[al_jarid]

Nie twierdzę, że nie ma na to wpływu obecny polityczny klimat, ale nie musi tak być, bo generalnie w bajkach często główna postać startuje z pozycji przegrywa, by dopiero stać się bohaterem - to już stary schemat. Może widzom łatwiej utożsamić się z bohaterem-przegrywem i tym większą satysfakcję daje im później ten moment, gdy protagonista bierze się za siebie, przestaje być przegrywem i ratuje świat? To może mieć coś do rzeczy. Nie żebym chciał bronić tego filmu (bo skoro pracowało nad nim Illumination, to nie ma dla niego wielkich nadziei).

Strong female też jest w sumie wpisana w jakiś sposób w ten schemat, nawet jeśli nie bardzo wiadomo czemu. Bo jeżeli nasz protagonista, ów przegryw, jest facetem (co nie jest obowiązkowe, bo przegryw może też być dziołchą, jak Usagi w "Sailor Moon"), to bardzo często dostaje do pary dla kontrastu twardą, kompetentną bohaterkę (Żyleta w "Lego-przygodzie", Rita we "Wpuszczonym w kanał", EVE w "Wall-e"", Tygrysica w "Kung Fu Pandzie", kurde, nawet Zelda w serialowym "Legend of Zelda" z lat 80-tych była bardziej ogarnięta niż łamaga Link).