https://forumkmf.pl/ Sun, 12 Jul 2026 18:55:27 +0000 MyBB https://forumkmf.pl/Thread-Juror-2-2024-re%C5%BC-Clint-Eastwood--6659 Wed, 04 Dec 2024 02:21:18 +0100 https://forumkmf.pl/Thread-Juror-2-2024-re%C5%BC-Clint-Eastwood--6659


Najlepszy Clint od lat. Stawia różne ciekawe pytania, nie dając jednocześnie do końca jednoznacznych odpowiedzi. O fabule nie ma za bardzo co pisać, lepiej obejrzeć "w ciemno" tak jak ja - jasne, historia czasami zahacza o różne klisze i dziwne lekko naciągane zbiegi okoliczności, ale obrazek wciąga do samego końca, który jest w mojej opinii bardzo dobry. Obsada spisuje się świetnie, Hoult i Collette błyszczą, gdzieś tam przewija się też jak zwykle charyzmatyczny J.K. Simmons, trochę niewykorzystany wydaje się być jedynie Kiefer Sutherland, choć fajnie go zobaczyć na ekranie a nie tylko słyszeć jego głos

Nie jest to w żadnym wypadku kino wybitne, ale robi to co tego typu obrazek robić powinien - wciąga i pozostawia po seansie z banią nie do końca pustą Jeśli to Clinta ostatni film, to wielkie brawa i lekki szok, że 94 letni gość potrafi jeszcze wykrzesać z siebie tę iskrę i dać nam coś takiego, w odróżnieniu choćby od leniwego pierdziela Ridleya. No a jeśli nie, to niech Eastwood żyje jeszcze długo w dobrym zdrowiu i kręci tego typu obrazki do końca życia, czego jemu i wszystkim widzom tych filmów życzę, bo to naprawdę niezła robota.]]>


Najlepszy Clint od lat. Stawia różne ciekawe pytania, nie dając jednocześnie do końca jednoznacznych odpowiedzi. O fabule nie ma za bardzo co pisać, lepiej obejrzeć "w ciemno" tak jak ja - jasne, historia czasami zahacza o różne klisze i dziwne lekko naciągane zbiegi okoliczności, ale obrazek wciąga do samego końca, który jest w mojej opinii bardzo dobry. Obsada spisuje się świetnie, Hoult i Collette błyszczą, gdzieś tam przewija się też jak zwykle charyzmatyczny J.K. Simmons, trochę niewykorzystany wydaje się być jedynie Kiefer Sutherland, choć fajnie go zobaczyć na ekranie a nie tylko słyszeć jego głos

Nie jest to w żadnym wypadku kino wybitne, ale robi to co tego typu obrazek robić powinien - wciąga i pozostawia po seansie z banią nie do końca pustą Jeśli to Clinta ostatni film, to wielkie brawa i lekki szok, że 94 letni gość potrafi jeszcze wykrzesać z siebie tę iskrę i dać nam coś takiego, w odróżnieniu choćby od leniwego pierdziela Ridleya. No a jeśli nie, to niech Eastwood żyje jeszcze długo w dobrym zdrowiu i kręci tego typu obrazki do końca życia, czego jemu i wszystkim widzom tych filmów życzę, bo to naprawdę niezła robota.]]> https://forumkmf.pl/Thread-The-Mule-2018-re%C5%BC-Clint-Eastwood--5052 Fri, 26 Oct 2018 14:52:46 +0200 https://forumkmf.pl/Thread-The-Mule-2018-re%C5%BC-Clint-Eastwood--5052

Dziadzio po raz kolejny powraca do aktorstwa i, kto wie, może w końcu wznosi się ponad reżyserską przeciętność.

Film na faktach - weteran wojenny u schyłku życia zaczyna rozwozić dragi dla kartelu i po jakimś czasie zostaje przyskrzyniony przez pały. Tyle - może to pójść zarówno w stronę familijnych blubrów - zły mąż, niedobry tatuś (co jest zaznaczone w trailerze), jak i w kierunku mięcha, porachunków bandziorów, szczelanin i wybóhuf (chciałbym w końcu czegoś mocnego od króla-twardziela, a nie jakieś tańczące i śpiewające chłopaczki, phi).

W obsadzie również Bradley Cooper, Andy Garcia, Michael Pena i Dianie i Wiest, scenariusz zaś pisze gość od Gran Torino, czyli ostatniego wybornego filmu Clinta. Premiera końcem grudnia 2018.]]>

Dziadzio po raz kolejny powraca do aktorstwa i, kto wie, może w końcu wznosi się ponad reżyserską przeciętność.

Film na faktach - weteran wojenny u schyłku życia zaczyna rozwozić dragi dla kartelu i po jakimś czasie zostaje przyskrzyniony przez pały. Tyle - może to pójść zarówno w stronę familijnych blubrów - zły mąż, niedobry tatuś (co jest zaznaczone w trailerze), jak i w kierunku mięcha, porachunków bandziorów, szczelanin i wybóhuf (chciałbym w końcu czegoś mocnego od króla-twardziela, a nie jakieś tańczące i śpiewające chłopaczki, phi).

W obsadzie również Bradley Cooper, Andy Garcia, Michael Pena i Dianie i Wiest, scenariusz zaś pisze gość od Gran Torino, czyli ostatniego wybornego filmu Clinta. Premiera końcem grudnia 2018.]]> https://forumkmf.pl/Thread-The-15-17-To-Paris-2018-re%C5%BC-Clint-Eastwood--4725 Wed, 13 Dec 2017 15:11:29 +0100 https://forumkmf.pl/Thread-The-15-17-To-Paris-2018-re%C5%BC-Clint-Eastwood--4725
Co ciekawe - Spencer Stone, Anthony Sadler i Alek Sarlatos - są grani przez... samych siebie.

Premiera w lutym przyszłego roku. Jest już zwiastun, który w sumie po mnie spłynął.



oo, tutaj więcej o tym incydencie

https://en.wikipedia.org/wiki/2015_Thalys_train_attack

]]>
Co ciekawe - Spencer Stone, Anthony Sadler i Alek Sarlatos - są grani przez... samych siebie.

Premiera w lutym przyszłego roku. Jest już zwiastun, który w sumie po mnie spłynął.



oo, tutaj więcej o tym incydencie

https://en.wikipedia.org/wiki/2015_Thalys_train_attack

]]> https://forumkmf.pl/Thread-Sully-2016-re%C5%BC-Clint-Eastwood--4336 Wed, 29 Jun 2016 22:03:43 +0200 https://forumkmf.pl/Thread-Sully-2016-re%C5%BC-Clint-Eastwood--4336
Pierwszy plakat właśnie wylądował.


Jest i trailer


Eastwood = czekam. Aczkolwiek nie zapowiada się to lepiej od Lotu Zemeckisa.


PS Właśnie, czemu Clint przy tak okazałej filmografii i sporej ilości tematów nie ma dla siebie wydzielonego działu?]]>
Pierwszy plakat właśnie wylądował.


Jest i trailer


Eastwood = czekam. Aczkolwiek nie zapowiada się to lepiej od Lotu Zemeckisa.


PS Właśnie, czemu Clint przy tak okazałej filmografii i sporej ilości tematów nie ma dla siebie wydzielonego działu?]]> https://forumkmf.pl/Thread-American-Sniper-2014-re%C5%BC-Clint-Eastwood--3697 Fri, 15 Aug 2014 00:12:43 +0200 https://forumkmf.pl/Thread-American-Sniper-2014-re%C5%BC-Clint-Eastwood--3697




Ostatni wywiad przed śmiercią:



]]>




Ostatni wywiad przed śmiercią:



]]> https://forumkmf.pl/Thread-Jersey-Boys-EASTWOOD--3616 Fri, 18 Apr 2014 13:18:02 +0200 https://forumkmf.pl/Thread-Jersey-Boys-EASTWOOD--3616

Właśnie pojawił się plakat^ i zwiastun nadchodzącego filmu Clinta Eastwooda - Jersey Boys. Wygląda to jakby Clint obejrzał Chłopców z ferajny i postanowił nakręcić taki film ale o muzykach!



Trailer IMO zajebisty, film zapowiada się nieźle, a jako fan Eastwooda rzucam wszystko i oglądam gdy tylko będzie... dobra wersja w sieci, bo Polska premiera tylko 12 września - 3 miesiące po Amerykańskiej premierze!]]>

Właśnie pojawił się plakat^ i zwiastun nadchodzącego filmu Clinta Eastwooda - Jersey Boys. Wygląda to jakby Clint obejrzał Chłopców z ferajny i postanowił nakręcić taki film ale o muzykach!



Trailer IMO zajebisty, film zapowiada się nieźle, a jako fan Eastwooda rzucam wszystko i oglądam gdy tylko będzie... dobra wersja w sieci, bo Polska premiera tylko 12 września - 3 miesiące po Amerykańskiej premierze!]]> https://forumkmf.pl/Thread-J-Edgar-2011--2573 Mon, 20 Feb 2012 19:35:43 +0100 https://forumkmf.pl/Thread-J-Edgar-2011--2573

Jako zwierzchnik amerykańskich organów ścigania przez prawie pięćdziesiąt lat, J. Edgar Hoover budził postrach i podziw, był przeklinany i szanowany. Ale za zamkniętymi drzwiami skrywał tajemnice, które mogły zniszczyć jego wizerunek, karierę i życie. Nominowany do Oscara Leonardo DiCaprio ("Incepcja", "Krwawy diament") wciela się w tytułową rolę J. Edgara w dramacie, który ukazuje publiczne i prywatne życie jednej z najbardziej wpływowych, kontrowersyjnych i tajemniczych postaci XX wieku. - za Filmweb


Jest dobrze, mimo to kilka rzeczy tutaj wyraźnie nie pykło. Scenariusz daje radę - film trwa ponad 2 godziny, udało się na szczęście odpowiednio rozłożyć akcenty. Wątek "obyczajowy" jest zdecydowanie najmocniejszy, dzięki dobrym dialogom, scenom oraz aktorstwu DiCaprio, bliźniaka z The Social Network oraz apodyktycznej Dench. Praprzyczynę powstania FBI również świetnie ukazano, w dodatku od początku do 3/4 filmu przewija się motyw poszukiwania porywacza dziecka - ten także daje radę. Co psuje dobre wrażenie, to kompletnie OLANY wątek zabójstwa Kennedy'ego (to wręcz niewiarygodne), nieznośny w sposobie mówienia (i tego, co mówi) podstarzały DiCaprio oraz katastrofalna charakteryzacja. Twarze aktorów (poza Watts) przypominają wysmarowane serem z pizzy, co szczególnie bije po oczach w przypadku Armie Hammera.

W sumie to solidna i nie do końca podręcznikowa biografia bardzo ciekawej persony, a przy tym temat, z którego można było wyciągnąć znaczenie więcej (kwestie polityczne, kulisy śledztwa w sprawie JFK, itd.).

7 / 10

]]>

Jako zwierzchnik amerykańskich organów ścigania przez prawie pięćdziesiąt lat, J. Edgar Hoover budził postrach i podziw, był przeklinany i szanowany. Ale za zamkniętymi drzwiami skrywał tajemnice, które mogły zniszczyć jego wizerunek, karierę i życie. Nominowany do Oscara Leonardo DiCaprio ("Incepcja", "Krwawy diament") wciela się w tytułową rolę J. Edgara w dramacie, który ukazuje publiczne i prywatne życie jednej z najbardziej wpływowych, kontrowersyjnych i tajemniczych postaci XX wieku. - za Filmweb


Jest dobrze, mimo to kilka rzeczy tutaj wyraźnie nie pykło. Scenariusz daje radę - film trwa ponad 2 godziny, udało się na szczęście odpowiednio rozłożyć akcenty. Wątek "obyczajowy" jest zdecydowanie najmocniejszy, dzięki dobrym dialogom, scenom oraz aktorstwu DiCaprio, bliźniaka z The Social Network oraz apodyktycznej Dench. Praprzyczynę powstania FBI również świetnie ukazano, w dodatku od początku do 3/4 filmu przewija się motyw poszukiwania porywacza dziecka - ten także daje radę. Co psuje dobre wrażenie, to kompletnie OLANY wątek zabójstwa Kennedy'ego (to wręcz niewiarygodne), nieznośny w sposobie mówienia (i tego, co mówi) podstarzały DiCaprio oraz katastrofalna charakteryzacja. Twarze aktorów (poza Watts) przypominają wysmarowane serem z pizzy, co szczególnie bije po oczach w przypadku Armie Hammera.

W sumie to solidna i nie do końca podręcznikowa biografia bardzo ciekawej persony, a przy tym temat, z którego można było wyciągnąć znaczenie więcej (kwestie polityczne, kulisy śledztwa w sprawie JFK, itd.).

7 / 10

]]> https://forumkmf.pl/Thread-Million-Dollar-Baby-re%C5%BC-Clint-Eastwood--1812 Thu, 03 Jun 2010 20:50:57 +0200 https://forumkmf.pl/Thread-Million-Dollar-Baby-re%C5%BC-Clint-Eastwood--1812 Postaram się to naprawić.
Million Dollar Baby film tego pana:

Czyli jednego z największych kozaków wśród starszego pokolenia aktorskiego(reżyserskiego jak kto woli)
Śmietanaka aktorska między innymi- nie grzesząca urodą Hilary Swank oraz Morgan Freeman.
Ale do rzeczy. Obraz przedstawia historie dziewki która za wszelką cenę pragnie osiągnąć sukces w boksie. O pomoc zwraca się do nieco zgorzkniałego, ale wielkiego trenera który wielu chłopa wytrenował. Z początku jest oporny by po jakimś czasie zająć się ambitną podopieczną. Więcej na temat fabuły pisać nie mam zamiaru. Nie trzeba psuć zabawy tym co jeszcze filmu nie widzieli.

A jest na co patrzeć. Przepiękna historia która z gorzkim, smutnym i ryjącym beret zakończeniem wbija się w widza niczym rozgrzany pręt. Teraz parę godzin po seansie nie mogę odgonić ostatnich 20 min. Zostałem wbity w w ziemię, przewałkowany, zjedzony i wypruty. Emocjonalnie Clint niszczy tym co pokazuje. Nawet największy twardziel klapnie na dupę i zapłacze potokiem łez. Co tu dużo mówić- jeden z najlepszych dramatów w dziejach i absolutne arcydzieło filmowe.
Aktorsko rewelacja. Clint jak zwykle na swój własny sposób jest zajebistym gościem, Swank budzi podziw- zagrała niesamowicie. Zaraz za nimi jest Freeman który jakby w cieniu tej dwójki, ale też nie najgorzej.
Polecam gorąco wszystkim tym co nie widzieli i zachęcam by czym prędzej nadrobili zaległość.]]> Postaram się to naprawić.
Million Dollar Baby film tego pana:

Czyli jednego z największych kozaków wśród starszego pokolenia aktorskiego(reżyserskiego jak kto woli)
Śmietanaka aktorska między innymi- nie grzesząca urodą Hilary Swank oraz Morgan Freeman.
Ale do rzeczy. Obraz przedstawia historie dziewki która za wszelką cenę pragnie osiągnąć sukces w boksie. O pomoc zwraca się do nieco zgorzkniałego, ale wielkiego trenera który wielu chłopa wytrenował. Z początku jest oporny by po jakimś czasie zająć się ambitną podopieczną. Więcej na temat fabuły pisać nie mam zamiaru. Nie trzeba psuć zabawy tym co jeszcze filmu nie widzieli.

A jest na co patrzeć. Przepiękna historia która z gorzkim, smutnym i ryjącym beret zakończeniem wbija się w widza niczym rozgrzany pręt. Teraz parę godzin po seansie nie mogę odgonić ostatnich 20 min. Zostałem wbity w w ziemię, przewałkowany, zjedzony i wypruty. Emocjonalnie Clint niszczy tym co pokazuje. Nawet największy twardziel klapnie na dupę i zapłacze potokiem łez. Co tu dużo mówić- jeden z najlepszych dramatów w dziejach i absolutne arcydzieło filmowe.
Aktorsko rewelacja. Clint jak zwykle na swój własny sposób jest zajebistym gościem, Swank budzi podziw- zagrała niesamowicie. Zaraz za nimi jest Freeman który jakby w cieniu tej dwójki, ale też nie najgorzej.
Polecam gorąco wszystkim tym co nie widzieli i zachęcam by czym prędzej nadrobili zaległość.]]> https://forumkmf.pl/Thread-Unforgiven-1992-re%C5%BC-Clint-Eastwood--1662 Sat, 23 Jan 2010 13:41:41 +0100 https://forumkmf.pl/Thread-Unforgiven-1992-re%C5%BC-Clint-Eastwood--1662

oglądając ostatnio Bez przebaczenia - drugi najlepszy film, jaki w życiu widziałem - uderzyła mnie myśl następująca: "jaka, u licha, dekonstrukcja mitu?"

wiadomo, jak to z krytykami jest: obejrzą film i zaraz muszą napisać coś mądrego. na tę chwile nie podejmę się rozstrzygnięcia, czy większość z nich umówiła się co do tego, że będą pisać o Unforgiven jako o "tragedii zbudowanej na gruzach mitu" (co, nie przeczę, ładnie brzmi) czy może po prostu musieli wyrobić wierszówkę i napisać cokolwiek, byle było.

bo spójrzmy na ten film chłodnym, analitycznym okiem, bez spuszczania się i gadania o dekonstrukcji czegoś tam.

co widzimy?

widzimy starego dziada, który ledwo wiąże koniec z końcem, samotnie chowając dwoje bachorów i przepychając świnie z koryta do koryta, a wszystko to na jakiejś zapuszczonej farmie zbitej z paru desek w miejscu, gdzie nikt nie przejeżdża, a jeżeli przejeżdża, to raz na ruski rok.

ów dziad, kiedyś skurwysyński morderca i pewnie po byku rewolwerowiec, dzisiaj nie potrafi dosiąść konia, a i ze strzelaniem do puszki ma problemy.

jego przyjaciel - też dziad - żyje na trochę ładniejszej farmie i w sumie też nie robi nic, co przyprawiałoby o szybsze bicie serca kinomana otrzaskanego w twórczości Peckinpaha czy Leone.

trzeci do kompletu to żółtodziób z aspiracjami do bycia skurwysyńskim killerem. krótkowidz. strzela na oślep, bo nie dowidzi dalej niż 10 jardów.

ktoś tu se żarty robi czy jak?

dalej jest jeszcze lepiej: gdy przychodzi co do czego, czyli do wyeliminowania zawodników, którzy pocięli kurwę w burdelu, dziad nr 2 (freeman) nie może strzelić do kolesia, łamie się, psychika mu siada, oddaje broń dziadowi nr 1 (eastwood). ten w końcu - za trzecim chyba razem - oddaje celny strzał. chłopak dostaje kule w wątrobę, umiera, wołając o wodę.

w tej jednej scenie eastwood obala kilka westernowych schematów: że przeciwnicy głównego bohatera to pampry z tektury, które po pierwszym lepszym strzale padają bez czucia i że główny badass ma sokoli wzrok i bez trudu potrafi ustrzelić człowieka. wszystkie te mity upadają jeden po drugim.

do tego momentu uprawnione jest gadanie, że Unforgiven to "tragedia wzniesiona na zgliszczach mitu", "dekonstrukcja westernu" i inne takie mądre hasełka.

to, co się dzieje potem... klękajcie narody. czegoś takiego, takiej nieprawdopodobnej epy skondensowanej w 8 minutach filmu nigdy moje oczy nie widziały.

eastwood wpada do baru, w którym imprezuje ekipa odpowiedzialna za zamordowanie jego przyjaciela. wylot lufy kieruje w stronę szeryfa. i pyta: "kto jest właścicielem tego sracza?"

dalej wiadomo: rozwałka. 5 chłopa pada trupem, co munny kwituje tekstem: "zawsze miałem dobra rękę do zabijania".

do kogo się zwraca? do pismaka. tego samego pismaka, który wcześniej budował legendę anglo-boba (nawiasem, koleś fajnie nawija o monarchii), potem szeryfa, a teraz - jako naoczny świadek wydarzeń w big whiskey - utrwali legendę williamam munny'ego. to wydarzyło się "naprawdę" - william munny własnoręcznie położył trupem 5 uzbrojonych chłopa i nie ma bata - pod piórem pana kronikarza, autora "Kaczora Śmierci", przejdzie do legendy wild westu. legenda przetrwa.

mało tego!

w jednej z ostatnich scen munny staje na tle amerykańskiej flagi i wygłasza mówkę, którą wygłaszał w tej bądź innej formie nieskończoną ilość razy w filmach, które z jakiegoś powodu w odróżnieniu od Unforgiven uznawane są za "utrwalające mit wild westu". mówi:


You better not cut up, nor otherwise harm no whores...
or I'll come back and kill every one of you sons of bitches.

kapitalne użycie jankeskiego sztandaru, kapitalna symbolika i kapitalny hołd dla najwspanialszego gatunku filmowego ever.

tyle mam do powiedzenia w kwestii dekonstrukcji mitów przez Clinta.


ha ha ha mam oskary, a wy nie


p.s.
odnotowaliście, że w big whiskey nie ma sądów? ani sędziego? szeryf dzierży władze absolutną.]]>

oglądając ostatnio Bez przebaczenia - drugi najlepszy film, jaki w życiu widziałem - uderzyła mnie myśl następująca: "jaka, u licha, dekonstrukcja mitu?"

wiadomo, jak to z krytykami jest: obejrzą film i zaraz muszą napisać coś mądrego. na tę chwile nie podejmę się rozstrzygnięcia, czy większość z nich umówiła się co do tego, że będą pisać o Unforgiven jako o "tragedii zbudowanej na gruzach mitu" (co, nie przeczę, ładnie brzmi) czy może po prostu musieli wyrobić wierszówkę i napisać cokolwiek, byle było.

bo spójrzmy na ten film chłodnym, analitycznym okiem, bez spuszczania się i gadania o dekonstrukcji czegoś tam.

co widzimy?

widzimy starego dziada, który ledwo wiąże koniec z końcem, samotnie chowając dwoje bachorów i przepychając świnie z koryta do koryta, a wszystko to na jakiejś zapuszczonej farmie zbitej z paru desek w miejscu, gdzie nikt nie przejeżdża, a jeżeli przejeżdża, to raz na ruski rok.

ów dziad, kiedyś skurwysyński morderca i pewnie po byku rewolwerowiec, dzisiaj nie potrafi dosiąść konia, a i ze strzelaniem do puszki ma problemy.

jego przyjaciel - też dziad - żyje na trochę ładniejszej farmie i w sumie też nie robi nic, co przyprawiałoby o szybsze bicie serca kinomana otrzaskanego w twórczości Peckinpaha czy Leone.

trzeci do kompletu to żółtodziób z aspiracjami do bycia skurwysyńskim killerem. krótkowidz. strzela na oślep, bo nie dowidzi dalej niż 10 jardów.

ktoś tu se żarty robi czy jak?

dalej jest jeszcze lepiej: gdy przychodzi co do czego, czyli do wyeliminowania zawodników, którzy pocięli kurwę w burdelu, dziad nr 2 (freeman) nie może strzelić do kolesia, łamie się, psychika mu siada, oddaje broń dziadowi nr 1 (eastwood). ten w końcu - za trzecim chyba razem - oddaje celny strzał. chłopak dostaje kule w wątrobę, umiera, wołając o wodę.

w tej jednej scenie eastwood obala kilka westernowych schematów: że przeciwnicy głównego bohatera to pampry z tektury, które po pierwszym lepszym strzale padają bez czucia i że główny badass ma sokoli wzrok i bez trudu potrafi ustrzelić człowieka. wszystkie te mity upadają jeden po drugim.

do tego momentu uprawnione jest gadanie, że Unforgiven to "tragedia wzniesiona na zgliszczach mitu", "dekonstrukcja westernu" i inne takie mądre hasełka.

to, co się dzieje potem... klękajcie narody. czegoś takiego, takiej nieprawdopodobnej epy skondensowanej w 8 minutach filmu nigdy moje oczy nie widziały.

eastwood wpada do baru, w którym imprezuje ekipa odpowiedzialna za zamordowanie jego przyjaciela. wylot lufy kieruje w stronę szeryfa. i pyta: "kto jest właścicielem tego sracza?"

dalej wiadomo: rozwałka. 5 chłopa pada trupem, co munny kwituje tekstem: "zawsze miałem dobra rękę do zabijania".

do kogo się zwraca? do pismaka. tego samego pismaka, który wcześniej budował legendę anglo-boba (nawiasem, koleś fajnie nawija o monarchii), potem szeryfa, a teraz - jako naoczny świadek wydarzeń w big whiskey - utrwali legendę williamam munny'ego. to wydarzyło się "naprawdę" - william munny własnoręcznie położył trupem 5 uzbrojonych chłopa i nie ma bata - pod piórem pana kronikarza, autora "Kaczora Śmierci", przejdzie do legendy wild westu. legenda przetrwa.

mało tego!

w jednej z ostatnich scen munny staje na tle amerykańskiej flagi i wygłasza mówkę, którą wygłaszał w tej bądź innej formie nieskończoną ilość razy w filmach, które z jakiegoś powodu w odróżnieniu od Unforgiven uznawane są za "utrwalające mit wild westu". mówi:


You better not cut up, nor otherwise harm no whores...
or I'll come back and kill every one of you sons of bitches.

kapitalne użycie jankeskiego sztandaru, kapitalna symbolika i kapitalny hołd dla najwspanialszego gatunku filmowego ever.

tyle mam do powiedzenia w kwestii dekonstrukcji mitów przez Clinta.


ha ha ha mam oskary, a wy nie


p.s.
odnotowaliście, że w big whiskey nie ma sądów? ani sędziego? szeryf dzierży władze absolutną.]]> https://forumkmf.pl/Thread-Invictus--1625 Thu, 31 Dec 2009 14:23:00 +0100 https://forumkmf.pl/Thread-Invictus--1625 "Invictus" - nowy Clint, oczywiście jak zwykle dobry. Film o Nelsonie i rugby, świetny Freeman jako Nelson właśnie, niezły Damon w roli Pienaara, kapitana kadry RPA w rugby - film oczywiście oparty na faktach, ale bardzo przyjemnie się ogląda, kapitalnie nakręcone mecze, trochę banałów i typowych dla biograficznych filmików wiks, ale ogólnie wszystko jak najbardziej in plus. W filmie przemieszane są 3 równocześnie rozgrywające się wątki - ten z Mandelą, wątek jego ochroniarzy no i ten z rugbystami - wszystko oczywiście bardzo ładnie przez Clinta pokazane a ostatni mecz nawet fajnie trzyma w napięciu (chociaż i tak wiadomo kto wygra - ot, historia). Jak ktoś lubi tego typu biograficzno-sportowe kino nie powinien się zawieść. 7/10]]> "Invictus" - nowy Clint, oczywiście jak zwykle dobry. Film o Nelsonie i rugby, świetny Freeman jako Nelson właśnie, niezły Damon w roli Pienaara, kapitana kadry RPA w rugby - film oczywiście oparty na faktach, ale bardzo przyjemnie się ogląda, kapitalnie nakręcone mecze, trochę banałów i typowych dla biograficznych filmików wiks, ale ogólnie wszystko jak najbardziej in plus. W filmie przemieszane są 3 równocześnie rozgrywające się wątki - ten z Mandelą, wątek jego ochroniarzy no i ten z rugbystami - wszystko oczywiście bardzo ładnie przez Clinta pokazane a ostatni mecz nawet fajnie trzyma w napięciu (chociaż i tak wiadomo kto wygra - ot, historia). Jak ktoś lubi tego typu biograficzno-sportowe kino nie powinien się zawieść. 7/10]]> https://forumkmf.pl/Thread-A-Perfect-World-Eastwood-1993--1553 Mon, 23 Nov 2009 00:25:54 +0100 https://forumkmf.pl/Thread-A-Perfect-World-Eastwood-1993--1553


gorąca jesień 1963 roku, tuż przed zamordowaniem kennedy’ego w dallas. butch haynes przemierza Teksas kradzionym samochodem. celem podróży jest Alaska, gdzie przebywa jego ojciec. facet miał niełatwe dzieciństwo: tatuś wiecznie nieobecny, matka prostytutka i na dodatek nowy orlean jako miejsce dorastania. będąc nastoletnim smarkiem zabił człowieka w obronie matki. teraz ucieka przed policją, niańcząc przy okazji dzieciaka, którego porwał z domu. wkrótce wytworzy się pomiędzy nimi silna ojcowsko-synowska wieź na śmierć i życie.

o samy filmie nie będę za wiele gadał poza tym, że jest wybitny, costner gra role życia, a eastwood tradycyjnie już opowiada o sprawach wielkiej wagi nie owijając niczego w bawełnę, w sposób bezceremonialny i prosty - tym razem tak delikatnie miedzy oczy o czasach porozbijanych rodzin, o tym, jak ważny jest dobry wzorzec mężczyzny (i kobiety) w procesie dorastania dziecka.

oglądając przedwczoraj perfect world (który to już raz? dwudziesty?), uderzyło mnie znienacka, że przecież jeszcze nie tak dawno temu normalna rodzina to było małżeństwo z kilkorgiem dzieciaków, mieszkające z dziadkami i całą tę czeredą utrzymywał mężczyzna, a dzieci skądś wiedziały, że trzeba powiedzieć "dzień dobry". teraz ojciec pracuje, matka się "realizuje", snując się po korytarzach biur i przekładając "bardzo ważne kwity" z półki na półkę, a synek siedzi u zamożniejszego kolegi przy komputerze (jeśli ma szczęście), podczas gdy córka puszcza się w centrum handlowym, bo tata i mama niestety nie mają kasy na nowy telefon.

coś się jebie na tym naszym doskonałym świecie i to nie na żarty. kto będzie nam o tym przypominał, jak zabraknie starych kowbojów?



10/10]]>


gorąca jesień 1963 roku, tuż przed zamordowaniem kennedy’ego w dallas. butch haynes przemierza Teksas kradzionym samochodem. celem podróży jest Alaska, gdzie przebywa jego ojciec. facet miał niełatwe dzieciństwo: tatuś wiecznie nieobecny, matka prostytutka i na dodatek nowy orlean jako miejsce dorastania. będąc nastoletnim smarkiem zabił człowieka w obronie matki. teraz ucieka przed policją, niańcząc przy okazji dzieciaka, którego porwał z domu. wkrótce wytworzy się pomiędzy nimi silna ojcowsko-synowska wieź na śmierć i życie.

o samy filmie nie będę za wiele gadał poza tym, że jest wybitny, costner gra role życia, a eastwood tradycyjnie już opowiada o sprawach wielkiej wagi nie owijając niczego w bawełnę, w sposób bezceremonialny i prosty - tym razem tak delikatnie miedzy oczy o czasach porozbijanych rodzin, o tym, jak ważny jest dobry wzorzec mężczyzny (i kobiety) w procesie dorastania dziecka.

oglądając przedwczoraj perfect world (który to już raz? dwudziesty?), uderzyło mnie znienacka, że przecież jeszcze nie tak dawno temu normalna rodzina to było małżeństwo z kilkorgiem dzieciaków, mieszkające z dziadkami i całą tę czeredą utrzymywał mężczyzna, a dzieci skądś wiedziały, że trzeba powiedzieć "dzień dobry". teraz ojciec pracuje, matka się "realizuje", snując się po korytarzach biur i przekładając "bardzo ważne kwity" z półki na półkę, a synek siedzi u zamożniejszego kolegi przy komputerze (jeśli ma szczęście), podczas gdy córka puszcza się w centrum handlowym, bo tata i mama niestety nie mają kasy na nowy telefon.

coś się jebie na tym naszym doskonałym świecie i to nie na żarty. kto będzie nam o tym przypominał, jak zabraknie starych kowbojów?



10/10]]> https://forumkmf.pl/Thread-Gran-Torino-re%C5%BC-Clint-Eastwood--447 Sun, 18 Jan 2009 02:47:18 +0100 https://forumkmf.pl/Thread-Gran-Torino-re%C5%BC-Clint-Eastwood--447

wspaniały film. w newralgicznych momentach na maksa niekonwencjonalny i subtelny. byłem pewien, że po "milion dollar baby" eastwood definitywnie zamknął najbardziej płody ideologicznie rozdział swojego życia. na szczęście tak się nie stało. poczciwy człowiek myśli: wszystko zostało już powiedziane i napisane i rozkłada ramiona w akcie bezradności. czasami warto jednak poczekać na eastwooda, bo ten z pewnością przekaże w spadku ludzkości coś nietuzinkowego. to właśnie uczynił w gran torino - wziął na warsztat swój ulubiony motyw i spowodował, że przecierałem oczy ze zdumienia. nie umiem wytłumaczyć, jak ten stary wyga to robi, ale co do jednego nie mam żadnych złudzeń: światopogląd eastwoodwoski, eastwoodwoski styl kręcenia filmów i opowiadania historii - to trzeba zachować dla potomności, objąć ochroną jak gatunki zagrożone wyginięciem (bo nikt już dzisiaj nie myśli jak on - i tu nawet nie chodzi o oldskul realizacyjny). refleksje eastwooda na temat życia, śmierci, miłości - to są bezcenne rzeczy, bardzo mądre, ale nie w jakiś zawikłany, erudycyjny sposób. kiedy eastwood opowiada, odnoszę wrażenie, jakby dotykał magicznej struny. dzieje się tak od czasu "doskonałego świata".

wszystkie najważniejsze przypowieści, poczynając od "perfect world", a na "million dollar baby" kończąc, zdradzają obecność typowo eastwoodowskiego schematu narracyjnego. co prawda, "mystic river" przełamuje ten schemat z przyczyn oczywistych - mnogość postaci, lecz na dobrą sprawę w każdej z tych postaci można odnaleźć jego elementy. tak więc na początku jest sobie zgorzkniały, gruboskórny bohater - zawsze mężczyzna - który spotyka na swojej drodze dziecko albo kobietę. ten mężczyzna nigdy nie jest zły do szpiku kości. jest cynikiem, lecz nie do przesady. dźwiga krzyż, izoluje się od otoczenia. pod wpływem kobiety (albo dziecka) mężczyzna zaczyna się zmieniać. kiedy przemiana dobiega końca, przychodzi moment rozliczenia. i ten właśnie moment, ta szczególna, kulminacyjna chwila w życiu mężczyzny, jest niczym nokautujący cios w szczękę. nie łzawy monolog (eastwood często staje w takich sytuacjach tyłem do kamery), nie łopatologiczne blubranie, ale ujęcie-gest, jedno krótkie zdanie, chrząkniecie, spojrzenie. oto cały clint eastwood. nikt nie kręci tak jak on. prawdziwy maestro. klasyk, który znalazł sposób na to, by poskromić górnolotne myśli szlachetną prostotą. nie surowością, ale prostotą, bo prostota rzadko bywa surowa.

kiedy wreszcie eastwoodwi podwinie się noga? kiedy gość nakręci słaby film? nie miałem jeszcze okazji obejrzeć changeling, ale naprawdę chciałbym zobaczyć jakiegoś gniota spod jego ręki. w końcu najlepszym zdarza się popełnić buractwo. gniot sygnowany nazwiskiem eastwood - to byłoby wydarzenie godne odnotowania w kronikach.

ps
rok 2009 dopiero się zaczął, ale ja już mam kandydata do najlepszej sceny: jak przyjdzie co do czego, oddam swój głos na scene spowiedzi w gran torino. mistrzostwo świata. no chyba ze w międzyczasie michael mann wysmaży jakąś epicką wyminę ognia podczas uwalniania dillingera z paki. wtedy może zmienię zdanie]]>

wspaniały film. w newralgicznych momentach na maksa niekonwencjonalny i subtelny. byłem pewien, że po "milion dollar baby" eastwood definitywnie zamknął najbardziej płody ideologicznie rozdział swojego życia. na szczęście tak się nie stało. poczciwy człowiek myśli: wszystko zostało już powiedziane i napisane i rozkłada ramiona w akcie bezradności. czasami warto jednak poczekać na eastwooda, bo ten z pewnością przekaże w spadku ludzkości coś nietuzinkowego. to właśnie uczynił w gran torino - wziął na warsztat swój ulubiony motyw i spowodował, że przecierałem oczy ze zdumienia. nie umiem wytłumaczyć, jak ten stary wyga to robi, ale co do jednego nie mam żadnych złudzeń: światopogląd eastwoodwoski, eastwoodwoski styl kręcenia filmów i opowiadania historii - to trzeba zachować dla potomności, objąć ochroną jak gatunki zagrożone wyginięciem (bo nikt już dzisiaj nie myśli jak on - i tu nawet nie chodzi o oldskul realizacyjny). refleksje eastwooda na temat życia, śmierci, miłości - to są bezcenne rzeczy, bardzo mądre, ale nie w jakiś zawikłany, erudycyjny sposób. kiedy eastwood opowiada, odnoszę wrażenie, jakby dotykał magicznej struny. dzieje się tak od czasu "doskonałego świata".

wszystkie najważniejsze przypowieści, poczynając od "perfect world", a na "million dollar baby" kończąc, zdradzają obecność typowo eastwoodowskiego schematu narracyjnego. co prawda, "mystic river" przełamuje ten schemat z przyczyn oczywistych - mnogość postaci, lecz na dobrą sprawę w każdej z tych postaci można odnaleźć jego elementy. tak więc na początku jest sobie zgorzkniały, gruboskórny bohater - zawsze mężczyzna - który spotyka na swojej drodze dziecko albo kobietę. ten mężczyzna nigdy nie jest zły do szpiku kości. jest cynikiem, lecz nie do przesady. dźwiga krzyż, izoluje się od otoczenia. pod wpływem kobiety (albo dziecka) mężczyzna zaczyna się zmieniać. kiedy przemiana dobiega końca, przychodzi moment rozliczenia. i ten właśnie moment, ta szczególna, kulminacyjna chwila w życiu mężczyzny, jest niczym nokautujący cios w szczękę. nie łzawy monolog (eastwood często staje w takich sytuacjach tyłem do kamery), nie łopatologiczne blubranie, ale ujęcie-gest, jedno krótkie zdanie, chrząkniecie, spojrzenie. oto cały clint eastwood. nikt nie kręci tak jak on. prawdziwy maestro. klasyk, który znalazł sposób na to, by poskromić górnolotne myśli szlachetną prostotą. nie surowością, ale prostotą, bo prostota rzadko bywa surowa.

kiedy wreszcie eastwoodwi podwinie się noga? kiedy gość nakręci słaby film? nie miałem jeszcze okazji obejrzeć changeling, ale naprawdę chciałbym zobaczyć jakiegoś gniota spod jego ręki. w końcu najlepszym zdarza się popełnić buractwo. gniot sygnowany nazwiskiem eastwood - to byłoby wydarzenie godne odnotowania w kronikach.

ps
rok 2009 dopiero się zaczął, ale ja już mam kandydata do najlepszej sceny: jak przyjdzie co do czego, oddam swój głos na scene spowiedzi w gran torino. mistrzostwo świata. no chyba ze w międzyczasie michael mann wysmaży jakąś epicką wyminę ognia podczas uwalniania dillingera z paki. wtedy może zmienię zdanie]]> https://forumkmf.pl/Thread-Changeling-re%C5%BC-Clint-Eastwood--1097 Tue, 06 Jan 2009 15:25:08 +0100 https://forumkmf.pl/Thread-Changeling-re%C5%BC-Clint-Eastwood--1097
A jakie jest "Changeling" [w polskiej wersji "Oszukana"]? Bardzo solidne rzemiosło filmowe. Bardzo klasyczne w sposobie prezentowania fabuły i bardzo rzetelne, gdy mowa o aktorstwie i sposobie realizacji. Czyli Clint w wersji clintowej. Ogląda się świetnie, bo reżyser doskonale wie, jak zabawiać się emocjami widza. Doskonale pokazuje rozpacz, niepewność, rozczarowanie, wściekłość. Historia płynie sobie do ładnego końca, który jest w stanie zadowolić prawie każdego. Wszystko pięknie.

Czego zabrakło? Nie chcę brzmieć jak ten, który na siłę doszukuje się dziur, więc powiem: niewiele zabrakło. Może tylko tyle, że w warstwie emocjonalnej film jest taki... prosty, jednoznaczny, przewidywalny [mimo twistów]. "Changeling" to historia z życia wzięta i to jest największa zaleta i zguba filmu, który jest jedynie opowieścią, a mniej - jak to było w przypadku "Mystic River", "Million Dollar Baby", "Unforgiven" - przypowieścią. Prawdy moralne? Wykład etyki wg Clinta? Nie tym razem, niestety. Dla kogo szkoda, dla kogo nie szkoda. Na pewno nie można zignorować. To bardzo dobry film.



]]>
A jakie jest "Changeling" [w polskiej wersji "Oszukana"]? Bardzo solidne rzemiosło filmowe. Bardzo klasyczne w sposobie prezentowania fabuły i bardzo rzetelne, gdy mowa o aktorstwie i sposobie realizacji. Czyli Clint w wersji clintowej. Ogląda się świetnie, bo reżyser doskonale wie, jak zabawiać się emocjami widza. Doskonale pokazuje rozpacz, niepewność, rozczarowanie, wściekłość. Historia płynie sobie do ładnego końca, który jest w stanie zadowolić prawie każdego. Wszystko pięknie.

Czego zabrakło? Nie chcę brzmieć jak ten, który na siłę doszukuje się dziur, więc powiem: niewiele zabrakło. Może tylko tyle, że w warstwie emocjonalnej film jest taki... prosty, jednoznaczny, przewidywalny [mimo twistów]. "Changeling" to historia z życia wzięta i to jest największa zaleta i zguba filmu, który jest jedynie opowieścią, a mniej - jak to było w przypadku "Mystic River", "Million Dollar Baby", "Unforgiven" - przypowieścią. Prawdy moralne? Wykład etyki wg Clinta? Nie tym razem, niestety. Dla kogo szkoda, dla kogo nie szkoda. Na pewno nie można zignorować. To bardzo dobry film.



]]>