[simek]

W końcu udało się upolować dobrą kopię wersji reżyserskiej, więc nadrobiłem jedną z moich największych kinowych zaległości.
O fabule nie wiedziałem nic, oprócz tego, że są ufoludki, ale na dobrą sprawę to niewiele zmienia, bo to nie jest film do szczególnego odkrywania, czy przeżywania. To jest film do chłonięcia klimatu i widoczków. Jak pewnie większość tego forum mógłbym patrzeć na te wszystkie maszyny i ludzi poruszających się pośród cudownych scenografii przez parę godzin, byle tylko pieczę nad tym trzymał Cameron.
Niestety jest to jeden z najlepszych przykładów na film, który zachwyca, gdy wprowadza widza w przedstawiony świat (pierwsza godzina z hakiem), żeby potem wrzucić problem, który zostanie rozwiązany w końcówce w cudowny sposób. Zgadzam się z narzekaniem Mentalna, że wszystko do zawalenia się dźwigu jest wybitne, a potem robi się przeciętnie, tylko w ładnych scenografiach i z okazjonalnymi przebłyskami.
Dodaję do ulubionych, ale wyżej jak 7/10 nie jestem w stanie dać, bo trzeba zostawić skalę dla filmów, które potrafią zaangażować emocjonalnie.