Lawrence napisał(a):Ale mniejsza o to, gdyż bardziej mnie intryguje co niby jest takiego złego w scenariuszu Blade Runnera?
W tej kwestii widzowie dzielą się na dwa typy. Jeden to typ pragmatyczny, lubiący kino gatunkowe. Drugi to typ o luźniejszym podejściu do zasad robienia dobrego kina albo fani filozofii i symboliki w filmie.
To teraz jakie mamy wady:
- kryminał noir wykładający na ławę całą intrygę na samym początku filmu. W mojej opinii jest to zwyczajna wada, bo można było tak jak w dwójce intrygę i tajemnicę odkrywać przed widzem stopniowo - reszta w żadnym stopniu by na tym nie ucierpiała. Fani filozofii odpowiadają: "ale film świadomie zaczerpnął klimatu kryminału noir, nie idąc jednak w ogóle w tą stronę - liczy się tylko przesłanie i symbolika, filozoficzny aspekt marzeń i dążeń zwykłego człowieka i odwracanie w finale relacji ofiara-łowca (Deckard-Batty, Batty-Deckard).
- mdły, nudny romans bez emocji. Tutaj trudno raczej specjalnie go bronić, więc fani filozofii odpowiadają "romans nie miał żadnego znaczenia, jest to niemalże zgrywa z klasycznego, obowiązkowego w kinie noir romansu, zrealizowany w minimalnym stopniu by nie odwracać uwagi od głównego wątku".
- nieco czerstwe prowadzenie fabuły... Deckard zaproszony na komisariat ogląda w telewizorku swoich antagonistów, których opisy streszcza mu komendant - na myśl przychodzi niemal początek Batmana i Robina. :) Potem detektyw w jedynej scenie detektywistycznej filmu znajduje jednego androida, drugi zgłasza się do niego sam, a do ostatnich wysyła go policja. Jest to więc prowadzone dość banalnie, od czego uwagę odwraca niesamowicie bogate tło świata i muzyka Vangelisa. Fani filozofii odpowiedzą "to nie ma znaczenia, tu liczy się filozoficzny wymiar opowieści, a nie angażująca i efektowna narracja".
- słaby protagonista - Deckard jest mało interesujący, właściwie powszechnym zdaniem jest, że to Roy Batty był tą interesującą postacią i to on powinien wyjść na pierwszy plan. Nie wiemy o protagoniście nic, nie znamy jego motywacji (nabiera jej teoretycznie pod koniec, ale jest to znowuż pokazane aż nazbyt oszczędnie), historii... jedyną cechą jest robienie niezadowolonego grymasu przez Harrisona Forda. Tutaj można teoretycznie argumentować, że był to zabieg celowy taki jak w "Czasie Apokalipsy", gdzie główny bohater ma się za bardzo nie wyróżniać cechami szczególnymi, by pełnić funkcję narratora, w którego widz może się łatwiej wczuć. Mi się nie wydaje, by tak było - acz trudno odmówić, że miałoby to sens w filmie opartym głównie o wczuwanie się w bogaty, realistycznie zbudowany świat i jego klimat.
- brak budowania napięcia, brak dawkowania tempa akcji/śledztwa... również uważam, że to wada. Reszta filmu absolutnie by nie ucierpiała, gdyby nieco podkręcić te aspekty. Fani filozofii odpowiedzą jak zwykle "nie ma to żadnego znaczenia, liczy się aspekt filozoficzny".
- detektyw, który nie robi nic detektywistycznego (oprócz zbliżania jednej fotografii przez bite 20 minut). Ot, taka pierdoła.
- marnowanie czasu na tłuczenie w kółko jednej sceny (vide wspomniane zbliżanie i zbliżanie i zbliżanie fotografii).
Moim zdaniem to są wady, bez których film byłby wyraźnie lepszy. Jasne, że w niektórych filmach budowanie napięcia nie jest aż tak kluczowe (chociaż nawet w dramatach czy komediach można budować taki czy inny rodzaj napięcia nawet samymi dialogami)... ale wyrzucanie wszystkich tych aspektów do kosza jako nieważne "bo symbolika, super scenografia i muzyka Vangelisa" mnie nie przekonuje. Po części kupuję tłumaczenie, że reżyser/scenarzysta umyślnie poszli w inną stronę - albo te aspekty były dla nich nieistotne, albo o nich zapomnieli.
No ale każdy ma inny odbiór filmu i tak jak dla mnie napięcie, narracja fabuły, postacie i relacje między nimi są bardzo ważne, tak dla innych mogą być dużo mniej istotne.
Cytat:W oryginale też były takie kwiatki - Leon uszkodził Holdena w mega strzeżonej korporacji, przy stale włączonym monitoringu, przemycił broń itp. Nie wspominając o tym jakim cudem Batty wyszedł sobie ot tak po spotkaniu z Tyrellem.
Ale to były kwiatki w oryginale, a nie w sequelu. Przecież androidzi w jedynce byli wolnymi strzelcami ściganymi przez całą policję i gigakorporację. W dwójce android służy tej gigakorporacji, której władza może być niemal nieograniczona (a co dopiero na poziomie lokalnego komisariatu policji).
19-10-2017, 16:17 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 19-10-2017, 16:19 przez Capt. Nascimento.)
