[michax]

Podobał mi się odcinek 5 TP, choć zapychacz w sumie. Podobnie jak połowa trzeciego odcinka oraz cały czwarty mamy do czynienia z jedną wielka komedią pomyłek i nie jest już tak hardcorowo czyli totalne odloty Lyncha jak w pierwszych 3 odcinkach.

Spoiler

Co do Dougiego i tego dlaczego większość ludzi traktuje go tak jakby nie widzieli co się z nim dzieje to wydaje mi się że jest to komentarz na to jakie są relacje międzyludzkie. Wydaje mi się że pokazują w tym wątku znieczulicę społeczną, ze niby ludzie współczują, poklepią po ramieniu jak widać jak ktoś ma problem, ale tak naprawdę nic nie zrobią i nie pomogą, tylko pokazane jest w bardziej przerysowanej formie. Takie znajduje wytłumaczenie na tą całą komedię pomyłek z udziałem McLachlana.

A że komedia pomyłek to sporo dobrych komediowych scen jak z żoną szeryfa, a zwłaszcza z kawą i windą.

Spoiler

Widać że bardzo wolno do siebie dochodzi Cooper, ale jednak dochodzi, przypomina sobie. Chodzi mi o scene ze słowem agent, gdy wie kiedy ktoś kłamie i scene z pomnikiem policjanta/gościa z bronią i ciągle patrzył na buty tego pomnika. Taka teoria się pojawiła już, że jak odzyska swoje buty, czyli wejdzie w swoje buty i oczywiście nie te co stracił, tylko inne, które pewnie są w hotelu Twin Peaks to wróci stary dobry Coop. I pewnie dlatego pokazano co się stało z kluczem z hotelu z Twin Peaks.

Jest więcej muzyki jak np. w scenie co stoi Kyle i płacze widząc chłopaka w samochodzie

Spoiler

(ja odbieram tą scenę tak że wie iż chłopaka ojciec nie żyje a Dale to przecież był bardzo dobry człowiek)

gdzie leci ambient jak z Mulholland Drive czy w scenie w windzie z kawą leci jazz fajny. Nie jestem pewien czy to Badalamenti, choć brzmi jak jego kawałki , bo prawie każdy utwór w tym odcinku to kawałki różnych piosenkarzy, zespołów jak np. kapitalna scena z twarzą Seyfierd w samochodzie. W ogóle sporo dobrej muzyki jak kawałek jazzowy w scenie w barze RR z nowym bohaterem, który wygląda jak klon postaci granej przez Dennisa Hoppera w Blue Vevet czyli niezbyt sympatyczny typ, a nazywa się Horne. Nie jestem pewien czy to syn Audrey, bo za staro wygląda na syna Audrey. Co ciekawe ten kawałek co leci to też nie Badalamentiego, ale zespołu w którym gra syn Lyncha, gra zresztą na gitarze w tym fragmencie.

Poza tym świetna scena z doktorkiem i łopatami. Szybko wyjaśnili o co chodzi z tym i zaleciała mi ta scena Monty Pythonem. No i rewelacyjna ostatnia scena z Cooperem, ale strasznie dołująca plus ta doskonała muzyka w ostatniej scenie. Tak mi szkoda Coopera w tym odcinku było. Podziwia się McLachlana grę, facet swoją grą aktorską rozczula, ale jak będzie to trwało za długo co się dzieje czyli cały sezon to może zacząć być męczące. No i ładnie oddali hołd aktorowi co grał Boba

Spoiler

gdy niby sie pojawił w lustrze.

Sporo gościnnych występów jak Sizemore (ale się postarzał), Belushi, Knepper (nawet u Lyncha gra rolę niesympatyczne). No i Amanda Seyfierd jako córka Shelly, która robi wydaje mi się za klona Laury Palmer, podobny charakter wydaje się mieć. Nie wiadomo kto jest ojcem, czy Bobby, bo nosi nazwisko swojego męża-nieudacznika jej bohaterka (co za rudzielca wzieli do tej roli). Pana C. było mało ale znowu namieszał w końcówce. W sumie nie wiem co więcej powiedzieć o odcinku. Poza tym że dobra robota, choć częściowo zapychacz.