[slepy51]

Pelivaron napisał(a):Oglądając ten film miałem wrażenie że twórcy serwują mi jakiegoś Benny hilla w slow-mo, w takim sensie że ten robot się za nimi tak wlecze a oni mu uciekają.

Przecież to typowe dla survivali w lesie, masz masę filmów o podobnym schemacie, począwszy od tego, który ustanowił szablon czyli "The Most Dangerous Game" (1932) po "The Naked Prey" (1965), "Deliverance" (1972), "Southern Comfort" (1981) czy "Apocalypto", że wymienię tylko te najbardziej znane i najlepsze, z których każdy jest kilka półek wyżej niż film Netflixa. Niemniej zawsze w nich ktoś się za kimś wlecze a oni uciekają - w ogóle polecam te wymienione produkcje, w szczególności obraz Cornela Wilde'a (gra w nim też główną rolę), o którym w dzisiejszych czasach niestety mało się mówi z wiadomych względów, a który jest naprawdę znakomitym kawałkiem kina w stylu "Benny Hilla" :)

Pelivaron napisał(a):Już sama idea tachania rannego żołnierza i oddawania za niego życie była głupia - wiem, wiem braterstwo i te sprawy, no ale gryzło się to z obrazem.

No tyle tylko, że w sumie o tym tak naprawdę jest "War Machine" i to jest kręgosłup a także serce tego filmu - pomijając tego robota z kosmosu, który jest tutaj jedynie wytrychem fabularnym do tego, żeby była fajna akcyjka, sam obrazek jest takim pełnometrażowym filmem reklamowym dla Rangersów i pełni on podobną rolę jak kiedyś "Top Gun". Przecież sama droga, którą musi przejść główny bohater sprowadza się do tego, że po śmierci brata zamknął się w sobie i stal się odludkiem, który nie dopuszcza do siebie innych a w trakcie trwania filmu, gdy zostaje dowódcą oddziału musi zacząć z nimi działać, stopniowo się na nich otwierając. To taka typowa amerykańska propagandówka braterstwa i oddawania życia za braci broni i swój kraj, w Polsce mogliby zacząć kręcić takie kino :)