[simek]

Byłem na Chłopach i wrażenia mniej więcej te same, co po Vincencie, tylko że tutaj mieliśmy świetny literacki pierwowzór do wykorzystania. O tej malarskiej metodzie już pisałem przy poprzednim filmie Welchmanów, tutaj jest to samo, czyli nie wiem po co, a poza tym nie podoba mi się niekonsekwencja w ingerencji w obraz: na niektórych zbliżeniach, zwłaszcza na twarze, mamy minimalny "makijaż", a przy szerokich ujęciach plenerowych wjeżdżamy już właściwie w impresjonizm. Dziwne są również pewne niedoskonałościw niektórych ujęciach, gdy widać, że ruchoma jest tylko głowa, a cała reszta klatki jest identyczna, wiecie, jak w starych kreskówkach.
Fabularnie jest to samograj, tylko niestety bardzo mocno pocięty, zbyt dużo wątków wjeżdża bez żadnej podbudowy, bo po prostu przyszedł na nie już czas. Nie pamiętam zbyt dobrze książki, ale mam takie wrażenie, że Jagna jest tutaj mocno wygładzona, aby zrobić z nią jeszcze większą ofiarę. Można na to wszystko przymknąć oko i uznać że w dzisiejszych czasach na rynkach międzynarodowych trzeba się czymś wyróżnić, a fabuła nie może być zbyt zawiła i niejednoznaczna, więc rozumiem logikę takiego produktu eksportowego i nawet doceniam.
Przyjemnie się to oglądało, nie zaprzeczę, ale główną myślą podczas seansu było "zobaczyłbym to w normalnej, niemalarskiej wersji", tak samo jak chętniej obejrzałbym Zimną wojnę czy Manka albo Romę w kolorze.
Dam 6/10