[Gieferg]

Do powtórki B&R zbierałem się blisko dwadzieścia lat. Po raz pierwszy obejrzałem film na HBO, puszczali z dubbingiem i napisami, obejrzałem raz tak i raz tak. Jakoś nigdy nie miałem już ochoty na kolejną powtórkę, aż do czasu, gdy po obejrzeniu Forevera z córką (zyskał na tym) pomyślałem, że może w ten sposób i B&R wypadnie lepiej. Na razie jeszcze nie było okazji, więc obejrzałem go z żoną, która w trakcie seansu trochę marudziła, a w końcu usnęła nieco po połowie filmu - tym samym trochę zepsuła mi oglądanie, które nie byłoby aż takie straszne jak się mogło wydawać. No ale jeśli lubięStreet Fightera i Super Mario Bros, to czemu nie B&R? W końcu to podobny poziom.

Co jest fajne?
- Clooney wcale nie jest takim tragicznym Batmanem - w takim filmie każdy inny odtwórca tej roli też mógłby zostać tak określony :P
- Arnold i jego kostium/charakteryzacja, a także pojawiający się raz po raz szatański śmiech (bo już onelinery są dość suche)
- wystrój wnętrz bywa niezły, tzn kiczowaty strasznie ale miejscami widać, że się przyłożyli
- Alfred ma większą rolę niż zwykle
- Uma chyba nigdy nie wyglądała lepiej niż tutaj
- czasem zdarzają się w miarę zabawne teksty

Co jest niefajne?
- Batgirl - wciśnięta na siłę, w sumie niewiele (albo i nic) z jej obecności wynika (i jest za bardzo powtórką Robina z Forever), a Silverstone mnie ogólnie nie przekonuje
- dziewczyna Bruce'a - miejscami zachowuje się jakby nie wiedziała co ze sobą zrobić (co prawda w jednej scenie jest to nawet na miejscu, ale ogólnie też kompletnie zbyteczna postać).
- motyw z bratem Alfreda jest durny
- lipna scena z wyścigiem, której chyba nie było w komiksowej adaptacji bo ledwie ją pamiętałem.
- Bane - litościwie przemilczę, wspomnę tylko tym, że ma NARYSOWANE żyły na dłoniach, widać to taka tradycja, Two Face miał narysowane zęby na wardze (o_O)
- sceny akcji - niestety są do dupy, szczególnie ta pierwsza, w dodatku trafiają się w nich wybitnie żenujące od strony realizacji momenty
- łopatologia ekspozycji - np idzie sobie Poison Ivy i gada do siebie (do tego w teatralny sposób) o swoim masterplanie (ewidentnie tłumacząc go dzieciakom oglądającym film - zobacze jak to się sprawdz gdy obejrzę z córką).

Nie wiem jak to oceniać, oglądało się jako tako, podejrzewam, że kolejny seans wypadnie lepiej, bo dużo zależy od tego z kim się ogląda. Może wtedy się zdecydują na jakąs ocenę.