[OGPUEE]

Antek - ze wszystkich lekturowych polskich literatów najbardziej lubiłem Prusa, szczególnie nowele (bo mało martyrologii i krótkie). Adpatacja uchwyciła dobrze klimat ciężkich wiejskich warunków, gdzie panuje zacofanie, a mieszkańcy wyglądają o 30 lat starzej niż wyglądają i nie ma czasu na marzenia o niebieskich migdałach. Wygląda bardzo dobrze jak na produkcję telewizyjną, ale do wiejskich plenerów nie trzeba wysokiego budżetu i podejrzewam że każda wieś w Polsce wciąż wyglądała jak z XIX wieku :). Kultowa scena z piecem na trzy zdrowaśki dość skrótowa i siermiężnie wykonana, choć podejrzewam że nie chcieli zrobić krzywdy grającemu dziecku. Dość krótki, co jest dobre, bo oryginał to nowelka. Jak ktoś jest skończonym leniem, że nie chce mu czytać noweli, to może zobaczyć ekranizację.
8/10


Tryumf pana Kleksa - raz widziałem i było kiepskie. Jako, że 35mm.online ma film w dobrej jakości to pora obejrzeć z bardziej wyrobionym gustem, tylko po to by bezlitośnie wytknąć co nie tak. A jest co.

Oryginalna trylogia się mocno zestarzała (zwłaszcza trójka), ale nadal ma dużo uroku, a także nadrabia i broni się warstwą muzyczną oraz kreacjami aktorskimi. Niestety czwórka nie ma tych elementów. Piosenki są tu na jedno kopyto i do zapomnienia. W miarę pamiętna jest jedynie piosenka o Rosolniku, choć powiem że śpiewający ją Rozmus odstawił kaszanę (BTW dubbingowany przez niego dyrektor biura turystycznego, aż krzyczy Queercoding. I brzmi jak Jacek Bończyk), a sama piosenka nagle się urywa. I jeszcze Lot balonem całkiem catchy. Zaś w miarę oglądania filmu zdałem sprawę, że piosenki trwają ledwie pół minuty i niektóre to mają długość jingla do reklamy! I w zasadzie mogło ich tu nie być, a są bo tak nakazuje tradycja serii.

Jeśli chodzi o aktorów to mamy Jarosława Jakimowicza w roli satanisty-rysownika komiksów (bo w swym mieszkaniu ma pluszowego kota z pentagramem). I gdy się powie coś o jego brakach aktorski, to córka reżysera będąca drugim głównym aktorem każe potrzymać cały monopolowy - o matko, co za popis aktorskiego drewna i nepotyzmu! Jako, że wtedy taniej się opłacało spalić w cholerę dekoracje z papieru niż je zbudować, to nie ma co liczyć na koprodukcję z sąsiadem i film w większości jest rysunkowy. Tak więc Fronczewski wraca tylko głosowo, podobnie Buczkowski, który co prawda pojawia się w wstawkach aktorskich, ale tylko na moment (w tej części Alojzy Bąbel nie ma wąsa :|). Obsada głosowa to w większości dobry standard. Jeśli miałbym cokolwiek pochwalić to Krzysztof Kołbasiuk użyczający głosu Lewkonikowi. Jeśli miałbym cokolwiek zjechać to głos orki, którą wzięli z łapanki, bo na kilometr czuć amatorszczyznę. 

Tym samym przejdę do animacji, która jest cholernie słaba i uboga. Czemu ona wygląda jak z lat 80.? Inne europejskie animki 2D wtedy niewiele ustępowały Disneyowi (albo przynajmniej wyglądały znośnie), a Polska to od upadku komuny też zapewne zdążyła się wzbogacić. Przyznaję, przy piosence o ptakach i Alojzym Bąblu ruchy są momentami płynniejsze. Sam Bąbel też jest animowany i ktoś uznał, że w tej wersji będzie wyglądać jak wampir będący na etacie sołtysa. Projekty plastyczne generalnie takie se, a co gorsza animacja jest uboga. Bąbel niby ma sto twarzy - w praktyce ta sama sylwetka i ubiór i jakaś maska, która nie oszuka nawet kilkuletniego dziecka. Bąbel nie raczy też modulować głosu. Jakimowicz będący narratorem mówi, że kot Hieronim mieni się różnymi barwami, a w rzeczywistości to tylko na zapętleniu migocze na czerwono. Projekt Kleksa dość ubogi - Kleks był bardziej kolorowy w Kapitanie Bombie niż tu. Z kolei gdy Adaś śni o córce Lewkonika (który ją zna tylko pół dnia i już myśli o zamoczenia pęta) - i już domyśliłem się, że powtórzyli animację, bo scena miała scenografię z ostatniej sekwencji. O dziwo, nie została wpleciona do tej sekwencji tylko zastąpiona narracją Jakimowicza. I momentach kłapy się nie zgadzają.

Brak budżetu czy zwyczajne lenistwo jest tu widoczne- biuro pracy Jakimowicza to Studio Miniatur Filmowych, co poznałem po rysunku czarownika Figlarza z animowanego Jacka i Placka – i bezczelnie widać materiały plastyczne z Tryumfu pana Kleksa. – kalki animacji, projekty postaci, storyborady. O ja cię - co za lenistwo!

Fabuła to Jakimowicz tworzący motion comics na podst. Tryumfu Pana Kleksa. I byłoby to to spoko, gdy nie fakt, że scenarzysta musi pokombinować. Niby podkreśla się, że wymyślił opowieść (choć z drugiej strony pojawia się przed nim animowany "koliber" i ten nie kwestionuje swego zdrowia psychicznego), ale kilka razy pojawia się Alojzy Bąbel w świecie ludzkim. I na końcu Jarek otrzymuje pocztą od Kleksa magiczny modem. Niestety, Niekończąca się powieść to nie jest.

W porównaniu z tym to Pan Kleks w kosmosie przy swoim całym cheesy-factorze nie wydaje się taki zły (i miał naprawdę świetne piosenki). I generalnie złe elementy całej trylogii jak są złe, to są aż dobre. Tryumf nie ma nawet tego. Nie sądzę, że dzieciom się spodoba - fabuła nie ma polotu, a mając do dyspozycji brzydką animację wybierze np. Księżniczkę łabędzi.

1/10 i niech w końcu Mietczyński to zrecenzuje.