Wolf Man (2025)
Nieco dziwi aż tak kiepskie przyjęcie; jasne, nie jest to w pełni udany film, sprawia wrażenie niedogotowanego, zdejmującego nogę z gazu w kluczowych momentach, ale nie odmówię mu interesującego, mocno cielesnego podejścia do wilkołaczej tematyki, zgrabnego wplecenia motywu różnych oblicz ojcowskiej miłości, obrania całości z niepotrzebnego (nomen omen) mięsa. Oczywista inspiracja wiadomym filmem Cronenberga ale równie mocne skojarzenia miałem z kingowskim "Cujo", trochę też echa zapomnianego "The Beast Within" Philippe'a Mory. Jest to z pewnością ciekawsze i mniej irytujace od mającego przecież o wiele lepszą prasę poprzedniego filmu Whannella.
Companion (2025)
Warto przede wszystkim dla Sophie Thatcher, która jest w swojej roli wręcz niedorzecznie urocza; scenariusz pomaga jej postaci na każdym kroku i w większości przypadków te wszystkie deus ex machiny stałyby się w końcu irytujące, ale dzięki urokowi Thatcher za Iris trzyma się tutaj kciuki do krwi. Scenariuszowe przewrotki raczej do przewidzenia, ale film ma fajny rytm, debiutancką energię, dobrze korzysta z humoru i twarzy Jacka Quaida.
Nieco dziwi aż tak kiepskie przyjęcie; jasne, nie jest to w pełni udany film, sprawia wrażenie niedogotowanego, zdejmującego nogę z gazu w kluczowych momentach, ale nie odmówię mu interesującego, mocno cielesnego podejścia do wilkołaczej tematyki, zgrabnego wplecenia motywu różnych oblicz ojcowskiej miłości, obrania całości z niepotrzebnego (nomen omen) mięsa. Oczywista inspiracja wiadomym filmem Cronenberga ale równie mocne skojarzenia miałem z kingowskim "Cujo", trochę też echa zapomnianego "The Beast Within" Philippe'a Mory. Jest to z pewnością ciekawsze i mniej irytujace od mającego przecież o wiele lepszą prasę poprzedniego filmu Whannella.
Companion (2025)
Warto przede wszystkim dla Sophie Thatcher, która jest w swojej roli wręcz niedorzecznie urocza; scenariusz pomaga jej postaci na każdym kroku i w większości przypadków te wszystkie deus ex machiny stałyby się w końcu irytujące, ale dzięki urokowi Thatcher za Iris trzyma się tutaj kciuki do krwi. Scenariuszowe przewrotki raczej do przewidzenia, ale film ma fajny rytm, debiutancką energię, dobrze korzysta z humoru i twarzy Jacka Quaida.
https://www.filmweb.pl/user/Nawrocki/activity
https://letterboxd.com/nawrocki/list/best-movies-of-2020s/
https://letterboxd.com/nawrocki/list/2024-movies/
https://letterboxd.com/nawrocki/list/best-movies-of-2020s/
https://letterboxd.com/nawrocki/list/2024-movies/
06-02-2025, 14:14 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 06-02-2025, 14:27 przez nawrocki.)





