[Wawrzyniec]

Dosłownie kilka minut temu skończyłem Cyberpunka z prawie 70 godzinami na liczniku. Grałem na piecu ze wszystkim podkręconym na maksa i giera robi wrażenie. Jeśli o bugi chodzi, to poza nieznaczącymi pierdołami (w stylu lewitującego przedmiotu w jakiejś przypadkowej melinie, czy znikających na moment ubraniach u postaci) trafiłem na dwa, które zapadły mi w pamięć. Pierwszy, zmusił mnie to zmiany podejścia do pobocznego questa, bo postać, którą musiałem donieść do samochodu wypadała mi z rąk i zamarzała w powietrzu, gdy próbowałem zeskoczyć z nią z pierwszego piętra budynku. Drugi z kategorii zabawnych - gdy siedziałem w samochodzie na miejscu pasażera, to kierowca nagle zniknął, a moja postać gadała w sumie do siebie i odpowiadała na kwestie, które nie zostały wypowiedziane przez nikogo. Poza tym nie trafiłem na nic, co zaburzyło mi rozgrywkę, ale do poziomu dopracowania Rockstara jest jednak daleeeeko.

Przez cały czas biłem się z myślami, czy ta gra jest lepsza od trzeciego Wiedźmina. Cyberpunk na pewno wygrywa miastem, które nie opatrzyło mi się przez cały czas grania. Miałem wrażenie, jakby najmniejszy zaułek został przygotowany z myślą o najdrobniejszych szczegółach. Ogromną robotę robi tutaj oświetlenie - scen żywcem wyjętych z Blade Runnera jest tutaj bez liku. W trakcie tych prawie 70-ciu godzin skorzystałem z szybkiej podróży może ze trzy razy, bo po prostu szkoda mi było nie napawać się pięknymi widokami.

Poza tym znacznie bardziej podobały mi się postacie poboczne. Judy, Panam, River, Rogue no i oczywiście Johnny Silverhand - ten ostatni to chyba najlepsze co widziałem w wykonaniu Reevesa. Wraz z ukazywaniem się nowych szczegółów z przeszłości Silverhanda zdanie na temat tej postaci zmieniało mi się chyba ze trzy razy. Oczywiście do zajebistości drugiego głównego bohatera bardzo przyczynia się scenariusz, ale ten zblazowany, znudzony ton Keanu bardzo dobrze współgra z tym, kim jest Johnny. Dużo o nim piszę, ale reszta wymienionych postaci, i nie tylko, również ma sporo czasu na pokazanie co sobą reprezentują.

Walka też bardziej przypadła mi do gustu. Jedno z drzewek, które rozwinąłem najbardziej było związane z bojowym hakowaniem, więc było sporo zabawy z m.in. kazaniem przeciwnikowi strzelić sobie w łeb, odbezpieczyć własny granat, czy rzucić się na swoich towarzyszy. Poza tym jeśli znajdzie się pokój z kamerami i wykorzysta się je w charakterze proxy, to nawet nie trzeba wchodzić do pomieszczenia, żeby wszystko wyczyścić. Strzelanie też jest satysfakcjonujące, ale, biorąc pod uwagę że grałem na wyższym poziomie trudności, było znacznie bardziej ryzykowne i jedna celna seria od przeciwnika potrafiła mnie poskładać. Ciche podejście dawało więcej frajdy. No i nie trafiłem na żadne z tym związane bugi, o których się nasłuchałem - żadnych przeciwników wykrywających mnie przez ściany.

Mógłbym jeszcze długo pisać, ale mi się nie chce. Ogólnie gra podoba mi się bardzo. Brakuje tu i ówdzie szlifu, ale nie ma to dużego znaczenia. Wielu niedoróbek, o których wspomniano w przeszłości, nie doświadczyłem. Nie wiem też jak wyglądają problemy ze stabilnością, bo na nie nie trafiłem. Ogromna szkoda, że ostatecznie wypuścili to w znacznie gorszym stanie. Gra powinna poleżeć w piekarniku jeszcze z pół roku, czyli zostać wypuszczona w te wakacje.