[nawrocki]

First Reformed - dosć trudny w ocenie film. Niewatpliwie intencje, stojące za opowiedzeniem tej historii, były szczere, Schrader zresztą niektóre z poruszanych tutaj kwestii męczy przez całą kariere (chociazby w Light Sleeper) i jak na dłoni widać, że wylewa z siebie to, co mu leży na wątrobie. Kryzys wiary, przytlaczajaca samotnosć, rozwazania nad predestynacją, szukaniu celu, refleksji za wszelką cene, a przede wszystkim ekologiczny manifest. Nie można odmówić ambicji i do pewnego momentu pewnej dozy wiarygodnej prostoty, człowieczeństwa, jaka z tego bije i czasem porusza.

Z drugiej strony, metafory są przyciezkie, zeby nie napisać kiczowate. Narracja bywa niezdecydowana, co wyraznie daje sie we znaki w trzecim akcie. W zakończeniu ewidentnie czegoś brakuje - pomijając już fakt, że jest zwyczajnie odklejone i stojace w dziwnej opozycji wobec reszty filmu. Wrażenie lapania zbyt wielu srok za ogon towarzyszy niemal bez przerwy. Pochylanie sie nad wieloma problemami na raz, w efekcie czego zadnemu z poruszanych zagadnień nie udaje sie w pelni wybrzmieć.

Film troche jak ekranizacja dziennika, który prowadzi bohater. Strzępy różnych przemyśleń, czesto na granicy filozoficznego bełkotu. Być może taki był zamysł. Niekoniecznie jednak jest to coś, co w pelni kupuje. Podobnie jak niektórych z prezentowanych tutaj motywacji i postaw. Mimo wszystko doceniam za próbę i znakomite aktorstwo.