Bambi (1942)
Jejuniu, cóż za piękne tła. Zawsze gdy ktoś będzie się mi wymądrzal, że lata 90. były najlepszym okresem Disneya, to będę mu pokazywał dowolne ujęcie natury z "Bambiego" czy też "Fantazji". Jak dla mnie to lata 40. i 50. były najprawdziwszą esencją disneyowskiej magii. A sam film? Zestarzał się z niesamowitym wdziękiem. Jestem pod wrażeniem jak wiernie i detalistycznie został oddany ten las oraz te wszystkie zachowania zwierząt. Ogląda się to momentami niczym film przyrodniczy.
Na tenat słynnej śmierci mamy Bambiego wypłakano już wiele łez, zatem skupię się na tym jak świetnie został przedstawiony człowiek z perspektywy zwierząt. Absolutnie nie widzimy ani jednej jego części ciała, ani nawet cienia. Został tu przedstawiony niczym jakaś złowroga niewidzialna siła, a jedyne jego ślady są w postaci rozbitego obozowiska, psów myśliwskich czy odgłosów strzałów. Taki zabieg robi wrażenie i daje do myślenia. Swoją drogą, na Filmwebie wisi rewelacyjna interpretacja według której las ma odzwierciedlać losy mieszkańców Europy w trakcie IIWŚ. To wszystko ogólnie powoduje, że "Bambi" jest nie tyle co słodką bajeczką o ładnych zwierzątkach, ale i też dojrzałą historią o kontraście między dzieciństwem, a koszmarem świata zewnętrznego.
Jeszcze słówko odnośnie dubbingu. Od razu poznałem, że to dubbing wykonany już z początku wieku, ale słuchając tych piosenek to byłem przekonany, że wykorzystali jakieś archiwalne nagrania z poprzedniej werssji z 1961. A tu wchodzę w nazwiska wykonawców i jedyny podlinkowany na stronie urodzony w 1968 :) Chylę czoła nad tym, jak udało się Polakom zachować ducha piosenek sprzed dekad.
9/10
Jejuniu, cóż za piękne tła. Zawsze gdy ktoś będzie się mi wymądrzal, że lata 90. były najlepszym okresem Disneya, to będę mu pokazywał dowolne ujęcie natury z "Bambiego" czy też "Fantazji". Jak dla mnie to lata 40. i 50. były najprawdziwszą esencją disneyowskiej magii. A sam film? Zestarzał się z niesamowitym wdziękiem. Jestem pod wrażeniem jak wiernie i detalistycznie został oddany ten las oraz te wszystkie zachowania zwierząt. Ogląda się to momentami niczym film przyrodniczy.
Na tenat słynnej śmierci mamy Bambiego wypłakano już wiele łez, zatem skupię się na tym jak świetnie został przedstawiony człowiek z perspektywy zwierząt. Absolutnie nie widzimy ani jednej jego części ciała, ani nawet cienia. Został tu przedstawiony niczym jakaś złowroga niewidzialna siła, a jedyne jego ślady są w postaci rozbitego obozowiska, psów myśliwskich czy odgłosów strzałów. Taki zabieg robi wrażenie i daje do myślenia. Swoją drogą, na Filmwebie wisi rewelacyjna interpretacja według której las ma odzwierciedlać losy mieszkańców Europy w trakcie IIWŚ. To wszystko ogólnie powoduje, że "Bambi" jest nie tyle co słodką bajeczką o ładnych zwierzątkach, ale i też dojrzałą historią o kontraście między dzieciństwem, a koszmarem świata zewnętrznego.
Jeszcze słówko odnośnie dubbingu. Od razu poznałem, że to dubbing wykonany już z początku wieku, ale słuchając tych piosenek to byłem przekonany, że wykorzystali jakieś archiwalne nagrania z poprzedniej werssji z 1961. A tu wchodzę w nazwiska wykonawców i jedyny podlinkowany na stronie urodzony w 1968 :) Chylę czoła nad tym, jak udało się Polakom zachować ducha piosenek sprzed dekad.
9/10
02-07-2020, 11:15 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 02-07-2020, 12:31 przez Kryst_007.)
