[Dirk]

Ale dochodzi też to, że jako dojrzali kinomaniacy (:D) już wiele w życiu widzieliśmy i trudno nas czymś zaskoczyć. A że większość (a tak naprawdę to właściwie wszystkie) opowiadane przez twórców historie już były i są właściwie tylko kolejnymi wariacjami tego samego, bardzo rzadko się zdarza, żeby coś zaskoczyło zblazowane doświadczeniem dinozaury.

Dzisiejsze kino jest na pewno bardziej ugrzecznione, ale też wciąż zdarzają się perełki. Gdybym teraz miał naście lat, to pewnie chłonąłbym te wszystkie Marvele tak jak kiedyś chłonąłem kino ‘80s i ‘90s.

TG2 oczywiście jest dobrym filmem, wyjątkiem na tle współczesnych, przepakowanych kompem i nierealistycznych scen z superbohaterami. Zrealizowany w starym stylu przemawia również (a może i głównie) do dinozaurów – to właśnie TG2 sprawił, że dotychczas niechętni powrotowi po pandemii do kina 30 i 40 latkowie znów zaczęli chodzić na seanse. Nie wiem jak to wygląda wśród targetu typowo marvelowego, ale duża część zysków to właśnie „wapniaki”. Mam wszelako nadzieję, że TG2 będzie takim początkiem zmian i oprócz kina komiksowego, dostaniemy od czasu do czasu taki wypełniony serduchem i „prawdziwymi” efektami, szczery, bezpretensjonalny film.