy tych zbirów, co mieli do Luke'a wąty w kantynie. To już było naprawdę żałosne.
Podsumowując, dla mnie "Rogue one" to takie 6/10, co oznacza, że i tak jest to najlepszy film Edwardsa i najlepsze, co w temacie "Star Wars" dotąd zaproponował nam Disney. Kurczę, w smutnych czasach żyjemy.
Żeby było jasne - tak, to lepsze niż "Force awakens". Przynajmniej mnie nie nudziło (a w dziele Abramsa to już przy zalesionej planecie z kantyną zacząłem przysypiać), no i miało to jakiś sens w porównaniu do epizodu VII, w którym nasadzono tyle głupot, że głowa mała. Podobało mi się, że pokazano wreszcie jakieś nowe planety. Nowe nie tylko z nazwy, ale też z wyglądu. I ten ton bardziej serio też mi się podobał, choć przez jakiś czas po prostu nie czułem, że to "Star Wars", w czym pewną zasługę ma też chwiejąca się kamera. Vader był mega (choć we wiadomej scenie widać, że to nie ten sam Vader co w ANH), końcówka była mega.
W ogóle odtworzenie świata "Star Wars" jak najbardziej na plus. (Choć tu pojawia się pewien problem dla przyszłości serii, bo to pokazuje tym bardziej, że w nowej trylogii powinni pójść w jakiś nowy design statków czy wdzianek, a tu nic się przez 30 lat nie zmieniło. I tak epizody oraz spin offy będą mało się od siebie różnić i zleją się stylistycznie. O wiele lepiej by było to jakoś mocniej rozróżnić, ale cóż, Abrams zawalił sprawę na samym początku.)
Tyle z plusów. Niestety fabuła mnie nie porwała. Ale to po części moja wina, bo spodziewałem się czegoś bardziej... hmm... wymyślnego. No wiecie, to film o kradzieży planów Gwiazdy Śmierci, myślałem, że będzie z tego taki heist movie, z jakimś - jak to w takich filmach - przemyślnym, wielopoziomowym planem kradzieży, który ekipa będzie musiała zrealizować. A tu nie, wszystko na chama generalnie - film polega na tym, że się bijo i szczelajo. Jak oryginalnie.
W ogóle ta ostatnia bitwa to miałem wrażenie, że się nigdy nie skończy. Była chyba dłuższa niż finał "Powrotu Jedi", a przynajmniej tak ją odebrałem. Trochę szkoda, że postacie, które były do tej pory na pierwszym planie, czyli Jyn i Cassian, w finale mają tak mało do roboty. To znaczy owszem, ich zadanie jest tu najważniejsze, ale po prostu to co robią nie jest zbyt interesujące i nie zajmuje wiele czasu ekranowego w stosunku do bitwy. Ot, dostać się na antenę i przesłać dane. A finałowe spotkanie z Krennikiem nie ma w sobie w sumie nic klimatu czy napięcia. Jest takie jakieś proste i zwyczajne. I nie wiem nawet, czy powinienem się na to skrzywić, czy może raczej pochwalić, że to takie mało blockbusterowe, idzie pod prąd i w ogóle.
Przez cały finał patrzyłem w ekran, nie czując szczególnych emocji, i zastanawiałem się, o ile lepiej by mi się to oglądało, gdybym nie miał bohaterów w dupie. Niestety postacie są tu tak nijakie, że szkoda gadać. Nie sprawdzają się ani jako ekipa (między większością członków grupy nie ma tu szczególnie jakichś relacji nawet), ani pojedynczo. Są tak pobieżnie naszkicowane i bez życia. Nie wiem, na ile to wina zmian wprowadzonych do filmu (postać Jyn ponoć złagodzono, a ja szczerze mówiąc wolałbym bardziej buntowniczą Jyn "I rebel" Erso), choć Edwards nigdy nie miał dobrej ręki do kreowania na ekranie wyrazistych postaci.
Tak więc postacie są byle jakie, a reszta filmu ogromnie na tym traci. Było ileś scen, w których wiedziałem, że miały być wzruszające, ale no, za cholerę nic nie czułem, bo nie było mi dane tych postaci polubić, zrozumieć, zżyć się z nimi.
Ewentualnie robot jakoś się wybijał na tle reszty, choć popsuli go tym, że w każdej scenie usilnie próbował być zabawny (z bardzo różnym skutkiem). Ale ostatnią scenę miał naprawdę świetną.
Jak to jest, że po Starej Trylogii już żaden film ze "Star Wars" nie potrafił przedstawić interesujących i wyrazistych postaci? No dobra, może Obi Wan z PT był blisko, ale oprócz tego? Bida, panowie, bida z nędzą.
Co jeszcze? CGI Tarkin. Co to było? No dobrze, może powiedzenie, że wyglądał jak coś rodem z animacji motion capture spod ręki Zemeckisa, byłoby nadużyciem, ale sztuczność w każdym razie było widać, zwłaszcza jak dzielił ekran z żywymi aktorami. To naprawdę jest Clu 2.0. Przeglądając forum odnoszę wrażenie, że użytkownicy spotkali się gdzieś przy piwie i dogadali ze sobą, że "Weźcie, dla jajec poudawajmy na forum, że CGI Tarkin fajnie wyszedł i nie ma się do czego przyczepić". O niebo lepiej wyszła Leia. Ale może to dlatego, że jest na ekranie pięć sekund - gdyby miała więcej, pewnie i ona zaczęłaby wyglądać sztucznie.
A fanservice był miejscami naprawdę bolesny. To mleko wyeksponowane (używam tego słowa z całym przekonaniem) w jednej z pierwszych scen raziło nie tylko Lawrence'a. We mnie też wywołało lekki niesmak. Natomiast przekroczeniem pewnej granicy było wrzucenie ni z gruchy, ni z pietruchy tych zbirów, co mieli do Luke'a wąty w kantynie. To już było naprawdę żałosne.
Podsumowując, dla mnie "Rogue one" to takie 6/10, co oznacza, że i tak jest to najlepszy film Edwardsa i najlepsze, co w temacie "Star Wars" dotąd zaproponował nam Disney. Kurczę, w smutnych czasach żyjemy.
14-01-2017, 12:49
