[Kryst_007]

Moulin Rogue! (2001, reż. Baz Luhrmann)

Jeden z tych wielu musicali, które albo się kocha albo nienawidzi. Ja tu raczej jestem pomiędzy, ale tak bliżej tej pierwszej grupy. W sumie to też jeden z tych filmów, przy których wystarczy po prostu kupić konwecję by się spodobał. U mnie były z początku problemy, ale po jakichś 10 minutach się udało.

Otóż z miejsca powiem, że film jest wspaniały realizacyjnie. Czuć tutaj ten cały ogrom pracy i serca włożony w stronę wizualną. Paleta barw właściwie miażdży, a szczególnie w jakości 1080p, z kolei ten Oscar za scenografie równie zasłużenie mógł pójść w tamtym roku jedynie do "Drużyny pierścienia". Aktorsko też solidnie - Kidman świetna, z kolei McGregor trochę gorzej. Chyba nie będzie aktem nacjonalizmu stwierdzenie, że Jacek Koman jednak kradnie film jedną wiadomą sceną? ;) Same piosenki, mimo że to są najzwyczajniej w świecie covery dobrze nam wszystkich znanych klasyków, to wykonane są na naprawdę brawurowym poziomie, a niektóre przebijają nawet oryginały ("Lady Marmalade" czy przede wszystkim "Roxanne").

Niestety scenariuszowo jest słabiej i to zdecydowanie. Spójrzmy prawdzie w oczy - historia przedstawiona w tym filmie to takie oklepane romansidło z masą banalnych dialogów o miłości. Pamiętam recenzję Nostalgia Critica (jeszcze za swoich starych dobrych czasów), w którym mocno jechał po filmie, choć z uzasadnioną argumentacją. Mimo, że nie jestem nawet w połowie aż tak krytyczny wobec filmu Luhrmanna jak on i na pewne elementy patrzę z przymrużeniem oka ze względu na świadomą konwencję (nawet na tego villaina wyjętego żywcem z kreskówki), to jednak w paru aspektach miał słuszność. Dla przykładu -

Spoiler

Czemu jedna z tych kurtyzan podjudzała Księcia z tym, że Satine woli Christiana od niego, skoro ani wcześniej ani później nie ma sceny tłumaczącej dlaczego ona nie chce by byli razem i w ogóle statystuje w tym filmie? Jej wątek wyleciał w montażu, przez co ta jedna scena tak bardzo nie ma sensu czy o co kaman? I czy naprawdę Satine nie mogła powiedzieć Christianowi o tym, że Książę planuje go zabić jeśli ona z nim nie zerwie? Co jest prostsze - łamanie serca ukochanej osobie czy wyznanie mu całej prawdy i ustalenie strategii jak uniknąć spełnienia się chorego planu Księcia? To już jawnie brzmi jak wymuszony pretekst do zwiększenia dramatyzmu w finale.

Mimo, że ten film ma naprawdę swoje mocne problemy scenariuszowe, to jednak skłamałbym pisząc że dobrze się nie bawiłem. Ja po prostu lubię oglądać filmy, w których czuję jakąś pasję twórczą reżysera. Tak jest i w tym przypadku. Wizualnie nie postarzał się o te 20 lat ani trochę i ogólnie bardziej mi się podobało niż przy pierwszym seansie lata temu.

7/10