A ja po raz pierwszy miałem tragicznych współwidzów. Pewnie to normalne dla horrorów. Poszedłem na "IT", najpóźniej jak się dało licząc na mało osób (około 20-25 było, w tym grupka dzieci) rozsiadłem się wygodnie, po jednej stronie miałem jakąś parkę mniej więcej 20 coś lat a po lewej z 5 nastolatek nie wiele starszych ode mnie. Wiedziałem, że cicho nie będzie, ale nie sądziłem, że przeżyje większy horror na widowni niż ten który przetrwali bohaterowie w filmie.
Najpierw te dziewoje, wyszły w momencie w którym miała rozpocząć się ostateczna rozgrywka. Do tego momentu non stop gadały, szeleściły jedzeniem, jadły zaskakująco głośno swoje chipsy czy co tam miały. Korespondowały także z jakimś chłopakiem machając rozświetlonymi telefonami po całym rzędzie z ożywieniem dyskutując jak będą mu odpowiadać. Co chwilę wybuchały także śmiechem, niekoniecznie z tego co działo sie na ekranie, lub od czasu do czasu komentowały, ale były generalnie skupione na wszystkim tylko nie na filmie. Jako, że umiem się wyłącząć dałem radę jakoś je przetrwać, kiedy wyszły przesiadłem się jednak na miejsce tej która siedziała najdalej bo para była już nie do wytrzymania.
Ona wtulona w niego co jakiś czas konspiracyjnie "Szeptała" - "Przytul mnie", "Zasłoń mi oczy, zasłoń mi oczy, nie odsłaniaj mi oczu!" albo moje ulubione....."BOISZ SIĘ?!" wykrzykiwane co jakiś czas. Chłopak dzielnie zasłaniał jej twarz w KAŻDYM momencie i to prawie doslownie w KAŻDYM, kiedy tylko muzyka robiła się spokojniejsza wyskakiwała spod niego i wrzeszczała głosem jakby dopiero się obudziła "CO SIĘ STAŁO?" . I tak dobre kilka razy. On też nie błyszczał dając jej jakieś krótkie, głośne i zazwyczaj pełne bluzgów wyjaśnienia, zwłaszcza pocisnęli w scenie po tym jak Stanley czytał Tore, narzekali, że horrory są NAWET w kościele a on puścił wiązankę za którą Zoltan Chivay zapewne postawiłby mu z solidne piwo.
Więc tylko kiedy nastolatki się ewakuowały demonstracyjnie wstałem, huknąłem krzesłem, rzuciłem nie najcichszym komentarzem i się przesiadłem. Na finał, nadal słyszałem jeszcze głośniejsze komentarze gdyż oboje się ewidentnie ożywili. Na dodatek okazało się, że nade mną tez siedzi jakaś rozgadana ekipa, na szczęście robili to trochę ciszej. Kino małe więc obsługi na zewnątrz praktycznie nie było a nie chciało się szukać aby nie tracić filmu więc dałem spokój.
Nigdy więcej na horror w drugim tygodniu wyświetlania. Nigdy....
Najpierw te dziewoje, wyszły w momencie w którym miała rozpocząć się ostateczna rozgrywka. Do tego momentu non stop gadały, szeleściły jedzeniem, jadły zaskakująco głośno swoje chipsy czy co tam miały. Korespondowały także z jakimś chłopakiem machając rozświetlonymi telefonami po całym rzędzie z ożywieniem dyskutując jak będą mu odpowiadać. Co chwilę wybuchały także śmiechem, niekoniecznie z tego co działo sie na ekranie, lub od czasu do czasu komentowały, ale były generalnie skupione na wszystkim tylko nie na filmie. Jako, że umiem się wyłącząć dałem radę jakoś je przetrwać, kiedy wyszły przesiadłem się jednak na miejsce tej która siedziała najdalej bo para była już nie do wytrzymania.
Ona wtulona w niego co jakiś czas konspiracyjnie "Szeptała" - "Przytul mnie", "Zasłoń mi oczy, zasłoń mi oczy, nie odsłaniaj mi oczu!" albo moje ulubione....."BOISZ SIĘ?!" wykrzykiwane co jakiś czas. Chłopak dzielnie zasłaniał jej twarz w KAŻDYM momencie i to prawie doslownie w KAŻDYM, kiedy tylko muzyka robiła się spokojniejsza wyskakiwała spod niego i wrzeszczała głosem jakby dopiero się obudziła "CO SIĘ STAŁO?" . I tak dobre kilka razy. On też nie błyszczał dając jej jakieś krótkie, głośne i zazwyczaj pełne bluzgów wyjaśnienia, zwłaszcza pocisnęli w scenie po tym jak Stanley czytał Tore, narzekali, że horrory są NAWET w kościele a on puścił wiązankę za którą Zoltan Chivay zapewne postawiłby mu z solidne piwo.
Więc tylko kiedy nastolatki się ewakuowały demonstracyjnie wstałem, huknąłem krzesłem, rzuciłem nie najcichszym komentarzem i się przesiadłem. Na finał, nadal słyszałem jeszcze głośniejsze komentarze gdyż oboje się ewidentnie ożywili. Na dodatek okazało się, że nade mną tez siedzi jakaś rozgadana ekipa, na szczęście robili to trochę ciszej. Kino małe więc obsługi na zewnątrz praktycznie nie było a nie chciało się szukać aby nie tracić filmu więc dałem spokój.
Nigdy więcej na horror w drugim tygodniu wyświetlania. Nigdy....
16-09-2017, 14:17
