W poszukiwaniu świątecznych, czy też okołoświątecznych pozycji filmowych przypomniałem sobie o "1941" w reżyserii samego Stevena Spielberga z 1979 r. Pierwszy raz oglądałem go ponad dwadzieścia lat temu na jedynce i pozytywnie zapamiętałem seans.

Fabuła filmu toczy się w weekend 13-14 grudnia 1941 r. (ofc) w Kalifornii, gdzie krótko po ataku na Pearl Harbor zapanowała histeria związana z możliwością ataku Japończyków na kontynentalne Stany Zjednoczone.

Tymczasem japońska łódź podwodna pojawia się u kalifornijskich wybrzeży...

Film w wersji reżyserskiej jaką oglądałem, która teraz jest chyba jego podstawową wersją, jest dosyć długi i trwa ponad 140 minut, niemniej nawet przy takim metrażu Spielbergowi udaje się utrzymać tempo akcji. Niemniej z uwagi na gargantuiczną wręcz liczbę wątków i postaci, oglądając można czasami zapomnieć o niektórych, po to by nagle pojawili się z powrotem. Zdecydowanie największą wadą filmu jest właśnie jego przeładowanie dobrem - zupełnie jakby twórcy po prostu chcieli coś nakręcić i wrzucić do filmu (np. pozbawiony puenty rajd motocyklem przez rozlewnię farb).

Widać, że Spielberg inspirował się filmem "Ten szalony, szalony świat" ("It's a Mad, Mad, Mad, Mad World") Stanleya Kramera z 1963 r., jednak w przeciwieństwie do Kramera nie potrafił w pełni zapanować nad materiałem. Bynajmniej nie oznacza to, że film to jakieś kuriozum czy porażka. Oczywiście nie jest to jeden z najlepszych filmów reżysera, niemniej Spielberg daje tutaj nadal przebłyski swojego geniuszy, który w pełni wybrzmi w nadchodzącej dekadzie. Co ciekawe zagrania w filmie odmówili John Wayne i Charlton Heston, z uwagi na to, że w ich opinii naśmiewał się on z bądź co bądź poważnych wydarzeń. John Wayne po przeczytaniu scenariusza skontaktował się nawet ze Spielbergiem i namawiał go do zaniechania projektu z uwagi na jego "nieamerykański" charakter.

Za scenariusz do do filmu odpowiedzialni są Bob Gale i Robert Zemeckis, którzy późnie stworzyli trylogię "Powrót do przyszłości". Z samym pomysłem nakręcenia takiego filmu wyszedł zaś John Milius (reżyser min. "Czerwonego Świtu" i "Conana Barbarzyńcy", autor scenariusza do "Czasu Apokalipsy")z tym, że początkowo film nie miał być komedią. Dopiero zaangażowanie Spielberga sprawiło, że zmieniła się tonacja filmu.

W filmie wystąpili min. Toshiro Mifune, Christopher Lee, Dan Aykroyd, John Candy, Nancy Allen, Treat Williams i John Belushi, swój epizodzik miał również kultowiec Dick Miller.

[b]"1941"[/b] pomimo opinii kinowej wtopy zwrócił się i jeszcze zarobił, a po pewnym czasie dorpbił się kultowego statusu. 

7/10

"Bliskie spotkania trzeciego stopnia" klasyk Stevena Spielberga z  roku 1977, a przy okazji jeden z moich ulubionych filmów, od kiedy zobaczyłem go po raz pierwszy 15 sierpnia 1999. 

Jeden z fundamentalnych filmów dla Kina Nowej Przygody i zasadniczy prekursor współczesnego kina ufologicznego. 

Powtórny seans jak zwykle mnie nie zawiódł, chociaż z wiekiem w trakcie oglądania zacząłem zwracać większą uwagę, na na nazwijmy to aspekty pozaufologiczne. Koronnym przykładem jest tutaj wątek Roy`a Neary`ego (Richard Dreyfuss) - od pierwszej sceny widać, że coś nie gra w jego życiu rodzinnym. Nie potrafi porozumieć się z żoną i dziećmi i mimo, że jest to ukazane w komediowy sposób, trudno nie zauważyć napięcia i zmęczenia małżonków. Co więcej im dalej w las, tym bardziej rodzina traci dla Neary`ego na znaczeniu, czego doświadczeń następuje gdy dołącza on do ekipy "kosmicznych podróżników" pod koniec filmu. Ciekawe, na ile wypływa to z wcześniejszych wersji scenariusza autorstwa Paula Schradera i Johna Hilla, a na ile z osobistych doświadczeń reżysera związanych z rozpadem małżeństwa jego rodziców. 

Niemniej pomimo zarysowania tego ciężkiego tematu w tle, film nadal pozostaje pozytywną opowieścią o pierwszym kontakcie w takim ciepłym, spielbergowskim stylu. Podkreślić jednak należy fakt (o ile dobrze pamiętam, z biografii Spielberga Johna Baxtera), że sam reżyser zadeklarował, że to film Ray`a Bradubry`ego jeśli chodzi o ten specyficznie pełen nadziei i nostalgii klimat.

Kawał dobrego kina, ze świetną muzyką Johna Williamsa 

Steven Spielberg powróci z nowym filmem już na koniec tego roku wraz z rewelacyjnymi (acz nieco monotonnymi już) Tomem Hanksem i Meryl Streep. A tym razem na warsztat weźmie kolejny ważny temat. 

"The Post" opowiada o jednej z największych afer lat 70. Przekopiowane z portalu:

Do szerokiej dystrybucji film wejdzie najpewniej w 2018 roku, ale w 2017 mają być pierwsze pokazy by walczył o najważniejsze nagrody. No i podobno tak się stało, film już trafił do niektórych i określany jest wybitnym . Trailer zadebiutować ma w tym tygodniu. Według tego co czytałem rośnie nam nowy, duży kandydat do Oscara. Stąd temat.

W ekipie aktorskiej są także Carrie Coon, Alison Brie, David Cross czy Sarah Paulson. Za scenariusz odpowiadają Liz Hannah (praktycznie nic) oraz Josh Singer czyli scenarzysta "Spotlight" czy przyszłorocznego "First Man". I to drugie nazwisko mnie w pewnym stopniu uspokaja bo zwycięzca Oscarów 2015 miał dla mnie bardzo solidny i dobry skrypt.

Muzykę skomponuje John Williams, zdjęciami zajmuje się Kamiński.

No, więc co myślicie? Czyżby faktycznie istniała szansa na to, że Spielberg dostarczy nam kolejny nie tylko ważny, ale i wybitny film? Czy podobnie jak ja uważacie, że nie nakręci już nic lepszego od "Szeregowca Ryana", "Listy Schindlera" i "The Post" będzie co najwyżej solidnym, ważnym filmem?

Przyznam jestem ciekaw bo w sumie blisko siebie będą wychodzić filmy Spielberga, Scotta i Eastwooda. Jestem bardzo zaciekawiony który z tych starych wyjadaczy poradzi sobie najlepiej, chyba na straconej pozycji jest Clint ze swoim arcy-nieciekawym tematem na film.