Magnezja (2020, reż. Marek Bochniak)
Też obejrzałem, bo chciałem jakoś wykorzystać te miesięczne 7 darmowych wejściówek na seans oraz dużą zniżkę na popcorn, które mi przysługują jako pracownikowi kina. A że nic bardziej odpowiedniego nie leci to się załapałem. Przyznam, że "Disco Polo" nie oglądałem, więc porównań do poprzedniego dzieła Bochniaka u mnie nie będzie.
Realizacyjnie ten film przebija na wylot 95% rodzimych produkcji z ostatnich 5-ciu lat. Zdjęcia i scenografia są na naprawdę wysokim poziomie, a Kaczmarek mógłby dostać jakąś nagrodę za te nawiązania do Morricone, przy których finalny produkt nie brzmi niczym muzyczny potwór Frankensteina. Można aż zapomnieć, że ogląda się kino znad Wisły.
Tak jak do strony technicznej nie mam zarzutu, tak co do scenariusza... meh. Mam wrażenie, że Bochniak tak bardzo chciał się zabawić w Tarantino, ale zapomniał że nie posiada nawet cząstki jego scenopisarskiej błyskotliwości. Otóż pierwszy akt to dno totalne i w trakcie oglądania już zaczęły mi się układać w głowie zdania, którymi planowałem pojechać ostro w tej recenzji. Nie pomaga tu absolutnie Szyc, który gra tu być może najbardziej żenującą rolę okresu swej absynencji. Jak lubię tego aktora i po jego ostatnich wyborach zawodowych staram się go bronić przed typami wkładającymi go do jednej szuflady z Karolakiem, tak tutaj powraca do swych niechlubnych lat przebrany za babę jakby kompromitował się w polsatowym kabarecie. Poza doczepionymi nagimi kobiecymi piersiami są też w zawartości komediowej takie kwiatki jak Ogrodnik i Kościukiewicz lądujący twarzą w gówno, gwałt na owcy czy sztuczny wzwód w gaciach Bieleni. Później, gdy i na scenę wkracza detektyw Kulesza, to ten pożal się Boże humor stopniowo zanika na rzecz akcji. I w tym momencie film się staje oglądalny. Choć wciąż brakuje w scenariuszu jakiegoś mięsa, które sprawiłoby, że ta historia by mnie obchodziła razem z jej bohaterami, to jednak ból z oglądania ustąpił i znośnie się ogląda tego Tarantino we wschodnim wydaniu.
Co do aktorów - poza rozliczonym wyżej Szycem jest nieźle. Dobra, też uważam że Ostaszewska tutaj to kolosalny miscast i jej rola wymagała dużo bardziej charyzmatycznej odtwórczyni. Najlepsze z obsady są za to Kulesza i Gorol, które chyba najlepiej tu wiedziały jak miały zagrać, choć syjamski duet Ogrodnik i Kościukiewicz też spoko (faktycznie do siebie podobni jak dwie krople wódki).
5/10
Też obejrzałem, bo chciałem jakoś wykorzystać te miesięczne 7 darmowych wejściówek na seans oraz dużą zniżkę na popcorn, które mi przysługują jako pracownikowi kina. A że nic bardziej odpowiedniego nie leci to się załapałem. Przyznam, że "Disco Polo" nie oglądałem, więc porównań do poprzedniego dzieła Bochniaka u mnie nie będzie.
Realizacyjnie ten film przebija na wylot 95% rodzimych produkcji z ostatnich 5-ciu lat. Zdjęcia i scenografia są na naprawdę wysokim poziomie, a Kaczmarek mógłby dostać jakąś nagrodę za te nawiązania do Morricone, przy których finalny produkt nie brzmi niczym muzyczny potwór Frankensteina. Można aż zapomnieć, że ogląda się kino znad Wisły.
Tak jak do strony technicznej nie mam zarzutu, tak co do scenariusza... meh. Mam wrażenie, że Bochniak tak bardzo chciał się zabawić w Tarantino, ale zapomniał że nie posiada nawet cząstki jego scenopisarskiej błyskotliwości. Otóż pierwszy akt to dno totalne i w trakcie oglądania już zaczęły mi się układać w głowie zdania, którymi planowałem pojechać ostro w tej recenzji. Nie pomaga tu absolutnie Szyc, który gra tu być może najbardziej żenującą rolę okresu swej absynencji. Jak lubię tego aktora i po jego ostatnich wyborach zawodowych staram się go bronić przed typami wkładającymi go do jednej szuflady z Karolakiem, tak tutaj powraca do swych niechlubnych lat przebrany za babę jakby kompromitował się w polsatowym kabarecie. Poza doczepionymi nagimi kobiecymi piersiami są też w zawartości komediowej takie kwiatki jak Ogrodnik i Kościukiewicz lądujący twarzą w gówno, gwałt na owcy czy sztuczny wzwód w gaciach Bieleni. Później, gdy i na scenę wkracza detektyw Kulesza, to ten pożal się Boże humor stopniowo zanika na rzecz akcji. I w tym momencie film się staje oglądalny. Choć wciąż brakuje w scenariuszu jakiegoś mięsa, które sprawiłoby, że ta historia by mnie obchodziła razem z jej bohaterami, to jednak ból z oglądania ustąpił i znośnie się ogląda tego Tarantino we wschodnim wydaniu.
![[+]](/images/collapse_collapsed.png "[+]")
SpoilerCo do aktorów - poza rozliczonym wyżej Szycem jest nieźle. Dobra, też uważam że Ostaszewska tutaj to kolosalny miscast i jej rola wymagała dużo bardziej charyzmatycznej odtwórczyni. Najlepsze z obsady są za to Kulesza i Gorol, które chyba najlepiej tu wiedziały jak miały zagrać, choć syjamski duet Ogrodnik i Kościukiewicz też spoko (faktycznie do siebie podobni jak dwie krople wódki).
5/10
16-06-2021, 23:37 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 30-09-2022, 10:31 przez Kryst_007.)
