[Ted]

(29-08-2023, 06:58)Gieferg napisał(a):

Cytat:000 ocen i średnia pewnie z 7,9 (no bo jednak czasem coś tam wstawi poniżej 8)

Oceny Pitero generalnie nie mówią nic. Wszystko jest dobre i tyle. Ot taki bardziej pozytywny odpowiednik Shamarowego 6/10.

To dobrze, że są jeszcze jacyś pozytywni wariaci wynoszący przyjemność z kina. 

Przeglądałem co tam pisaliście, i ktoś wspomniał o filmie "Pokolenie Ikea". Ja go nie oglądałem i w ogóle nie o tym. Ale Kuba Koisz kiedyś tak określił film "Kamper", przy okazji oceniając go dość nisko. Koisz to ogólnie zajebisty ziomek, ma fajne pióro, ale moim zdaniem nie skumał w ogóle o co chodziło w tym filmie. Najpewniej dlatego że naturalna predyspozycja do nabywania masy mięśniowej i gadka Hanka Moody'ego podsuwa mu 19 letnie juleczki, i nie był w skórze faceta w krótkich spodenkach. 

Tzn - nie ma tam jakiejś oszałamiającej puenty, ale bardzo dobrze pokazuje niezdecydowanie par w okolicach 30stki, i ogólnie ludzi - w odniesieniu do związku, do relacji przyjacielskich. Wszystko to musiało być życiówką scenarzysty lub reżysera, bo czułem się podobnie jak przy Powrocie do Garden State, widząc na ekranie cząstkę swojej pogubionej, neurotycznej osoby. Choćby reakcja protagonisty na zdradę, przez bagatelizację, próbę przykrycia żartem, aż do wybuchu i złożenia wizyty gościowi. No co ja poradzę, że mnie takie rzeczy uderzają w serduszko, a tutaj były pokazane idealnie naturalnie. A przynajmniej naturalnie, dla typu tego protagonisty - kudłatego neurotyka.

A może Koisz jednak miał rację, tylko ja fetyszyzuje podobne sobie freaki emocjonalne na ekranie. Jest taka możliwość. Dlatego ja oficjalnie nie polecam seansu. Ale za to polecam utwór Pezeta który nagrał specjalnie po film, przez który zresztą o istnieniu filmu w ogóle się dowiedziałem.